Een vliegreis met kleine kinderen

Een vliegreis met kleine kinderen
november 26, 2014 sharon

Het is iets rustiger geweest op degezondemama. Wij zijn namelijk op vakantie geweest. Met het vliegtuig. Ver weg. Ik verkeer nu al 2 maanden in jet lag, zo lijkt het 😉 Ik heb wat moeite om thuis de draad weer op te pakken, maar goed nieuws, het gaat me lukken 😛 Ik heb meteen gebruik gemaakt van de gelegenheid om onze ervaringen te beschrijven in het vliegtuig en rondom de jetlag. De jetlag volgt morgen, vandaag de vliegreis.

Lekker reizen, soort van…

Wij gingen naar Amerika, met een overstap, waardoor onze heenreis 18 uur duurde en de terugreis 14 uur. Natuurlijk bereid je je voor op een zware periode, maar ik had van tevoren geen idee hoe dat zou zijn. Wij vlogen ‘vroeger’ toen er nog geen kinderen waren graag naar verre landen om te backpacken. Dit hebben we met kinderen niet meer gedaan, we weten dat het kan, maar wij hebben er geen zin in. Een Westers land als Amerika wilden we wel proberen. Waar we vroeger vliegen best oncomfortabel vonden, was dit een totaal nieuwe beleving.

Kort samengevat: je hebt geen tijd om een film uit te zoeken, laat staan er eentje af te kijken. Zo ongeveer 🙂

Douane, paspoort en wachten

Dit is een heel lastig puntje voor kleine kids. Het duurt allemaal lang, veel mensen, veel drukte, je wordt al snel moe. Meestal probeer je iets te plannen, maar je zult net zien dat je baby schreeuwt van de honger in de rij bij de bagagecheck en je peuter precies moet plassen als je bijna vooraan staat bij de paspoortcontrole. Niet altijd natuurlijk, maar omdat het zo’n langdurig proces is allemaal, kan het gebeuren. Het enige wat je kunt doen is beseffen dat het een behoorlijk iets is voor je kinderen en daardoor voldoende tijd nemen, zodat je in alle rust het dingetje kan doen. Leuk gezegd, maar met lay-overs in Amerika waar je ‘even’ nogmaals de douane door moet, lukt dat niet altijd. Zeker bij lay-overs, waar je dus al een behoorlijke reis gehad hebt, wordt het steeds een beetje zwaarder voor de kinderen.

Wij hebben met twee krijsende kinderen voor de bagagecheck gestaan. Ja, iedereen kijkt je aan. En nee, het is niet fijn. Voor niemand. Oververmoeide kinderen weten gewoon niet waar ze het zoeken moeten. Het enige wat je kunt doen is troost geven zoveel mogelijk en zo rustig mogelijk het proces doorkomen. Gelukkig val je met krijsende kinderen op, waardoor je vaak voor mag. Voor iedereen fijn, en de afleiding van ‘aan de beurt’ zijn helpt vaak al. Het kost je volle aandacht dus wederom, als het kan, neem de tijd.

Voor onze baby hadden we vooral een draagdoek nodig bij dit hele proces, dat was lekker handig. Voor de peuter hadden we ook een drager voor als ze echt niet meer zou kunnen, we hebben deze 1 keer nodig gehad. Verder wat speelgoed, een boekje en yes, de iPad.

Bodyscans

Bij het checken kom je al snel de bodyscans tegen. Kinderen hoeven hier niet doorheen. Ook als je zwanger bent zou ik zeker weigeren. Daarnaast kan ik nog steeds goed indenken dat mensen de bodyscan weigeren, gezien er helemaal geen onderzoek is gedaan of zoiets schadelijk is of niet. Maar weigeren mag!

Het opstijgen

Natuurlijk kennen we de verhalen over de oren die dicht zitten en kinderen die daardoor de hele vlucht huilen. Ik was van plan mijn baby aan te leggen tijdens het opstijgen. Helaas gaan dit soort dingen niet volgens plan. Mijn zoon werd op de heenreis vanaf het boarden een borstweigeraar en is dat zo’n 6 uur zo gebleven. Daarbij besloot hij heel hard te gaan huilen bij het boarden, waardoor het voor alle mensen alvast duidelijk was dat er een baby aan boord kwam. Gelukkig viel hij snel in slaap bij het opstijgen. Hij heeft geen last gehad van het opstijgen en landen, ook al heeft hij niet gedronken.

