Pas op voor de tenen, mama

Wat me al eerder opviel, en af en toe bevestigd wordt, is dat mama’s onder elkaar behoorlijk op elkaars tenen kunnen trappen. Of, mama’s voelen zich behoorlijk op de tenen getrapt. Bij mama-onderwerpen is dat erger dan ooit. Vooral met social media en anonieme gelegenheden om jezelf eens even lekker te laten gaan, zonder je gezicht te hoeven laten zien, kunnen er opmerkingen gemaakt worden die niet geheel gepast zijn. Ik heb wel eens discussies voorbij zien komen in bijvoorbeeld FB groepen – jemig! Soms lijkt het bijna op een slachting 😉 In dit blog wil ik mijn visie hierover delen, hoe ik ermee probeer om te gaan en hoe ik hoop dat anderen ermee omgaan. Als je dit allemaal een beetje onzin vindt, bij deze mijn waarschuwing, dan kun je ‘m dus beter overslaan 🙂

Oh nee, mensen die het niet eens zijn!

Wanneer je een blog (wilt) hebben zoals deze en erop wilt schrijven over je eigen ontdekkingsreis, je eigen enthousiasmes, de dingen die je tegenkomt en je aanspreken, je manier van opvoeden, zijn er altijd mensen die het niet met je eens zijn. Dat geeft niet. Dat is heel normaal. Er zijn zoveel verschillende mensen op de wereld, en net zoveel verschillende manieren. Ik vind dat ook niet erg, dat is normaal. Ik vind ook dat ik daar tegen moet kunnen. Al gaat dat niet vanzelf, ik moet dat leren.

Scherp en sterk

Overigens geeft het niet als iemand het ergens niet mee eens is, dat is heel normaal en het zou gek zijn als altijd iedereen het wel met je eens is. Het houdt je ook scherp, vragen kunnen zorgen voor extra nadenken over mijn eigen keuzes. Soms zit er wat in, soms ook helemaal niet, maar nogmaals, dat houdt je scherp en maakt je sterker.

Oordeel?

Wat lastiger is, zijn de persoonlijke opmerkingen/aanvallen inclusief oordeel die mensen kunnen plaatsen. Ook daar moet ik tegen kunnen, vind ik. Maar de ene keer is het makkelijker dan de andere keer. Het is nu eenmaal niet echt om van te juichen als mensen je dingen toeschrijven op een veroordelende manier. Het voelt onrechtvaardig, wanneer een volstrekt onbekend persoon opeens denkt te weten hoe je in elkaar zit en daar een oordeel over heeft. Hoe dan ook, ook daar wil ik graag tegen kunnen en op een correcte manier reageren, zonder mijn eigen emotie daarin mee te nemen. Met vallen en opstaan… 😉 Ik heb het overigens niet alleen over mezelf, ik zie het op elke blog en op elke Facebook pagina voorbij komen.

De tenen worden getrapt..

Er komen hier heel wat onderwerpen langs, die anders zijn dan hoe de meeste mensen hun keuzes maken. Ik vind dat leuk, daarom schrijf ik erover. Als ik schrijf over wat iedereen vindt, dan zou ik dat persoonlijk een beetje saai vinden 🙂 Als je andere keuzes maakt dan ‘normaal’, helemaal op gebied van mama-onderwerpen, kunnen mensen behoorlijk hun hoofd stoten aan de mening. Op de tenen getrapt.

Mama-kampen

Er hoeven geen mama-kampen te zijn. Er hoeft geen borstvoedingskamp vs. flesvoedingkamp te zijn. Geen draagkamp tegenover kinderwagenkamp. Geen snoepkamp en anti-snoepkamp. Iedereen maakt zijn eigen keuzes, doet zijn eigen ding en elke mama is verantwoordelijk voor haar eigen kinderen. Ook elk kind is anders. Elke moeder doet wat haar het beste lijkt, wat bij haar past en waar ze zich comfortabel bij voelt. Als je ook daadwerkelijk kiest voor het beste in jouw ogen, wat bij je past en waar je je comfortabel bij voelt, dan is er ook geen reden om het vervelend te vinden als iemand anders een andere keuze maakt. Iedereen heeft namelijk recht op diezelfde keuze. Prachtig hoe dat werkt 🙂

Keuzes genoeg!

