Kraamtijd, ontspannend of stressvol?

beschuitIk ben vandaag precies 20 weken. Op de helft! Nu vind ik zo’n zwangerschap over het algemeen vrij lang duren, de tweede gaat wel een heel stuk sneller dan de eerste. De tijd vliegt voorbij! Dankzij het boek van Diana Koster, Perfecte moeders bestaan niet, ben ik automatisch gaan nadenken over de aanstaande kraamtijd. Misschien gek om nu al te doen, maar het ging automatisch. Meestal denk ik er pas 2 weken van tevoren over na, op het laatste moment.

De roze kraamwolk

Omdat het boek Perfecte moeders bestaan niet heel erg gaat over wat er van je verwacht wordt, welke rol je dient te spelen, of dat nu van jezelf is of van de maatschappij, moest ik daaraan denken. Het boek gaat over de roze wolk. Als ik heel eerlijk terugdenk aan mijn vorige kraamtijd, vond ik het geen hele leuke tijd. Ik vond het heerlijk dat mijn dochter er was, dat was fantastisch. Zo’n klein murmeltje dat lekker op je slaapt als eeuwige knuffel. Fantastisch! Tegelijkertijd moest ik ook erg wennen, omdat je zo’n kleintje moet leren kennen en dat kost even wat tijd. Maar nog steeds heerlijk 🙂

Slapeloze nachten, bloed, bekkenbodem, hechtingen en borstvoeding

De slapeloze nachten vielen me alles mee. Natuurlijk ben je moe. Ik was ook ’s ochtends vroeg bevallen, dus dan heb je een hele nacht zitten puffen. Ik verloor een liter bloed, waar ik erg veel last van had. Ik mocht niet eens naar huis, omdat ik al zwarte vlekken voor mijn ogen kreeg wanneer ik een paar seconde rechtop in bed zat. Achteraf bleek ik last te hebben van mijn bekkenbodem, al wist ik toen niet dat het zo was. Dan heb je nog hechtingen, en opstartende borstvoeding. Vooral dat laatste was alles behalve glorieus. Het doet heel erg zeer. Maar eigenlijk was dat laatste het enige waar ik rekening mee had gehouden, met de rest niet.

Hoe snel deed je het huishouden weer?

Ik kende een aantal vrouwen die trots vertelden dat ze dezelfde dag het huishouden alweer deden. Koken, schoonmaken, wassen, dat soort dingen. En eerlijk gezegd was dat ook wat ik dacht dat zou gebeuren. Ik wist niet beter. Tot bleek dat ik niet rechtop kon zitten in bed zonder bijna bewustzijn te verliezen. Dat herstel is niet van één op andere dag. Tot bleek dat ik mijn eerste wandeling alleen met mijn dochter, mijn dochter een bloedhekel had aan de wandelwagen en alleen maar ging huilen, waarbij ik meehuilde omdat ik dacht dat mijn organen eruit zouden vallen (vanwege de bekkenbodem). Dus ik belde mijn man op, of hij ons op kon halen met de auto (ja, ik was vrij ambitieus een redelijk rondje begonnen). Ik heb de eerste week geen luier aangeraakt. Het in bad doen moest van de kraamverzorgster, maar ik kon maar een paar minuten staan want dan werd ik duizelig en misselijk.

Volgende keer weet ik meer!

Als dat alles was, was het helemaal niet zo erg. Echt, als ik al die dingen weer zou krijgen, zou ik dat niet erg vinden en ik zie er ook niet tegenop. Maar dit keer bereid ik me er op voor. En ik bereid me ook voor dat het erger kan. De eerste keer was ik totaal niet voorbereid op dit soort vreemde zaken. Dat maakte alles zo heftig.

Voorbereiding…

Nee. Dit keer ga ik maaltijden koken en invriezen. Ik maak een receptenboekje voor mijn man met simpele dingen, zodat hij wat makkelijks kan maken wat wel gezond is. Vooral mentaal bereid ik me voor dat er een ‘groot’ iets te gebeuren staat en we weten nog niet hoe dit gaat verlopen.

De kraamvisite

En dan. De kraamvisite. Als je alles gewoon rustig aan kunt doen en op je eigen tijd, dan lukt t allemaal best. Dan kun je ook nog eens even genieten. Maar de tijd gaat zo snel. Voeden, wat eten, dan MOET je slapen want dan en dan komen die en die. En slaap is belangrijk. Op die momenten lukte het me niet te slapen. En op de momenten dat ik wel wilde slapen en het ook kon, had dochterlief net andere plannen. Of kwamen er mensen langs. Goed, en dan weer voeden, zelf wat eten, etc, etc.

