Elk kind is uniek: observeer en probeer uit

Ik vind het heel leuk om mijn ervaringen te delen op het gebied van mijn zoon en dochter. Ik vind het fantastisch om boeken te lezen over opvoeding, magazines en nog meer boeken. Gewoon omdat het leuk is en omdat het mijn hersenen stimuleert om zelf na te denken en een mening te vormen. Heerlijk!

Vorm je eigen ding

En ik merk zelf ook bij het lezen: het ene vind ik leuk, het andere niet. Met het ene kan ik wat, met het andere niet. Ik noemde het net al, het is sowieso leuk om te lezen, omdat het me ‘dwingt’ om na te denken over wat ik er zelf van vind in mijn situatie, met mijn kinderen en vanuit mijn persoonlijkheid en achtergrond.

Datzelfde geldt natuurlijk voor wat ik schrijf, voor jullie. De ene keer is het wat, de andere keer niet. Het is gewoon zoals het is šŸ™‚ Elk gezin, elke ouder en elk kind kent een unieke geweldige manier van leven en ‘opvoeden’. De ene keer kun je wat lezen en besluiten dat het niet voor jou is, de andere keer misschien wel.

Wat vooral belangrijk is dat je bent wie je bent. De boeken, artikelen, online FB groepen en magazines leren me om een mening te vormen. Soms lees ik nu eenmaal iets waar ik nog nooit eerder over heb nagedacht. En dat wat je leest en leert kun je als mama weer vertalen naar je eigen situatie. Met je eigen kinderen en je eigen ‘dingetje’.

Je bent wie je bent

Niet alles werkt voor elk kind. Als er iets is tussen mij en de peuter, laten we het voor het gemak een ‘probleem’ noemen (het hoeft niet per se een probleem te zijn) dan vind ik heel interessant om mijn kind te observeren. Te kijken wat er precies aan de hand is. Wat er ‘mis’ gaat. Op het gebied van driftbuien, huilbuien en het weigeren van eten bijvoorbeeld. Waarom doet ze dat? Wanneer gebeurt dat? Wat heeft ze eigenlijk nodig? Komt ze iets te kort? Krijgt ze iets teveel?

Stap 1, stap 2 en weer terug naar stap 1

Vervolgens, als ik denk het te weten, dan ga ik bedachte oplossingen uitproberen. Daar kunnen er meerdere van zijn, zoals ik ook uitgebreid deel over het niet-eten van mijn dochter. Er zijn zoveel redenen, dingen die je kunt proberen, oplossingen dus, daar ben je wel even zoet mee. Soms, als ik het mis heb, moet ik terug naar stap 1: observeren wat er aan de hand is. En weer kijken wat er gebeurt, wat ze nodig heeft en hoe ik daarmee om kan gaan. En weer naar stap 2, uitproberen.

Dit proces is heel persoonlijk en een uniek iets tussen kind en ouder. Het mooie is dat het een proces is dat je dichter bij elkaar brengt, die je relatie sterker maakt en in dit geval is sterker altijd beter šŸ™‚

2014-07-23T08:43:18+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

Geef een reactie