Boekreview: Unconditional parenting van Alfie Kohn

UnknownAls je je bord niet leeg eet, krijg je geen toetje!”, “Goed wat een goed rapport!” “Als je niet huilt, krijg je een snoepje”. Dit zijn allemaal voorbeelden van straffen en belonen volgens Alfie Kohn.

Alfie Kohn begint zijn boek met een ervaring in een vliegtuig, het vliegtuig landt en hij hoort een medepassier tegen de ouders van een kindje zeggen “wat deed hij het toch goed tijdens de vlucht’. Hij vraagt zich af wat ‘goed’ hier betekent? Naar zijn mening betekent ‘goed’ dat het kindje de ouders of andere volwassene niet lasting viel tijdens de vlucht.

Voorwaardelijk en onvoorwaardelijk

Alfie Kohn beschrijft in zijn boek twee verschillen, het voorwaardelijk ouderschap en onvoorwaardelijk ouderschap. Het voorwaardelijk ouderschap is het houden van je kind om voor wat het kind doet en onvoorwaardelijk ouderschap is het houden van je kind voor wie het is.

Een ander voorbeeld uit het boek: Je kind misdraagt zicht tijdens het avondritueel. Wat doe je? Ga je dan door met het avondritueel en het lezen van een verhaaltje en een knuffel? Voorwaardelijk ouderschap zegt ‘nee’, je slaat de rest van het ritueel over ander zou je het kind belonen en dit zijn nu eenmaal de concequenties van ongewenst gedrag. Onvoorwaardelijk ouderschap zegt dat je moet proberen de verleiding je kind te straffen te weerstaan. Alfie Kohn adviseert in zijn boek anders daarmee om te gaan, het gewoonlijke ritueel af te ronden en daarna samen met je kind erover te praten. Zo kan het kind er ook van leren.

En belonen dan?

Belonen is volgens Alfie Kohn voorwaardelijk, belonen lijkt vriendelijk maar zijn eigelijk trucjes om het kind te manipuleren. Bij belonen gaat het -net zoals bij straffen- niet om het kind zelf, gaat maar om de actie van het kind. Beloningen motiveren kinderen om meer beloningen te krijgen, en dit gaat volgens Alfie Kohn ten koste van de echte interesse van het kind. Dus in plaats van de belonen omschrijf de actie van het kind of stel vragen.

Hoe zit het met grenzen stellen?

Dit betekent niet dat er geen grenzen zijn en het kind maar alles mag en kan doen. In het boek wordt geadviseerd het kind te begrijpen en samen te werken. Samenwerken met de ouder vraagt een grotere betrokkenheid van het kind. Vaak worden er grenzen gesteld die niet echt toe doen, maar laat het kind ook meedenken en meebeslissen in zaken die wel belangrijk zijn (wel leeftijds afhankelijk). En wanneer ze dan echt wat moeten? Probeer dan eerlijk te zijn, leg de situatie uit, geef het goede voorbeeld, geef zoveel mogelijk keuze, wees geduldig en maak er een spelletje van.

Controle

Ouders proberen te veel controle uit te oefenen op kinderen, dit zie je bijvoorbeeld terug in een speeltuin wanneer een ouder abrupt zegt dat het tijd is om te vertrekken of in een restaurant veel opmerking maken over hoe en hoeveel het kind eet.  Hij schrijft dat ouders te veel controle willen uitoefenen dat ouders ongemerkt handelen alsof kinderen ons bezit zijn, ofwel onze ondergeschikten. Er wordt beschreven dat ouders kinderen de mogelijkheid moeten geven wel eens ‘ja’ of ‘nee’ te kunnen zeggen tegen de ouders, maar ook kinderen uit te leggen waarom jij als ouder het belangrijk vindt.

Principes van onvoorwaardelijk ouderschap

In het boek wordt geen klant en klare methode om ‘een goed kind op te voeden’ gegeven. Alfie Kohn geeft wel aan dat onze hoofdvraag niet ‘hoe krijg ik mijn kind te doen wat ik wil’  moet zijn maar ‘wat heeft mijn kind nodig and hoe kan ik zijn behoefte vervullen’.

Hij geeft wel een aantal principes aan in zijn boek die hij daarin uitvoerig beschtijft:

  1. Reflecteer
  2. Overweeg je verzoeken
  3. Houd oog op lange termijn
  4. Relatie komt op de eerste plaats
  5. Verander ook hoe je de situatie ziet, niet alleen het handelen
  6. Respect
  7. Wees authentiek
  8. Praat minder, vraag meer
  9. Houd de leeftijd van het kind in gedachten
  10. Probeer met de feiten zo consistent mogelijk te zijn
  11. Zeg niet onnodig ‘nee’
  12. Wees flexibel
  13. Niet gehaast zijn

Laat het kind kiezen 

In het boek wordt beschreven dat ouders zich niet altijd van bewust zijn dat het mogelijk is een kind mee te laten besluiten, en hij vind dat kinderen betrokken moeten worden bij het nemen van besluiten. Hierdoor krijgt het kind een gevoel om recht te hebben op hun eigen leven en beter tot bloei komen omdat ze zich niet machteloos voelen. Het kind zal een autonomie ervaren en daardoor eerder doen wat er van het kind gevraagd wordt.

Door de ogen van het kind

Probeer de zaken vanuit de ogen van het kind te zien, dit helpt om het kind beter te begrijpen en het kind voelt zich begrepen.

Sommige ouders voeden voorwaardelijk op, sommige onvoorwaardelijk, maar veel ouders zitten tussen voorwaardelijk en onvoorwaardelijk ouderschap in. Het is moeilijk om de knop ineens om te draaien, maar het moet gezien worden als een leerproces. Het is in ieder geval nooit te laat om een andere wending te geven.

Een aanrader!

Ik ben echt positief over dit boek en kan wel blijven schrijven, het heeft echt een aantal hele goede en interessante punten. Sommige punten zijn ook echt herkenbaar en na het lezen de moeite waard om te veranderen.

Dit is geen boek waar je kant en klare oplossingen in vindt, maar zet de lezer aan het denken. Zoals gezegd een erg fijn boek een voor mij een ‘eye opener’.

Echt een aanrader!

*Dit boek is geschreven in het Engels en is helaas niet vertaald in het Nederlands, maar het boek leest wel makkelijk weg. Wanneer je liever een Nederlands boek wilt lezen zou je kunnen kijken naar het boek van Justine Mol, Opgroeien in vertrouwen

2014-04-11T14:13:10+00:00

Over

Moeder van een mooie dochter (2012) en met mijn gezin op avontuur naar een gezonde en natuurlijke levensstijl.

Eén reactie

  1. Susan april 19, 2014 om 9:28 am- Antwoorden

    Mooie heldere review José. Dank je! Ik ga toch maar eens naar het boek kijken, vaak verschillende meningen gehoord.

Geef een reactie