Toch wel moeilijk

Met andere woorden, ik voelde me best wel geleefd die periode. Ik vond het lastig. Natuurlijk is het geweldig dat iedereen je baby wil bewonderen. Het is ook zo’n bijzonder iets, ik snap het wel! Maar ik vond het moeilijk. Ik wilde gewoon doen waar ik zin in had, wanneer ik het had. Rekening houden met mijn dochter was geen probleem, die was ontzettend makkelijk en gezellig. En ik vond het heerlijk.

Ik ben er nog niet uit!

Ik weet nog niet hoe ik dat de volgende keer ga doen. Al snel ben je geneigd te denken, ja, dan alleen naaste familie. Maar naaste familie, daar horen close vrienden ook bij. En dan zit je al snel op zo’n 15 bezoekjes hier. En het is meer dan logisch dat deze mensen de nieuwe aanwinst zo snel mogelijk willen bewonderen. En een kraamfeest 2 dagen na de geboorte zie ik ook niet zo zitten 😉 Ik ben er nog niet uit.

Hoe hebben jullie de kraamperiode ingedeeld en was je er blij of niet blij mee?

2014-01-07T09:54:10+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

14 Reacties

  1. Marijke januari 10, 2014 om 9:33 am- Antwoorden

    Hoi Sharon,
    Wat goed dat je zo eerlijk schrijft over je kraamperiode! Veel vrouwen ervaren dit zo, maar er wordt nog niet veel over gesproken. Ik zweer zelf bij een kraamfeest. Bij onze dochter hebben we dit feest 7 weken na de geboorte gedaan. Dat beviel me uitstekend! Ruim tijd om het feest voor te bereiden (denk aan: Roze champagne bij aanvang. Cakepops gemaakt, Bedankjes gemaakt, etc). Gewoon omdat het kon en ik er tijd en energie voor had. Heb je de energie niet, dan zijn roze tompouce ook goed toch (al is dat niet zo verantwoord haha).
    De naaste familie en close frends zijn wel geweest, maar na een smsje/belletje. Dan weet je het van te voren. We zijn ook heel duidelijk geweest naar de familie en vrienden en weet je… Iedereen begreep het heel goed. Zelfs de oudere generatie zegt ‘Als ik nu zou bevallen, zou ik het ook zo doen’. Enige nadeel vond ik dat je niet voor iedereen even veel tijd hebt qua praatje en het vasthouden van de baby.

    Succes met het nadenken over hoe jij het wil en geniet van de zwangerschap!

  2. Miranda januari 10, 2014 om 10:41 am- Antwoorden

    Vlak de impact van een eerste bevalling niet uit! Mijn tweede en derde bevalling gingen veel makkelijker dan de eerste en dus was ik ook veel sneller weer in staat om dingen te doen (eh ja, bij de derde stond ik dus weer de dag erop te koken, met baby in de draagdoek en een van mijn andere kinderen in de kinderstoel in de keuken, maar bij de eerste was dat allesbehalve het geval). Het blijft desondanks een week met ups en downs (hormonen, hormonen…). Wij hebben er na onze eerste voor gekozen om het bezoek in de eerste periode te beperken tot ouders/broers/zussen en niet meer dan een zo’n bezoekje op een dag. Verder is de regel: slaapt de baby dan blijft dat zo en is dat jammer dan voor het bezoek!

    Veel succes met het tweede deel van je zwangerschap en RELAX!

  3. frederieke januari 10, 2014 om 10:42 am- Antwoorden

    Een tweede bevalling en kraamtijd is totaal anders.
    Beter voorbereid inderdaad. En bij mij lag de focus ook erg bij mijn oudste kind.
    Als het voor hem allemaal maar niet te verwarrend was.
    En goed afleiding tijdens de weeen. Met 8 cm heeft mijn man hem toch maar naar een vriendin
    gebracht 😉 En weinig bezoek eerste week. Alleen opa’s en oma’s en hier en daar een belangrijke vriendin.

  4. Carin januari 10, 2014 om 11:58 am- Antwoorden

    Bedankt voor dit eerlijke verhaal. Ik ben zelf twee weken geleden bevallen van een prachtige zoon. Mijn eerste. Ik was heel goed voorbereid op de bevalling en ik denk dat deze mede daardoor ook heel ontspannen, en lekker thuis, verlopen is. Op de kraamtijd had ik me totaal niet voorbereid. Vooral het herstel van beursheid, hechtingen, duizeligheid, is me tegengevallen. Ik had er totaal geen rekening mee gehouden dat ik zelfs nu nog, en ook de komende weken is me geadviseerd, voornamelijk liggend moet doorbrengen i.v.m. bekkenklachten.
    Dat ons zoontje met twee klompvoetjes is geboren en dat we daar vanaf dag 4 elke week voor naar het ziekenhuis moeten wisten we en valt ons ook mede door de voorbereiding niet zo zwaar.
    Wat ik hiermee wil zeggen is dat ik denk dat de voorbereiding waar je het over hebt het halve werk is. Ik ben ervan overtuigd dat de aankomende kraamtijd voor jou een stuk prettiger zal zijn. Wenduine zwangerschap verder!

