Onze kritische eter eet wat de pot schaft

Onze kritische eter eet wat de pot schaft
januari 16, 2015 sharon

rapley etenApart koken voor je kinderen. Hoewel ik recepten ontwikkelen leuk vind, en koken ook wel, zoek ik gedurende de dag niet echt naar bezigheidstherapie en apart koken voor mijn kritische peuter weiger ik dan ook. Ik kan niet zeker zeggen dat ik het nooit gedaan heb, ik weet het niet meer, maar als ik het gedaan heb, is het op één hand te tellen.

Geen special treatment

Dit is vrij simpel. Ik kook één keer de avondmaaltijd en onze peuter krijgt geen special treatment. We eten allemaal hetzelfde, iedereen krijgt ook een deel van alles opgeschept. Mochten we bijvoorbeeld spaghetti eten met wat sla, waarbij de sla echt een element is dat hier nooit wordt gegeten door mevrouw peuter, dan krijgt ze dat toch op haar bord. Natuurlijk niet een grote hand vol, want dat zou een beetje zonde zijn, maar ze krijgt blaadjes (zo noemt zij ze) op haar bord. Ze raakt ze verder niet aan, nooit, maar de optie om ze aan te raken is er wel.

Rekening houden met elkaar

Wel houd ik rekening met haar, want ze is een onderdeel van ons gezin. Ik vind het leuk om iets speciaal voor mijn man te koken, iets wat hij echt lekker vindt. Dat waardeert hij dan ook enorm. Mijn peuter heeft niet iets wat ze specifiek wil, behalve misschien pannenkoeken voor ontbijt. Dus soms maak ik dat voor haar, omdat ze dat zo lekker vindt. Bij avondmaaltijden heeft ze dat minder, maar ik probeer altijd een element in de maaltijd te hebben wat ze wel lekker vindt. Bijvoorbeeld vlees of vis. Dat eet ze bijna altijd. Of, als we dan eens vegetarisch eten, dan zorg ik dat er een eitje bij zit, want ook dat vindt ze lekker. Op die manier is er altijd wel iets voor haar bij, niet dat ze het ook altijd eet. Dat is weer aan haar – uiteraard.

Keuzes geven

Nu ze wat ouder wordt, laat ik haar weleens kiezen, of ze spaghetti of macaroni wil eten. Of dat ze pompoen of zoete aardappel in het stoofpotje wil. Ik doe dit alleen als het me zelf niet uitmaakt en zo hoop ik wat te delen in het keuzeproces naarmate ze ouder wordt. Ik doe het ook omdat zij het leuk vindt om te kiezen.

Gewoon eten wat de pot schaft

Ik vind het belangrijk dat ze met ons mee-eet. Niet alleen vind ik het tijdrovend om iets anders voor haar te maken, maar ook vind ik ‘eten wat de pot schaft’ iets wat erbij hoort. Elke dag pannenkoeken voor ontbijt-lunch-diner zou ze waarschijnlijk best wat vinden, maar daar creëer je alleen maar een groter probleem mee. Op deze manier ziet ze van alles langs komen en blijft het gevarieerd. Zij weet zelf ook niet beter. Ze kent haar rechten, ze kan iets wel of niet opeten, maar ze zal nooit vragen om ander eten, want dat is nooit een optie geweest.

Comments (5)

  1. Linda 3 jaar geleden

    Ik vind het knap hoor, hoe rustig en goed jullie met een kritische eter omgaan! Mijn ouders hebben mij ook nooit gepusht en hoewel ik vroeger niet echt een moeilijke eter was, luste ik ook een aantal dingen niet die ik later als vanzelf ben gaan waarderen. Volgens mij heeft pushen echt nooit zin inderdaad. Maar dan nog, knap hoe geduldig jullie zijn en hoe goed jullie ermee omgaan! 🙂

  2. Renske 3 jaar geleden

    Wat een ontzettend fijne site is dit (en voedzo.nl)! Nuchtere denkbeelden gaan samen met gezond eten. Ik ben de afgelopen jaren steeds gezonder (vrij van gerafineerde suiker, vrij van tarwe/gluten en vrij van e-nummers) gaan eten. Ik volg hierbij een amerikaanse website, die me zoveel wijzer heeft gemaakt! Maar het is fijn hier ook de nederlandse nuchterheid terug te vinden en mooie nederlandse alternatieven. Dank!!!

    • Auteur
      sharon 3 jaar geleden

      Ha leuk, dankjewel!

  3. Mona 3 jaar geleden

    Ik vind het ook zo knap hoe relaxed je hiermee omgaat. Mijn vroeger altijd allesetertje eet nu echt alleen nog maar als groenten worteltjes (als snack), soepen, pasta’s en hartige pannenkoekjes (ja ik begon wel met verstoppen) hoeft meneertje ook niet meer. Ik schep ook altijd op en het enige wat hij eet is is het vlees. Brood wil hij ook niet, behalve als ik het zelf maak, maar dan wel ZONDER pitten, aaaargh. Weinig variatie aan groenten dus, fruit eet hij als de beste. Dat niet-groenten-eten-behalve-worteltjes-en-zo-nu-en-dan-paprika duurt nu al 10 maanden. Ik ga nog wel e.e.a. proberen met belonen, niet straffen, dat werkt vaak heel goed op andere gebieden dan. Hoe dan ook, als ik jouw stukjes lees, denk ik goh wat heerlijk als je er zo mee kan omgaan. Dat wil ik ook, blijf dus vooral dat soort stukjes schrijven!

    • Auteur
      sharon 3 jaar geleden

      lief, dankjewel 🙂 en t moet groeien hoor, geef jezelf tijd 🙂 xx

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*