Onze kritische eter krijgt geen beloning voor het eten

hartjOnlangs ben ik begonnen met een soort serie over kritische eters. Ik weet lang niet alles, echt niet, maar er is veel behoefte naar hoe ik het doe met onze kritische eter, dat ik besloot een hele hoop te delen 🙂 Blijkbaar is het een onderwerp dat nogal leeft! Vorige week schreef ik al dat onze peuter eet wat de pot schaft. En als ze dan wat eet, dan krijgt ze geen beloning van ons.

Geen strafhoekjes, stickersystemen en prijzende woorden


Wij werken niet met strafhoekjes, maar ook niet met stickersystemen en oneindig prijzende woorden. Niet met zindelijk worden, niet bij het maken van een tekening en niet bij het eten. Ik doe dit omdat ik graag wil dat mijn dochter dit soort dingen doet omdat ze dat zelf wil, niet omdat ik mijn goedkeurende (of afkeurende) stempel erop moet plakken en dat vervolgens de motivatie is voor haar.

Eten = nodig

Eten bijvoorbeeld, vind ik typisch iets wat een mens nodig heeft (ja duhhh). Vanuit de gedachte dat ook mijn dochter eten nodig heeft en ze dit dus ook vanuit zichzelf zal willen doen. Hoe kleiner ze zijn, hoe meer begeleiding ze nodig hebben, en hoe ouder ze worden hoe meer ze zelf ook snappen dat ze eten nodig hebben voor hun lichaam (anders krijgen ze honger he 😉 ).

Doen omdat ze het zelf wil

Dit betekent dus dat ik van begin af aan, als mijn dochter iets in haar mond stopt of eet, mijn reactie nooit is geweest ‘ohhhhh goedzooooooooo wat knap dat je dit in je mond gestopt hebt!!!!!’. Ik ga er vanuit dat het bij de natuurlijke nieuwsgierigheid van een kind hoort en dat ze niet mijn aanmoediging nodig heeft om dit te doen, maar dat ze het doet omdat ze dat zelf wil. Of niet, natuurlijk.

Die eerste hapjes zonder prijzen

Mijn zoon is nu net begonnen met zijn ontdekkingsreis door al die nieuwe smaken en texturen. Ook bij hem doen we dus geen dansjes bij een hapje, we zeggen niet ‘oohhhhh wat knaaaaaap van jou’ en dergelijke. Wel vind ik het heerlijk om te kijken hoe hij aan het ontdekken is, een troep maakt, knijpt, sabbelt, proeft, op de grond gooit, etc. Ik vertel hem wat het is wat ‘ie eet, laat zien dat wij dat ook eten. We praten over of hij het wat vindt of niet, of hij het interessant vindt, of we laten ‘m lekker en doen ons ding 😉

Neutraal gebied

Ik vind het prettig als eten, of niet-eten, aan tafel geen ding is. Dat er geen focus op ligt en dat ik en mijn man vooral het voorbeeld zijn door wél te eten. En dat is niet zo moeilijk. Wij helpen onze kritische eter als ze daarom vraagt, soms vragen we of ze hulp nodig heeft. Maar we laten de keuze volledig bij haar. We straffen haar niet als ze haar eten niet eet, maar ze krijgt ook geen beloning als ze wel eet. Onze tafel is neutraal gebied 😉

2015-01-19T21:42:48+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.