  5. irene januari 10, 2014 om 12:47 pm- Antwoorden

    Na de eerste bevalling hebben we alleen opa/oma en broer en zussen op bezoek gehad. Op afspraak. En niemand mocht de baby vasthouden 😉 alleen kijken en bewonderen! En ik bleef boven met baby en na 10 minuutjes ging het bezoek naar beneden. Ik ben sowieso boven gebleven de eerste week. Mijn wereld heel klein gehouden. Kraamhulp en verloskundige vonden het maar niks (je moet aankleden/naar buiten/beneden/alles weer op de rails/heb je geen depressie)maar dat heb ik maar laten glijden. (nee dat vond ik heel lastig maar nu zou ik dat laten afglijden). We hebben na een half jaar zelfs nog kraamvisite gehad, niks mis mee.
    Doe wat goed voelt ookal is dat heeeeel anders dan wat “de wereld”gewoon vindt.

  6. Anneke De Neve januari 10, 2014 om 12:52 pm- Antwoorden

    Hier nu 22 weken zwanger en een dochter van 15 maanden rondlopen dus ik ben ook wel benieuwd hoe het allemaal gaat lopen!
    Hier in België doen veel mensen (waaronder wij) een ‘babyborrel’. Superhandig want dat heb je amper bezoek thuis en kan je op je gemak even wennen en bekomen!
    Toegegeven het is wel een drukke dag, maar je zorgt dat er genoeg mensen zijn om te helpen. Wij huren een zaaltje in het dorp, taart en belegde broodjes, drinken voor iedereen..
    En je bent er in 1 keer vanaf! 🙂
    Misschien een ideetje?

  7. Renske januari 11, 2014 om 10:39 am- Antwoorden

    wat jij beschrijft is erg herkenbaar! Ik mocht er dan ook niks over zeggen, want de kraamtijd hoort een roze wolk te zijn.. ik voelde mij erg alleen en onbegrepen hierin. Dus fijn om te lezen dat ik niet de enige ben! Wij hebben de eerste twee weken voor onszelf gehouden. Familie is langs geweest na de eerste week. We kregen hier veel complimenten over! voor vrienden hebben wij in week 4 een kraamfeest gehouden. Dat duurde echt max 2 uur, waarvan ikzelf met kindje max 1 uur bij ben geweest. Wij zullen dit een tweede keer weer zo doen!

  8. krista januari 12, 2014 om 9:17 am- Antwoorden

    Wij hadden op het kaartje gezet graag smorgens of smiddags bezoek. Savonds niet. Avonden lekker met zn 4en. Onze oudste dochter vond het allemaal al moeilijk genoeg dus was het heerlik om haar dan op het gemak op bed te kunnen leggen. 4 weken later een kraamfeest, dus ook geen langgerekte bezoekjes na de kraamweek. Deze constructie is ons. Uitstekend bevallen 🙂

  9. Carin januari 12, 2014 om 2:00 pm- Antwoorden

    Nog een aanvulling op mijn eerste commentaar: ik vind het fijn om gedosseerd kraamvisite te krijgen. Mijn wereld is al zo klein na de bevalling en ik wil graag mijn familie en vrienden kennis laten maken met mijn wondertje. Ik zou niet kiezen voor een babyborrel. Voor wie doe je dit? Het komt op mij over als een manier om toch aan bepaalde verwachtingen te voldoen. Een compromis. Zelf vind je het waarschijnlijk een doodvermoeiende middag en de visite heeft niet eens de tijd kennis te maken met je zoon of dochter. Ze leveren de cadeaus in, drinken een drankje en werpen een blik op je baby. Waarom zou je dan niet gewoon op z’n tijd vrienden uitnodigen of laten komen om ze zo in een kleine setting kennis te laten maken met je zoon of dochter? Ik vind dit zelf een prettigere manier en ik merk dat de meesten alle begrip hebben voor de tijd die je nodig hebt om bij te komen en aan je nieuwe gezin te wennen. Daar kun je gewoon eerlijk over zijn.