Voor onze peuter had ik semi verantwoorde lolly’s en van die Gooodies knijpfruit meegenomen zodat ze kon slikken. De hele week keek ze al uit naar de lolly die ze in het vliegtuig mocht. Het moment was daar, we gingen opstijgen en na ÊÊn likje kreeg ik ‘m terug met de boodschap dat het vies was. Ze heeft dus knijpfruit gehad bij het opstijgen en dalen, maar soms wilde ze niet en ook zij had geen last van haar oren. Handig puntje is om pas iets te geven als je daadwerkelijk gaat opstijgen. Het valt me op dat kinderen meteen iets krijgen zodra je gaat rijden, maar ja, dat kan wel 20 minuten duren.

Ik denk dat ik me iets teveel zorgen had gemaakt om dit puntje, terwijl het allemaal wel meeviel.

Baby in de gordel

Bij de Amerikaanse maatschappij kregen we niet eens een gordel, hij zat gewoon in de draagdoek of op schoot. Volgens mij mag dat officieel niet eens, maar ik weet het niet 🙂 Op de terugweg met een Europese maatschappij moest hij inderdaad in de gordel op schoot. Je kunt gemakkelijk je baby wat draaien en zo toch aanleggen tijdens het opstijgen. Het is vast op eigen risico, maar ik vond het de moeite waard. Mijn baby drinkt alleen uit de borst dus ik had verder ook geen keuze.

In het vliegtuig

De peuter had een tasje mee vol met kleurboekjes, leesboeken, stickers, klei, enz. Ook hadden we de iPad mee. Eigenlijk heeft ze daar de hele tijd mee gespeeld, ze vond het prachtig. Alleen bij zo’n lange reis horen ze op een gegeven moment ook te slapen. Dat was met haar was lastiger, omdat haar besef van tijd helemaal weg was en haar bed was er duidelijk niet. Onze peuter werd overmoe op zowel de heenreis als de terugreis, dat is zielig. Het enige wat je kunt doen is op elke mogelijke manier haar nog enigszins op tijd in slaap te krijgen, maar peuters kunnen daar driftig van worden en dat is dus niet zo simpel 😉 Maar, uiteindelijk lukt het wel, als ze moe genoeg zijn 😉

Het ligt nogal aan de tijd en tijdzone hoe het vliegen gaat. Onze baby huilde elke keer als hij ging slapen zo’n 15 minuten. Hij voelde duidelijk de spanning en de drukte. Op de terugweg gingen we snel zijn avond in en vlogen we door de nacht, en heeft hij dus ook de hele tijd geslapen. Dat was aanzienlijk makkelijker dan overdag vliegen 🙂

De speciale stoelen met meer ruimte

Met kinderen mag je niet bij de nooduitgang zitten, maar de stoelen daar in het midden, dat kan wel. Daar kunnen de meeste vliegtuigen zelfs wiegjes ophangen, handig bij baby’s. Maar, je moet ze speciaal reserveren en tegenwoordig gaat dat niet zo gemakkelijk meer. Wij hebben in beide gevallen met de luchtvaartmaatschappij gebeld en zo gereserveerd. Ja, je betaalt nog een best bedrag extra, denk aan de 150 euro. Maar het maakt je reis wel een stuk simpeler. Dus als het kan, doen. En op tijd bellen 🙂 Als ze weg zijn, zijn ze echt weg.

Kies je vluchten

Wanneer je je vlucht boekt, probeer de reistijd zo kort mogelijk te houden met zo weinig mogelijk overstappen. Vooral dat laatste. Directe vluchten maken je leven heel veel gemakkelijker. Vaak is het wel duurder, maar als het niet veel is en je hebt het geld, het is het waard. Echt. Wij doen denk ik niet meer aan tussenstoppen op een eventueel volgende reis. Ooit.

En onze persoonlijke ervaring, kies een Europese maatschappij als het kan. Of Aziatisch. Maar niet Amerikaans 🙂

Conclusie van mij?

