Dames en heren, appels en peren

Ik zag de nieuwe SIRE campagne en ben enthousiast. Wat fijn om hier aandacht aan te besteden 🙂 Wat fijn om dat moederbrein af en toe even lekker te prikkelen met zo’n vraag 🙂 Ik vind het een mooie en valide vraag, en direct neem ik de gelegenheid voor mezelf om te kijken of ik mijn lieve dochters ook de ruimte geef om te ontwikkelen zoals zij nodig hebben. Ik vind het heerlijke dingen om over na te denken en een goede herinnering van SIRE. Gezien de publiciteit zie ik dat de campagne nu al is geslaagd 😉

Toevallig publiceerde ik gister, tegelijk met de campagne, dit bericht. Vorige week geschreven en ingepland, dus volledig losstaand. Inmiddels publiceer ik het met kromme tenen, eerlijk echt een beetje vanuit angst. Want ik voel me kwetsbaar dat soort dingen te schrijven, en blijkbaar wordt elke punt en komma met een loep bekeken omtrent dit onderwerp, stel je voor dat je iets verkeerds zegt!? Maar dan vertel ik mezelf dat het ok is om een mening te hebben en het is ok als mensen verschillende meningen hebben. Echt. Dus, je hoeft het totaal niet met me eens te zijn, iedereen heeft recht op een eigen mening.

Ik heb een jongen (3) en twee meiden (0 en 5). Nog vrij jong dus. Alledrie de kinderen zijn heel verschillend, en ik herken in mijn baby dingen die mijn dochter deed en dingen die mijn zoon deed, en ik herkende in mijn zoon weinig van mijn eerste dochter. Die zijn dan ook heel verschillend.

Naast dat gegeven, dat alle kinderen uniek en authentiek zijn, merk ik dat mijn zoon bepaalde dingen meer doet dat mijn dochter. Hij heeft vanaf jongs af aan een ontzettende voorliefde voor treinen, auto’s, vliegtuigen, etc. Hij schopt en slaat meer, hij laat zijn kwijl uit z’n mond lopen expres (het drijft me tot wanhoop momenteel) en blaast van datzelfde kwijl bellen. Hij pleurt dingen massaal op de grond, stampt erop en loopt in vloeiende beweging weg. Hangt overal aan. Schat dat niet altijd handig in. Kan vallen, opstaan en doorlopen. Dramavrij. Daarnaast knutselt hij met zijn zus, danst hij soms in prinsessenjurken en wil ‘ie nagellak.

Mijn dochter is een vrij actieve meid en doet die dingen ook wel, maar toch anders. Lekker buiten, klimmen, fietsen, fietsen, geen angst, etc. Dat alles doet ze in rok of jurk, want ze wil geen broek aan. Daarnaast houdt ze van roze en paars, prinsessen en knutselen. Barbies, pony’s en poppen vindt ze wel leuk, maar zijn niet haar grootste hobby.

Het grootste verschil is dat mijn dochter modder zou smeren, overal. Mijn zoon zou het rondgooien, overal. Mijn dochter maakt haar snotneus schoon, mijn zoon laat het lekker lopen. Dat beschrijft het denk ik het beste.

Ik grap weleens met andere moeders hoe leuk jongens zijn en hoe leuk meiden zijn. Hoe ze verschillend zijn en toch allebei geweldig. Ik ben nog nooit een moeder tegengekomen die geen verschil zag/merkte tussen hun jongen en meisje (los van het verschil tussen kinderen onderling).

Ik zeg ook weleens, wanneer ik mijn zoontje met zijn neefjes zie spelen, of met vriendjes, boys will be boys!! Ik vind het schattig. Die kleine jongetjes met hun kleine jongetjesdingen. Afgelopen weekend nog, toen er een babyspeelgoedding dat ballen omhoog schiet vast was gelopen. Mijn broer, mijn man, mijn zoon en mijn neefje zaten ongeduldig te kijken waarom het niet werkte. Proberen het op te lossen. Alle vier. M’n neefje bleef proberen. Mijn zoon riep steeds ‘FIX IT!!!’ . Mijn man en broer deden verscheidene pogingen, tot mijn broer het niet meer aankon en zijn gereedschapskist tevoorschijn haalde om het ding open te maken en het probleem te fixen. Alle mannen eerst zeer aandachtig kijken, en vonden hun rust toen het probleem was opgelost.

Met ‘boys will be boys’ bedoel ik niet dat mijn zoon mensen mag slaan, spullen kapot mag maken of iets anders asociaals. Het is geen vrijkaart voor aso gedrag, net zoals het voor mijn dochter niet ok is wanneer ze bitchy doet, eindeloos treitert of mensen buitensluit. Ik sta geen onrespectvol gedrag toe, bij mijn zoon niet en bij mijn dochters niet, en help ze erbij. Dat is het hele ding. Dat je als moeder helpt om je kinderen klaar te stomen voor het volwassen leven. Ik leer mijn zoon om niet te slaan maar zijn woorden te gebruiken. En ik leer mijn dochter niet in paniek te raken wanneer ze geslagen wordt, maar voor zichzelf op te komen.