  10. Heerlijk al die meningen. Zoveel mensen zoveel oplossingen. De vrouwen die zo dapper zijn geweest om hun persoonlijke ervaringen te durven delen in mijn boek ‘Perfecte moeders bestaan niet’ hopen met hun verhaal andere vrouwen te inspireren om hun eigen keuzes te durven maken en daarachter te blijven staan. Of je kiest voor een kraamfeest of voor de kraamkamer vól met visite en champagne, alles kan en mag, zolang het maar goed voelt voor jou en je man. En dat kun je soms pas na de bevalling ‘voelen’ dus hou alle opties open. Zin in bezoek? Nodig je ze uit. Staat er bezoek gepland en heb je een slechte dag? Bel ze af.
    Het is jouw kraamtijd en deze kraamtijd van deze baby komt niet meer terug, dus vul de dagen zoals het voor jullie gezin het prettigst is. Goed is écht goed genoeg!

  11. Lydia januari 14, 2014 om 10:39 pm- Antwoorden

    Uiteindelijk is het voor iedereen anders en dus vooral doen waar je jezelf prettig bij voelt!
    Ik heb het bij de eerste als best relaxed ervaren (voor zover dat echt helemaal kan), maar toen deed ik het misschien nog wel heel erg ‘volgens de verwachtingen van anderen’ nu zou ik het dus alsnog wel anders aanpakken. Gewoon, omdat het kan 🙂 Ik ben 28 weken zwanger, dus ik ga het boek maar gauw lezen!;-)
    Succes ermee!

  12. Boukje januari 16, 2014 om 10:11 pm- Antwoorden

    Wij zijn bevallen in Zuid-Afrika terwijl we in Lesotho wonen, dus niemand wist precies wanneer we thuis zouden komen met onze uk. Heerlijk! En een aantal gezinnen van onze bijbelstudie hadden geregeld dat we iedere avond een maaltijd kregen, met de regel ‘drop&go’ (lekker als iemand anders dat communiceert!). Heel eventjes de baby bekijken en later, toen ik meer hersteld was, konden we weer wat langer afspreken. Van onze eerste ben ik in Nederland bevallen en een maandje te vroeg. De arts adviseerde ons de eerste tijd haar niet door bezoek vast te laten houden, omdat ze zo klein was en bij iedere persoon haar lichaamstemperatuur aan moest passen, terwijl ze die energie nodig had om te groeien. Nu is dat natuurlijk helemaal zo bij prematuur geboren kindjes, maar ik heb het bij de andere drie ook gewoon toegepast. Knuffelen kan later ook nog, bewonderen kan ook als hij/zij lekker bij jou ligt. En ik ben ook zelf gewoon veel te nieuwsgierig naar het nieuwe leven, delen met jan en alleman hoeft van mij niet zo. Loslaten begint al vroeg genoeg 😉

  13. Paula februari 26, 2014 om 11:35 pm- Antwoorden

    Ik ben 10 dagen geleden bevallen van ons tweede kind. Deze kraamtijd is tot nu toe “rozer” dan bij onze dochter, ontspannender, vooral omdat de borstvoeding zo goed loopt (mede dankzij tandem voeden) . De draagdoek meer aan het gebruiken, ook huid op huid contact en de tummy tub. Ik voel me fitter hoewel moe door de regelmatige intensieve nachten.
    Al bij ons eerste kind hebben de eerste twee weken alleen opa en oma en oom, tante en neefjes op bezoek gehad en daarna alleen op zondagmiddag en dat vonden we al druk genoeg. Voor de Spaanse familie hebben we een feest gehad toen we ernaar toe gingen in de zomer. We gaan het weer zo doen.

  14. Marielle maart 17, 2015 om 8:47 pm- Antwoorden

    Als kraamverzorgende (ook van natuurlijke Kraamzorg) wil ik hier toch even op reageren. Mijn doel is om ervoor te zorgen dat na een week vader en moeder zelfstandig voor hun kindje kunnen zorgen. Dat wil echter niet zeggen dat je van mij van alles “moet”. Integendeel, de kraamtijd wordt ingevuld zoals jij/jullie dat willen. Een kindje badderen hoeft van mij echt niet, toch vind ik het wel fijn als in ieder geval een van jullie dat een keer gedaan heeft voordat de Kraamzorg stopt zodat ik eventueel nog wat tips kan geven.
    Ik ben voorstander van rust, een hele week lekker in bed blijven, cocoonen en tijd nemen om elkaar te leren kennen, en dan heb je aan een week echt niet genoeg!
    Als je dus een kraamverzorgende hebt van wie je wel iets moet kun je dat ook bespreken. Geef aan wat je belangrijk vindt! En mocht het echt niet lekker lopen mag je gerust om een ander vragen…
    Vooruit koken geeft heel wat rust, zeker ook voor een nieuwe papa zodat hij dat niet hoeft te doen. Je kunt natuurlijk ook de kraamverzorgende vragen om te koken maar als je speciale wensen hebt kan dat best lastig zijn!
    Ik wens je in ieder geval een heel fijne kraamtijd, waar je achteraf met een heel goed gevoel op kunt terug kijken!

Geef een reactie