Hallo team ochtendienst 4.40 uur vanmorgen

Voordat ik moeder werd, had ik geen idee hoe het zou voelen. Uiteraard word je (te veel) gewaarschuwd voor slapeloze nachten wanneer je zwanger bent van je eerste. Maar om nu echt te weten hoe dat is, nee. Ik dacht misschien dat ik het wist. Je weet wel, als ik een keer moe ben omdat ik te laat naar bed ging. Of zelfs twee nachten te laat naar bed. Toe maar.

Nu ben ik een verwend nest wat betreft mijn kinderen en slapen, maar af en toe zit er een mooi moment tussen.

Vannacht had ik een soort wekker naast me liggen die elk uur afging. Mijn dochter had geen beste nacht, en ik mocht haar daarmee begeleiden. Ik was onverstandig pas om 22.15 uur gaan slapen. Wat niet echt laat is, maar achteraf had ik beter om 19.00 uur kunnen gaan. Of 16.00 uur.

Hoe dan ook. Naar bed rond 22.15 uur, en 22.45 uur bijna slapen en dan wakker worden gehuild. Voor je gevoel moet je je hoofd vanuit een andere planeet terugtrekken op aarde en zit je versuft te voeden, half in slaap vallend. Tot je langzaam wakker wordt en het lukt om 23.45 uur je kind weer slapen in bed te hebben. Dan mag het proces opnieuw beginnen, elk uur. En om 4.40 uur is het dan wel genoeg. Dan zijn we er ook allemaal klaar mee, met dat slapen.

Misselijk van de vermoeidheid, hoofdpijn van gebrek aan slaap en brandende ogen omdat ze te weinig dicht zijn geweest, pak ik mezelf en mijn baby op en loop ik naar beneden. De dag is begonnen.

Op zulke dagen verlang ik niet teveel van mezelf. Er is maar zoveel wat een mens kan doen wanneer je je ontzettend moe voelt. En de ene ouder zal het vaker meemaken dan de ander. Hoe dan ook, het is gewoon zwaar.

Slaap is een heel belangrijke eerste levensbehoefte en heeft effect op alles in je leven. Mensen met slaapgebrek zullen minder gezonde voedingskeuzes maken, minder bewegen en sporten, minder vrolijk zijn en minder goed kunnen dealen met mensen en kinderen. Dat is normaal. Niemand wil zo moe zijn. Niemand doet dat vrijwillig voor de lol.

Met kleine kinderen is het altijd de interessante kwestie. Je wilt wel genoeg slapen, maar de factor kleine kindjes staat het niet altijd toe. Hier zijn mijn tips om de dag door te komen met de hoop de volgende dag er iets fitter bij te zitten:

  • doe rustig aan
  • neem tijd voor je bak koffie als je dat drinkt
  • sla geen maaltijd over
  • maak simpele maaltijden
  • ga er even lekker uit – zo makkelijk mogelijk – speeltuin bijvoorbeeld
  • gun jezelf rust
  • zet een extra filmpje op voor de andere kindjes
  • slaap wanneer je kunt (als je hulp hebt of één kind hebt die dutjes doet) en wees niet eigenwijs
  • ga zo vroeg mogelijk naar bed en wees niet eigenwijs
  • heb genade voor jezelf, heel veel genade

Ik ben die dag om 20.00 uur naar bed gegaan. Zo vroeg? Ja. Het is het waard. Slaap gaat bij mij boven me-time, veel belangrijker. Ik sliep om 20.30 uur. Mijn dochter werd een stuk minder wakker die nacht, waardoor ik de volgende dag om 6.00 uur als herboren opstond.

Mijn hart gaat serieus uit naar alle moeders die ’s nachts heel veel dienst draaien. Houd vol, slaap waar je slapen kunt. Het wordt echt beter. Als je het niet meer trekt: zoek hulp. Bij je partner/vrienden/familie. Desnoods bij de huisarts. Onderschat de gevolgen van chronisch slaaptekort niet en kies voor jezelf <3

2017-07-14T13:48:40+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

Geef een reactie