Mag mijn jongen wel genoeg jongen zijn?

Dat is de vraag van de campagne en ik laat ‘m even op me inwerken. Mijn eerste reactie zou zijn: ja. Maar toch denk ik er de komende tijd over na, omdat ik mijn zoon de moeite waard vind om hier goed over na te denken.

Ik ben tenslotte zelf vrouw, en mijn man is ervaringsexpert op gebied van opgroeien als jongen. Ik niet. Mijn man herkent dan ook 100% het filmpje van SIRE. We hebben het weleens over de basisschooltijd van mijn man, dat doen we al jaren af en toe, en mijn man is er zeker van overtuigd dat het huidige schoolsysteem niet is voor jongetjes zoals hij vroeger was. En de wetenschap laat zien dat er een groep jongens is zoals mijn man vroeger. (dus niet alle jongens) Ik luister naar zijn verhalen en daar leer ik van. Het systeem is namelijk perfect gemaakt voor meisjes zoals ik. Dus dit is iets wat ik niet weet, niet ken. De enige manier om mijn blik te vergroten, is erover te praten met de mannelijke ervaringsdeskundigen en de wetenschappelijke details erop na te slaan. Gelukkig mocht mijn man na schooltijd rondrennen in Friese weilanden, maar wat als jongetjes dat niet kunnen na schooltijd en die behoefte wel hebben?

Dat zijn vragen die ik mezelf stel, ja. Als moeder. Voor mijn zoon. Ook voor mijn dochters. Maar in dit geval meer voor mijn zoon.

Is het systeem voor elke jongen vreselijk? Nee. Wil elke jongen ravotten? Nee. Is dat ok? Ja.

Wil elk meisje met poppen spelen? Nee. Wil elk meisje lief en rustig zijn? Nee. Wil elk meisje dolgraag leren de wc schoon te maken? Nee. Is dat ok? Ja.

Train your child op the way IT should go.

Ik knuffelde net mijn baby dochter nog even en vertelde haar hoeveel ik van haar hield en hoe fantastisch en schattig ik haar vind. Betekent dit dat ik mijn andere kinderen lelijk en stom vind? Nee. Wanneer ik één van mijn kinderen iets vertel, zegt dat helemaal niets over wat ik van mijn andere kinderen vind. Als ik zeg dat ik groen een mooie kleur vind, betekent dat niet automatisch dat ik rood lelijk vind. Als je aandacht geeft aan één groep, zeg je helemaal niets over andere groepen. Je kunt echt een groep uitlichten, zonder dat anderen daarbij benadeeld worden. Er mag aandacht zijn voor een groep en dit heeft geen enkel nadeel voor andere groepen. Elk kind mag zijn wie het is. Elk kind heeft recht om kind te zijn en elk kind heeft recht op spelen, bewegen en heel veel liefde. Ook de jongens die misschien wat meer zouden kunnen ravotten.

Ik vind het dus tof dat SIRE aandacht geeft aan de jongens die wat meer behoefte hebben aan ‘lekker jongen zijn’. Dit zegt HELEMAAL NIETS over meisjes of jongens die daar minder behoefte aan hebben. En het zegt ook HELEMAAL NIETS over dat asociaal gedrag opeens ok is. Niet voor meisjes en niet voor jongens.

Meisjes en jongens zijn gelijk, maar wel anders.

Laat jij jouw jongen genoeg jongen zijn?

2017-07-25T22:08:05+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

4 Reacties

  1. Mariska juli 28, 2017 om 2:37 pm- Antwoorden

    Het is wel interessant dat die verschillen tussen jongens en meisjes zo benadrukt worden, terwijl uit onderzoek keer op keer blijkt dat de verschillen binnen beide groepen veel groter zijn dan tussen de groepen.

    • sharon juli 28, 2017 om 2:52 pm- Antwoorden

      Klopt! Maar hoe het dan precies zit? Ik ben echt nog nooit een moeder tegen gekomen die vond dat er niet een fundamenteel jongens/meisjes verschil was tussen zoon en dochter. Misschien is het een ander soort verschil dan het verschil tussen gewoon mensen onderling (karakter, etc). Maar ja, elke moeder zal ook zeggen dat haar kinderen onderling verschillen, los van geslacht. Voor mij persoonlijk is dat wel een verschil op andere manier dan jongen/meisje. Dat het gemiddelde jongetje en het gemiddelde meisje op vlakken erg op elkaar lijken, zegt natuurlijk ook weer erg weinig 🙂 Het is echt een interessant onderwerp 😀

