Gezond eten bij kleine moeilijke eters – volhouden?

Gezond eten bij kleine moeilijke eters – volhouden?
januari 18, 2013 sharon

groene smoothieIk kom weleens blogs tegen van mensen die ook heel gezond zijn en doen, en die hebben dan ideeën over hoe je dit bij kinderen kunt doen. Theoretisch gezien. Van baby af aan bijvoorbeeld. Want dan heb je het gewoon heel makkelijk. Je leert ze gewoon nooit iets slechts aan, en dan zijn ze van begin af aan gewend om gezond te eten. Piece of cake. Om te zeggen.

Wow – eet ze echt zoveel?

Maar om uit te voeren? Is het dan ook zo makkelijk? Soms wel. Er zijn ongewoon veel baby’s die dit perfect volgens het boekje oppakken. Heerlijk! Maar die van mij? Nee, ik ben gezegend met een moeilijke eter, zoals we dat noemen. Het is niet zo dat ik per se de stempel op haar wil drukken, er zijn momenten dat ze opeens wel veel eet. Vol ongeloof – maar vooral vol trots – kijk ik dan toe. Wow, eet ze echt zoveel? Wat knap! (toen ik nog geen kinderen had, zou ik dit echt te sneu vinden, trots zijn op je kind omdat het eet, maar goed, inmiddels weet ik beter, soms is dit echt een prestatie).

Geen garanties

Ik heb volledig ondervonden dat wanneer je je baby van begin af aan alleen gezond eten geeft, goed, verantwoord, biologisch, smaakvol, vers, etc, dat dit geen garantie is voor een goede eter. Borstvoeding ook niet. Rapley ook niet. Ongetwijfeld geven deze opties wel meer kans op goede eters, en wellicht is mijn dreumes volgend jaar een fantastische eter, dus wat niet is – kan nog komen. Maar het is er nog niet.

Intelligente wezens, die baby’s!

Vandaag schrijf ik over wat ik niet doe om mijn dochter te laten eten. Dit is voor elk kind en voor elke ouder persoonlijk, omdat -logisch- elk kind anders is en andere ‘ondersteuning en begeleiding’ nodig heeft van zijn ouder. Maar ik vertel graag hoe ik dit doe. Ik ga er hierbij vanuit dat mijn dochter een intelligent wezen is, dat zichzelf niet verwaarloost en heel goed kan aangeven of ze honger heeft of niet. Ik ga er dus vanuit dat ze zichzelf niet laat verhongeren. Tot nu toe is mijn aanname altijd juist geweest. Gelukkig!

Hoe dan ook, niet etende kleine kinderen kan ouders tot wanhoop brengen en je kunt je onwijs zorgen maken. Het is makkelijk om iets te adviseren, maar als het jouw kind is, is het toch anders. Ik deel mij tips om vol te houden bij moeilijke eters. De aanhouder wint, toch?

