Zelf leren nadenken: een geschenk voor kinderen!!

zelf denkenEven een onderwerp waar ik nog helemaal geen ervaring mee heb, maar dit wil ik binnenkort beginnen. Ik dacht eerst dat mijn dochter gewoon niet zo snel was, maar toen ik weer las in Love and Logic over het principe van je kinderen het denkwerk laten doen ipv de ouders, las ik dus dat het eigenlijk pas voor kinderen vanaf 3 jaar is, omdat ze het daarvoor nog niet echt kunnen. Aha!

Kinderen kunnen hun eigen problemen oplossen

Het idee is dat je niet als een dictator beslist wat je kinderen moeten doen met hun problemen, of juist als te lieve mama alles voor je kinderen oplost zonder dat je kinderen er een hersencel voor hoeven te gebruiken, maar dat je ze zelf laat denken over een oplossing voor hun eigen problemen. Met hulp van hun ouders, uiteraard. Gezien het bij het leven hoort dat je tegen problemen aanloopt, waarom niet op mini niveau beginnen met erover nadenken, zodat ze straks wanneer ze groot zijn dit ook zelf kunnen? Lekker verantwoordelijk lijkt me dat!

Het schoonmaakprobleem

Mijn eerste stap wordt wanneer mijn dochter knoeit. Ik vraag het haar wel eens. Ojee, wat is er gebeurd? Dochter zegt dan iets van ‘knoet’ of ‘baaaaaah’. Als ik dan vraag wat ze eraan zou kunnen doen, kijkt ze me aan of ik gek ben. Dat dus. Te jong. Haha 😉 Dus wij vervolgen nog in de trant van ‘pak jij een doekje of zal ik het doen?’ en dan maakt ze het zelf schoon.

Zelf nadenken over eigen problemen

Dit is op zeer laag niveau een kind laten nadenken over hun eigen probleem, zoals je begrijpt. Later, wanneer kinderen dus inderdaad drie of ouder zijn, is het idee dat je vraagt wat ze zouden kunnen doen. Als ze zeggen dat ze het niet weten, dan kun je vragen of ze misschien een idee willen van jou. Dan suggereer je iets, niet per se iets logisch, soms juist iets geks. Dan kan het kind kiezen om iets met de oplossing te doen, of er nog eentje te vragen. Je helpt als ouder dus wel, maar laat het probleem bij het kind liggen die erover nadenkt. Supertrots zullen ze zijn wanneer ze het zelf oplossen 🙂 Tenminste, dat denk ik 😉

Een geschenk!

Ik kan niet wachten hiermee te beginnen. Niet alleen staan de meest hilarische voorbeelden in Love and Logic, maar ook is het gewoon een waardevol geschenk voor je kinderen. Het idee is juist ze onafhankelijk maken, stapje voor stapje. Er zijn teveel kinderen die nooit geleerd hebben zelf ergens over na te denken en veel volwassenen die nooit verantwoordelijkheid nemen voor iets waar ze zelf de hand in hebben. Ik vind het prachtig dat je dat effectief kunt omdraaien en je kinderen het grote geschenk kunt geven: zelf leren nadenken. Ik bereid me voor op deze mooie periode 🙂

2014-04-16T19:39:19+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

2 Reacties

  1. Elise april 16, 2014 om 7:59 pm- Antwoorden

    Ja, dit is zeker een leuk stuk en ook heel leerzaam voor de ouders 🙂 Het is wel lastig hoor vind ik, je komt zo gauw met een oplossing aandragen. En soms is het voor een kind ook wel lastig om een oplossing te bedenken. Bijvoorbeeld als iets kapot gemaakt is, dan vraag ik: Wat nu? ‘Moet mama maar even een nieuwe kopen.’ 🙂 Daar kun je dan weer een half uur verder over praten, maar tot een echte oplossing van dit soort ‘problemen’ zijn we nog niet gekomen.
    Het is wel geweldig om met je kind echt in gesprek te kunnen gaan. Wat dat betreft is er weer zo’n verschil tussen een 2 en 3 jarige!

  2. Linske Brood april 20, 2014 om 1:25 am- Antwoorden

    He Sharon, wat geef je me veel zin om Love & Logic te gaan lezen! (Het boek wacht alvast ongeduldig op m’n Kindle tot m’n huidige boek uitgelezen is.) Tot nu toe kan de aanpak me heel erg bekoren. Ik kijk er naar uit om bewust bezig te zijn met de manier waarop we onze dochter opvoeden. Met een bijna-tweejarige in huis is zo’n bezinning best welkom!

Geef een reactie