Goedzo, goedzo, goedzoooooooo!

goedzoGoedzo. Een veel gehoord woord in de opvoeding van kinderen. Vanaf het moment dat babylief een luier volpoept om de darmpjes te ontlasten (hihi), tot wanneer er stapjes gezet worden, tot wanneer kindjes iets netjes doen wat je vraagt of iets moois maken (zo’n kras-tekening bijvoorbeeld). O-ve-ral wordt het woord ‘goedzo’ ingezet. We doen het ook automatisch. Het rolt er gewoon uit, ook bij kinderen die je helemaal niet kent. Mijn dochter krijgt regelmatig van een wildvreemde te horen hoe ‘goed’ ze iets doet.

Opvoeden zonder beloning

Ik las het boek van Justine Mol, Opgroeien in vertrouwen. Hoewel ik met veel punten eigenlijk vrij weinig kon, heeft het boekje toch mijn visie op opvoeden voor altijd veranderd. In het boek wordt beschreven hoe je kunt opvoeden zonder te straffen en belonen. Opvoeden zonder straffen heb ik al vaker over geschreven, overigens een fascinerend onderwerp zo net over de 2-jarige leeftijd heen, maar dat is een ander onderwerp.

Stickervrij en zonder voorwaarde

Het opvoeden zonder belonen is de andere kant. Toen ik dit voor het eerst las, vond ik het niet alleen raar, maar het was me te extreem. Wat een raar idee. Toch heb ik dit boek gelezen, waardoor ik wederom herinnerd ben dat je soms eerst achtergrond moet lezen, voordat je een (voor)oordeel ontwikkelt. Ik was 100% schuldig. Opvoeden zonder belonen betekent dus geen stickers, geen ‘als je dit doet…dan’ zinnen, geen voorwaarden stellen om je kinderen iets te geven en in kleine vorm, geen goedzoooooo zeggen omdat ze hun beker terug op tafel zetten en wanneer ze kleuren niet continue vertellen hoe mooi de tekening is (je weet wel, die tekening met die paar krassen erop 😉 ) die ze gemaakt hebben.

De kleurplaten

Ik begreep de gedachte erachter beter toen ik er zelf een tijdje over had nagedacht. Zo staat in het boek een voorbeeld van een groep kinderen die tijdens het kleuren te horen kregen hoe goed en geweldig ze het deden. De andere groep werd alleen gevraagd wat ze tekenden, welke kleuren ze gebruikten, etc. Uiteindelijk bleek de eerste groep vrij ‘lui’ en minder geneigd tot het pakken van een moeilijke kleurplaat en de kinderen in de tweede groep pakten vaker een moeilijkere kleurplaat.

Zelfverzekerdheid en zelfstandigheid

Daarnaast vind ik het zelf prettig dat mijn dochter leert zelf te bepalen of iets goed of mooi is of niet. Ze heeft mijn mening daarbij niet nodig. Een weg naar zelfverzekerdheid en zelfstandigheid is juist zelf kunnen inschatten hoe iets is. En als ouder kun je daarbij helpen en begeleiden, natuurlijk. Het begint bij de kleine dingen, en de kleine dingen groeien met de kinderen mee naarmate ze ouder worden naar grote dingen.

Oh, wat mooi! Praaaachtig!!

In het boek wordt het beschreven als een verboden woord, dat goedzo. Zo zie ik het niet, maar ik vind er wel een kern van waarheid in zitten. Sowieso hoef je niet te denken in extremen, maar ik vind het wel fijn om er bewust van te zijn. Als mijn dochter aan het kleuren is, merk ik hoe makkelijk het is om gewoon ‘oh wat mooi’ te zeggen, terwijl een gesprekje met je kindje voeren over het gekleurde werk interessanter kan zijn en leuker voor het kind. Het is een andere vorm van interesse tonen die dieper gaat. Deze interesse gaat snel verloren wanneer je alle kleurplaten afdoet met ‘oh wat mooi’.