Hier volgen de dingen die ik niet doe om mijn dochter te laten eten

  • geen ongezonde dingen: ik stap niet terug op ongezonde dingen. Ik accepteer geen ‘minder goed’ dan alleen hetgeen wat ik zelf gezond vind. Geen potjes, geen troep, geen suiker, geen zuivel, geen tarwe. Soms gluten, bijvoorbeeld speltbrood en speltsoepstengels, maar niet elke dag. Dit doe ik zelf ook.
  • niet alles aanbieden wat je kunt vinden: als ouder kun je in paniek raken dat je kind niet eet. Zonder eten naar bed bijvoorbeeld, voelt niet echt prettig. Maar als mijn dochter haar avondmaaltijd niet opeet, dan haal ik niet alles uit de kast om haar toch iets te laten eten. Ik hanteer geen strenge ‘alles of niets’ methode, ik bekijk het moment. Maar als ze het ene niet eet, dan eet ze niet. Wel geef ik haar dan soms bijvoorbeeld een soepstengel of een kastanjecracker voordat ze gaat slapen, of ik maak nog een smoothie. Maar niet altijd dus, het hangt van het moment af. (natuurlijk ben ik wel eens zwak en ga ik toch andere dingen aanbieden, maar dat leidt alleen maar tot frustratie, want dat eet ze ook niet. Dan leer ik weer: ze wil gewoon niet eten)
  • boos of gefrustreerd worden: althans, dat probeer ik. Ik ben niet heilig, ik word er wel eens gek van als ik voor de 4e keer op een dag al het eten overal vanaf moet schrapen. Maar goed, buiten die momenten, zijn onze maaltijdmomenten gezellige momenten. En dat vind ik heel belangrijk. Ik wil niet dat het een ‘ding’ wordt, maar het mag gezellig en leuk zijn. Of ze nu eet of niet.
  • forceer niet: je kunt forceren wat je wil, maar een dreumes die niet wilt eten, gaat niet eten. Dus probeer het ook gewoon niet. Natuurlijk laat ik er wel eens proeven, omdat ik denk dat ze het lekker vindt en zij weigert te proeven. In de hoop dat ze dan wel gaat eten. Maar dat gebeurt (bijna) nooit. Met forceren kun je juist het tegenovergestelde bereiken van wat je wilt, maar dan misschien voorgoed. Dus…beheers jezelf!
  • altijd dezelfde dingen laten eten: je kunt geneigd zijn de dingen te kiezen als maaltijd waar ze toevallig de vorige keer wel wat van at. In dit huis leidt dat tot teleurstelling. Want dan hoeft ze het opeens niet meer. Of juist het tegenovergestelde. Mijn dochter noem ik bijna rozijnverslaafd. En dat is verleidelijk, want als ze dat eet, dan eet ze wat. En ze wordt er rustig van. Maar ja, ze eet op een gegeven moment wel erg veel rozijnen. Ik las dan een rozijnenstop in, omdat ik geen rozijnenverslavingen wil voeden op zo’n jonge leeftijd. Tijdens de avondmaaltijd wijst ze naar haar rozijnen. Ze kan zelfs boos worden als ze die niet krijgt. Een beetje driftig ook. Allemaal leuk, maar ze krijgt ze echt niet. Echt niet. Dus nu hebben we olijven. Vindt ze ook lekker. Maar even geen rozijnen.
  • elke maaltijd een koppige strijd maken: sowieso, als je de maaltijd een strijd noemt, dan is het misschien handig om te bedenken of je je kind niet forceert en of je er wel ontspannen genoeg mee omgaat. Dat ten eerste. Maar ik wil ook niet elke maaltijd dat ze alles overal smeert, zonder te eten. Dus zorg ik ervoor dat minstens één maaltijd, meestal het ontbijt, gewoon gezellig, etend en vlekkeloos (figuurlijk vlekkeloos, echt vlekkeloos in onmogelijk hier) verloopt. Ik kies havermout, een gekookt eitje of een groene smoothie, of een combinatie, omdat ik weet dat ze dat lekker vindt en dat eet. Dat heeft ze in elk geval een goede maaltijd én we hebben lekker samen écht gegeten.

Comments (6)

  1. Imke 5 jaar geleden

    Heel herkenbaar!
    Wij zijn nog niet zo heel lang bezig met anders eten dus we moesten wel wat afwennen bij onze nu net twee jarige. Wat bij ons GEWELDIG werkt is uk mee laten ‘koken’. Ondertussen verdwijnt er nl heel wat (rauwe) groente in dat mondje. En tijdens de echte maaltijd eet ze dan niks of bijna niks maar dat geeft dan echt niets. En verder is er altijd nog soep. Ik weet niet waarom maar mijn dochter is soepverslaafd. Heel fijn!

    • Auteur
      sharon 5 jaar geleden

      Ja hier ook soepverslaafd 🙂 🙂

      • ilona 5 jaar geleden

        Die soep moeten wij nog even oefenen hoor. hij is nog niet zo van het bestel gebruiken waar het voor bedoeld is 😀

  2. Afieke 5 jaar geleden

    Sharon, ik vind het mooi om te lezen hoe je een bewuste en goede moeder wilt zijn! Zo zou ik het “later”ook willen doen.

    • Auteur
      sharon 5 jaar geleden

      superlief, dankjewel 🙂

  3. jamilla 5 jaar geleden

    hier een peuter van 3 die nooit genog heeft aan welk eten of drinken dan ook. Maar ook een 2 jarige die geen avondeten ‘lust’ behalve rijst courgete en tofu of gladde soep. dan eet ie maar niks. Ik doe net of er niks aan de hand is. Dan is er ieniedergeval een ontspannen sfeer en dat is brlangrijk. Hij krijgt geen broodjr of stengel oid. Het eetmoment is tijdens het avond eten en wat de pot schaft. Hij krijgt wel een ksngavite multi van solgar en hij ontbijt en lunched wel goed. Brood pap en fruit daar leeft ie op. Hij is superfit verder. Maar geen gram vet zit er aan het kereltje.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*