Ja, ik ben enthousiast over borstvoeding, dragen en gezond eten geven aan mijn kind. En voor mij is dat zonder snoep. Ik straf mijn dochter niet en zeg bijna nooit ‘goedzoooooooo’ tegen haar. Ik maak keuzes hierin die voor mij logisch zijn en waar ik me goed bij voel. Ze passen bij me. Andere moeders maken andere keuzes op allerlei mogelijke mama-onderwerpen en dat is net zo ok. Mijn keuze/mening betekent namelijk niet dat als je een andere mening of keuze hebt, dat je dan een slechte moeder bent of dat ik je zie als een slechte moeder. Elke moeder doet het beste mogelijk voor haar kind, met die insteek ben je toch nooit een slechte moeder?

Delen en helpen

Als je andere meningen kunt aanhoren zonder aanstoot te nemen aan de andere mama (omdat ze een andere mening deelt), dan biedt dat juist perspectief om elkaar te helpen, goede suggesties te delen, elkaar (lieve en oprechte) vragen te stellen. En dat is juist zo mooi, iedereen is zo verschillend en zo kun je elkaar helpen 🙂

Niemand is perfect

En nee, niemand is perfect. Ik ook zeker (!!!!) niet. Ik heb hier geen illusies over 🙂 De perfecte moeder bestaat namelijk niet 😛 Ik ben absoluut, ik herhaal: absoluut, geen uitzondering. Mijn 2jarige herinnert er me vaak aan 🙂 Dus hoe mooi het ook allemaal is, soms kan ik er even niet tegen en ‘hap’ ik. Of ik delete gewoon een reactie. Ja, ook ik ben mama, met gevoelens en soms ben ik chagrijnig. Ik probeer het goed te doen, maar alvast: sorry 🙂

2014-03-24T20:00:52+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

5 Reacties

  1. Lori maart 25, 2014 om 12:42 am- Antwoorden

    En tussen al dat eigenwijs’, een blogje waar wÊl de meesten het mee eens zullen zijn 😉

  2. Laura maart 25, 2014 om 12:44 am- Antwoorden

    Hai!
    Even over je laatste artikel! Ik vind het tof wat je doet en haal er heel veel uit voor mezelf!! Mijn dochter is ook 2, krijgt nog steeds borstvoeding, geen suiker (het woord snoep kent ze niet eens), geen melkproducten, geen tarwe, geen onnodige toevoegingen en de kinderwagen staat nog als nieuw op zolder, omdat bleek dat wij ook liever dragen. Vind het heel leuk om te lezen dat er ook andere moeders zijn die het zo doen en vind het juist dapper dat je er zo open over bent, want ik heb daar zelf soms best moeite mee door de uitgesproken meningen van anderen. Dat wilde ik je even laten weten, want je zal idd best wat ongenuanceerde opmerkingen over je heen krijgen.

    Groetjes Laura

    • sharon maart 25, 2014 om 9:26 am- Antwoorden

      Dankjewel Laura! xx

  3. carole maart 25, 2014 om 7:30 am- Antwoorden

    Ik Lees altijd graag je blogs en het is toch juist sterk dat je uitkomt voor jouw keuzes etc. Vind dan ook jammer dat je deze blog afsluit met Sorry want dat is dus absoluut niet nodig en ontkracht je krachtige boodschap.
    Wees lekker jezelf en maak je eigen keuzes dat maakt de wereld een stuk mooier vind ik dan dat we allemaal perse dezelfde mening manier etc moeten hebben. We zijn per slot van rekening mensen geen schaapjes.

    • sharon maart 25, 2014 om 9:27 am- Antwoorden

      Ha dankjewel! Is ook zo, maar ik vind het ook niet erg om sorry te zeggen voor die ene keer dat ik een nuance weglaat of iets anders, mij maakt dat niet uit 😀 dankjewel voor je feedback!! 😀

Geef een reactie