Aardappel courgette flappers voor onze moeilijke eter

imageOp de dagen dat ik niet werk, kook ik meestal alvast wat aardappels voor voor de hele week, zodat ik die alleen nog maar even hoef te bakken voor mijn zoon (ook wel bekend als de moeilijke eter of de aardappeleter). Ongeveer sinds zijn eerste verjaardag begon hij eindelijk vast voedsel te eten. Maar dan alleen gebakken aardappels. En sindsdien bak ik dus bijna dagelijks aardappels. Dat had ik vast heeeeeel anders moeten aanpakken, maar dat heb ik niet gedaan en zo geschiedde. Ik moet nu niet denken aan het eten van gebakken aardappels en ik kan wel zeggen dat ik er elke dag weer van baal dat ik die stomme aardappels sta te bakken. Maar ja….toch doe ik het met liefde.

Soep met stukjes en zonder stukjes

De laatste weken is er wat veranderd. Al een tijdje eet hij ook soep. Eerst mochten er zelfs stukjes in zitten, maar dat is nu echt zooooo passé! En doordat ik blij was dat hij eindelijk wat anders at dan aardappels gingen we vol aan de soep. Alleen het gaat mij allemaal zo tegenstaan op een gegeven moment. Daarnaast zit ik nu echt in een ik-heb-zo-geen-zin-en-al-helemaal-geen-inspiratie-om-te-koken periode, waardoor ik het mezelf wat makkelijker heb gemaakt de laatste tijd. Even gauw aardappels koken en wat spinazie uit de vriezer, gekookt eitje en klaar…zeg maar…dat soort. En dan voor mijn zoon de aardappels gebakken (de rest mag niet eens in zn buurt staan).

Falafelgek

Terug komende dus op wat er veranderd is de afgelopen weken: hij at met kerst gehaktballetjes!! We waren bij familie en zij hadden kleine gehaktballetjes. Hij heeft er een stuk of 8 van gegeten!!! Een paar dagen ervoor kwamen we er al achter dat hij falafelballetjes ook wel smakelijk vindt en zo eet hij nu dus heel vaak falafelballetjes. Mijn eigen gemaakte gehaktballetjes eet hij eigenlijk niet. Maar ik vind het al heel wat dat hij ze wel gaat kauwen. Daarna spuugt ie ze uit, maar toch dat is altijd meer dan alles wat niet-aardappel is behandelen alsof je er dood van gaat. Ik heb ze van de week gemaakt met falafelelachtige smaak eraan, maar daarmee kon ik hem niet foppen helaas. Gebakken aardappels eet ie ook niet meer zo fanatiek als eerst, nu wordt hij vooral gek als er geen falafel op het menu staat…

De Japanse Pizza

Tot zo ver onze eetperikelen. De titel van deze blog! Dat is waar het hier echt om gaat. En ik schrijf deze blog, nu ik er nog positief over ben. Want meneer ligt nog vol in zijn middagdut, dus of hij dit lekker gaat vinden (überhaupt wil aanraken en proeven), dat weet ik vanavond pas. Het is in ieder geval een heel bekend iets. Noem het pannenkoekjes, burgers, rösti, whatever. Ik dacht gewoon ineens, misschien vindt hij dit wel lekker als ik ze vooral lekker krokant bak.
In de zomer eten wij heel vaak de Japanse Pizza van Amber Albarda. Waarom in de zomer? Geen idee, maar dan heb ik daar altijd zin in. Mijn zoon heeft van de zomer een paar keer een heel klein hapje geproefd van deze pizza en vond het niet vies. Een stuk op zijn bord wilde hij nog niet, maar ik zag dus wel mogelijkheden. Dat bedacht ik me nu dus weer en daarom kwam ik nu op het idee om iets soortgelijks te maken maar dan met aardappel en courgette.

Wat meer kruiden kan

Er zitten eigenlijk vrij weinig ingrediënten in, als ik ze voor mezelf zou maken zou ik nog kruiden, knoflook, uitje, of weet ik wat nog meer aan toevoegen. Maar dit is voor onze moeilijke eter en dan moet het vooral niet al te sterk van smaak zijn.

Ingrediënten

2 grote aardappels
1 courgette (ik heb ongeveer 8 cm van een hele courgette gesneden hiervoor, omdat de aardappel voor meneer moet overheersen om hem dit eerst maar eens te laten eten)
olie
peper en zout
1 ei
2 eetlepels meel (ik gebruikte boekweit en spelt)
keukenmachine met raspschijf / handrasp

Zo maak je het

schil de aardappel en was de courgette
Rasp beiden in de keukenmachine of met de hand
Voeg het ei, peper, zout en het meel toe en mix goed
Verwarm de olie in een koekenpan en pak steeds een plukje van het aardappel/courgette mengsel. Je kunt eventueel ook eerst balletjes maken, maar ik vond het makkelijker om er gewoon steeds een beetje uit te pakken en dit in de pan te leggen
Met een spatel maak je de bolletjes nu plat zodat het kleine pannenkoekjes worden.
Bak ze op middelhoog vuur aan beide kanten mooi bruin en krokant.
Even uitlekken op keukenpapier et voilà. Eet smakelijk!

En nu dus afwachten of mijn kleine man dit lekker gaat vinden. Zo niet hoop ik dat andere kleine mensjes hier wel van smullen of op een van de vele variaties hiervan misschien allang van aan het smullen zijn.

PS: toen hij ze nadat hij uit bed kwam op het aanrecht zag staan hadden ze meteen zijn interesse en inmiddels heeft hij er 4 op! Tussendoor ging hij zelf zijn slabbetje pakken, want dat hoort er wel bij vond hij. De rest is voor het avondeten.

2014-01-17T15:30:46+00:00

Over

Ik ben moeder van een zoon (2012) en een dochter (2014). Sinds bij mij werd geconstateerd dat mijn schildklier niet goed werkt door een auto-imuunziekte, ben ik me gaan verdiepen in voeding en zijn we anders gaan eten. Ik doe sindskort aan krachttraining en deel graag mijn ervaring hiermee icm het moederschap, borstvoeding en koemelkvrij eten. Ik ben gek op schrijven en dus deel ik mijn ontdekkingen en ervaringen graag.

Geef een reactie