      • Mariska augustus 16, 2017 om 9:34 am- Antwoorden

        Ik heb hier even over nagedacht, maar het beste kan ik het denk ik toch uitleggen met behulp van statistiek. Als je de twee groepen vergelijkt, doe je dat op een bepaalde eigenschap (bijv je vergelijkt een groep jongens en een groep meisjes op IQ, woordenschat, drinkgedrag, etc). En wat je dan vergelijkt met elkaar is het gemiddelde. Scoort de ene groep hoger dan de andere? Om te bepalen of het verschil in gemiddelde een significant verschil is (dat betekent: als ik 100x opnieuw een groep jongens en een groep meisjes vergelijk, vind ik dan hetzelfde verschil als in de eerste keer dat ik dat deed?). Om dat te bepalen, kijk je naar de spreiding rondom het gemiddelde, de standaarddeviatie. Want niet alle jongens scoren op het ‘jongens’ gemiddelde,en niet alle meisjes scoren op het ‘meisjes’ gemiddelde. Maar, en hier zit ‘m in: als je kijkt naar de spreiding binnen elke groep, zul je zien dat er veel jongens scoren binnen het gebied van de meisjesspreiding en andersom. Daarnaast zul je zien dat de spreiding binnen de groepen erg groot is. Maar aan de uiteinden van elke spreiding om het gemiddelde, zul je zien dat er weinig of geen overlap is. Dat zijn dus de typische ‘ jongens’ aan de ene kant, en de typische ‘meisjes’ aan de andere kant.
        Hier hebben we het nu dus over grote groepen samen. Gaan we kijken naar individuele casussen, en je hebt bijvoorbeeld een jongen en een meisje, dan is de kans het grootst dat de jongen rondom het jongensgemiddelde scoort en het meisje rondom het meisjesgemiddelde. En dan zie je inderdaad verschil. Maar stel dat je 100 meisjes hebt gebaard en 100 jongens hebt gebaard, dan zul je waarschijnlijk zeggen dat ieder kind zijn eigen karakter heeft ;), omdat er dan binnen die 100 meisjes ook meisjes zullen zijn die meer op de ‘ jongens’ kant zitten en andersom.
        https://d32ogoqmya1dw8.cloudfront.net/images/introgeo/teachingwdata/tTestImage_300.jpg

  2. Ellie november 13, 2017 om 3:27 am- Antwoorden

    Super onderwerp. Je kan er eindeloos over door gaan. ALS we t over mensen hebben Moet ik telkens weer aan m’n schoonmoeder denken. -ik heb 2 jongens en 2 meisjes om en om- en als ik vertel die is zo en de ander is zus enz enz. Heeft ze me eens gezegd. Kijk ellie op je hand heb je 5 vingers het is 1 hand maar toch alle vingers zijn verschillend.
    Dus. Al je kids hebben 1 moeder (en vader) en toch is iedereen anders. Wat ik er ook uit haal en m’n kids uitleg om ze te stimuleren voor zoveel mogelijk samen te werken wanneer het zelf niet lukt of altijd hulp te vragen/elkaar helpen.
    5 vingers allemaal verschillend maar samen staan ze sterk (kunnen ze veel werk verrichten).
    Het is zoals het is, we hebben de kids niet zelf gemaakt, die blauw ogen de ander lief karakter, alles hebben we gekregen en iedereen heeft z’n fases. Dus op den duurt zal het verdwijnen (gedrag) zolang wij maar proberen altijd voor ze te zijn zodat hun vertrouwen-gevoel goed zit. M’n broer zus en ik zeggen wel eens die kids van ons mogen te veel, daarom luisteren ze niet enz. Zegt m’n moeder oh en jullie dan, jullie mochten ook alles en kijk nu: nu heb ik de liefste kinderen jullie doen alles voor mij (ons). En m’n moeder heeft zich echt de nek gebroken om hun te voorzien in alle behoefte. Zelf vind ik te maar dat maakt haar wel weer de beste mama van de hele wereld voor ons.
    Zelf wil ik soms zo zijn als haar maar ja ik ben haar niet, zij is veel zachtaardiger en ik wat harder.
    Maja zo kunnen we allemaal altijd wel van elkaar leren en zelfs zij heeft het gevoel “heb ik het wel goed gedaan”.
    Dus m’n eigen conclusie is toch. Goed doen voor de ander kan niet altijd. Omdat je gewoon weg met emotie te maken hebt. Maar ik vind wel belangrijk om rechtvaardig te handelen. Want ook ik heb m’n behoefte zoals ieder mens en kids begrijpen natuurlijk nu nog niet alles maar dat komt wel. En zodra die tijd er is zou ik het wel mooi vinden om te horen van m’n kids.
    M’n moeder probeerde wel rechtvaardig te zijn.
    Ik kan idd zeggen wij mochten alles (heel veel dus) maar vind het sneu voor m’n moeder ze cijferde zichzelf weg en dat vind ik jammer.
    Maar goed.
    Iedereen moet dus goed weten wat die zelf wil en belangrijk vind. En op 1 lijn zijn met je partner! Kind heeft duidelijkheid nodig.
    Enz enz

Geef een reactie