Reizen met kinderen doe je niet voor je ontspanning, maar dat weten we allemaal al. Je bent continu met ze bezig en je zult volledig uitgeput zijn. Filmpjes uitkiezen en kijken is er niet bij, behalve als ze precies allebei slapen en blijven slapen 🙂 Ook wij hebben meerdere dat-doet-ie-normaal-nooit momenten gehad. Zoals opeens heel hard huilen of borst weigeren. Dat kun je niet plannen. De reis, samen met een mogelijke jetlag als er veel tijdsverschil is, zou ik niet voor een paar dagen vakantie maken 🙂 Het is erg intensief, dus zorg ervoor dat je vakantie er tegen opweegt 😀

Mijn grote tip

Plan vooruit, heb altijd voldoende eten, drinken en geld (zodat je drinken kunt kopen als je dat net hebt weg moeten gooien). Wees rustig en relaxed, zodat je kinderen dat ook zijn. Maak je geen zorgen om de oren van de mensen in de rij als je baby gaat huilen en je op dat moment even niks kunt doen, je ziet deze mensen nooit weer. Geef al je aandacht aan je kind terwijl je de dingen doet die gedaan moeten worden. En vooral, nogmaals, blijf relaxed. Dat werkt het beste.

Goed, de vliegreis was niet mijn grote angst. Dat was de jetlag en meer specifiek, het doorslapen van onze baby. Daarover morgen meer 😉

Natuurlijk zijn dit mijn kinderen en mijn ervaring, maar deel gerust je ervaring hieronder en tips zijn altijd welkom! Zo kunnen we elkaar mooi helpen!

Comments (2)

  1. Saskia 3 jaar geleden

    Grappig jou blog over het vliegen!
    Wij gaan zaterdag weer, maar gelukkig hoeven we “maar” naar Geneve en dit keer voor een enkeltje. Het vorige retourtje gingen we slleen met de baby. Tjonge, wat was ze lang wakker! Pas na 6 uur (inmiddels waren we een autoreis naar Schiphol, vlucht naar geneve + het wachten overal verder) viel ze in de huurauto in slaap…. Pffff
    Sindsdien is haar ritme ver te zoeken, voeding teruggelopen, mevrouw drinkt ook weer elke nacht 🙁
    De terugvlucht sliep ze wel, yes! Benieuwd hoe ze het zaterdag gaat doen. Dan gaan broer & zus ook mee… Op naar ons nieuwe leven in Geneve. Nu maar hopen dat ik daar mijn weg vind in de winkels op zoek naar alle betere alternatieven en suikervrije producten (jemig wat zie ik op tegen het lezen vd Franse etiketten!). Maar eerst de vlucht, hihi
    Groetjes!!

  2. Heleen 3 jaar geleden

    Wij zijn met een baby van 8 maanden van Thailand naar Nederland gevlogen (12u), en veel is wel herkenbaar, al hadden wij het natuurlijk een stuk makkelijker zonder ook nog een peuter erbij. Het viel mij echt alles mee. Hij mocht in de draagzak en hoefde daarom niet in de gordel. We hadden extra geld uitgegeven aan een directe vlucht, wat het inderdaad helemaal waard was. Het reisbedje hebben we vrijwel niet gebruikt, hierin werd m’n zoontje steeds na een half uurtje helemaal in paniek in wakker. Ik heb hem dus zo’n 12 uur op schoot gehad (en papa natuurlijk).

    Stijgen en landen, we hadden al eerder gevlogen (korte binnenlandse vluchten in Thailand) en aan de borst aanleggen tijdens het stijgen en landen wilde niet, er gebeurde veel te veel spannends om hem heen en hij was dus te afgeleid, deze tip werkte dus niet voor ons. Voor alle zekerheid had ik een speen gekocht, die we nog nooit gebruikt hadden. Toen hij last van zijn oortjes leek te krijgen, die gebruikt en dat hielp wel aardig (hij begreep het eerst niet maar ik bleef gewoon duwen en toen ging hij er wel op zuigen). Toen hij wat kleiner was hadden we ook een keert een korte vlucht gemaakt, en toen had hij alles onderkotst. Iets waar wij niet aan gewend waren want hij had nog nooit overgegeven en zelfs nooit melk opgegeven, iets om rekening mee te houden dus!

    Wij hadden de ‘pech’ dat hij de laatste uren van de vlucht niet meer ging slapen. Het was allang slaaptijd voor hem, maar in het land van aankomst niet. Dit was wel even vermoeiend in het vliegtuig maar bleek later een grote mazzel, want hierdoor is hij heel snel in het nieuwe ritme gekomen en hebben we vrijwel geen last van jetlag gehad!

    Ohja nog een tip, zorg voor films/serie/vermaak op je telefoon. Doordat m’n zoontje steeds op schoot zat (en sliep) kon ik het tv scherm niet goed open klappen en kon ik er ook niet goed bij. Het was voor mij veel makkelijker om even wat op m’n telefoon te kijken!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*