Interesse tonen in je kindje

Maar dat is precies weer dat extreme. Ik ben het absoluut eens dat het ‘oh wat mooi, goedzoo’ vaak gebruikt wordt en daar blijft het bij. Er volgt daarna meestal geen interessevraag. Maar als je daarna nog even nieuwsgierig vraagt aan je kind (als ze dat willen, maar mijn dochter vindt dat prachtig) hoe het één en ander getekend wordt, dat kan ook (vind ik dan). Ik kies ervoor om het gesprekje met mijn dochter te houden en de ‘oh wat mooi’ weg te laten. Ik ben zo’n mama die dat erg makkelijk vindt om te zeggen en dan weer weg te lopen met meer interessantere dingen aan mijn hoofd, vandaar mijn keuze. Ik vermijd dat soort zinnen.

Goedzo of dankjewel?

Nog een veelgebruikte goedzo gelegenheid is wanneer je kindje iets doet wat jij graag ziet. Even dat op tafel zetten, dit pakken, dat doen, goedzooooo! Als je erop let, is het een veelgebruikt woord. Ik zeg liever ‘dankjewel’. Als ik vraag of mijn man iets wil doen, zeg ik ook dankjewel. Dat doe ik ook bij de peuter des huizes. Heel simpel, en meestal is dat wat je eigenlijk ook bedoeld te zeggen. Ik zeg ook vaak dankjewel, nu is peuterlief ook heel beleefd, want die zegt het nu ook altijd 😉

Dochter blij, ik blij

Dan heb je nog de goedzo gelegenheid wanneer ze iets doen, bijvoorbeeld stapjes zetten, eten opeten, dingen doen. Goedzoooooo klinkt het dan vaak. Nu volg ik meestal de blijdschap die mijn dochter heeft wanneer iets ‘zelf’ lukt en doe ik daaraan mee. Iets is dan niet goed of niet goed, maar mijn dochter is blij dat ze iets zelf gedaan heeft en dan ben ik dat ook. Soms boeit het haar ook helemaal niet, dan laat ik het ook zo, of ik benoem het nog even ‘heb je dat zelf gedaan?’, met glimlach, zoiets. Overigens is dit niet gemaakt, maar is dat een natuurlijke reactie hier 🙂

Zindelijk maken zonder stickers en goedzoooo

Ook alles rondom zindelijk maken hebben we zonder stickers en goedzo’s gedaan. Wel deden we mee met het enthousiasme en de blijdschap van mijn dochter wanneer het weer gelukt was. We hadden een zelfbedacht liedje (van één regel, niets spectaculairs) die we zongen, niet als beloning, maar omdat dochterlief er zo blij van werd als het weer gelukt was. Het leuke was dat ze niet blij was omdat wij blij waren, maar omdat ze het zelf echt een mooie prestatie vond. Heel grappig om te zien 🙂

2014-01-31T16:44:47+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

5 Reacties

  1. Marianne februari 5, 2014 om 3:52 pm- Antwoorden

    Hahaha fantastisch, een liedje na de toiletgang 😉 Je opvoeding is creatief Sharon, leuk om mee te lezen 😀

  2. Myrthe februari 5, 2014 om 8:51 pm- Antwoorden

    Erg leuk om te lezen! Ik ga nu stage bij de kleuters lopen en ga dit zeker toepassen. Ook heb ik het boek dat je wel eens hebt genoemd (opvoeden met liefde en logica) gelezen. Hier ga ik ook dingen van toepassen in mijn onderwijs. Ik verheug me nu alweer op de volgende blog!

    • sharon februari 5, 2014 om 9:11 pm- Antwoorden

      Wat leuk zeg! Dankjewel 🙂

  3. Diana februari 5, 2014 om 8:55 pm- Antwoorden

    Het is wel herkenbaar wat je schrijft. Het is eigenlijk onvoorwaardelijke liefde! geen voorwaarden stellen.

  4. Jouke februari 6, 2014 om 9:54 am- Antwoorden

    Boeiende blog, zo had ik het nog niet vaak bekeken. Ik las tijdje terug ook in een artikel (die overigens wel erg pro positivief opvoeden was), dat je ook best soms mag zeggen als een tekening niet zo mooi is voor wat je mag verwachten van je kind (bij een kind die iets ouder is natuurlijk). Dat geeft juist aan dat je de tekening wel echt bekijkt en je positief bent normaal gezien over de tekenvaardigheden van je kind.

Geef een reactie