Gezond & suikervrij eten voor kinderen leidt tot eetbuien?

Deze opmerking kom ik ZO VAAK tegen. Zo vaak, dat ik me er lichtelijk aan begin te irriteren. Niet aan de persoon die ‘m maakt, maar meer de algemene opvatting dat het zo is. Ik doe echt mijn best om de opmerking te negeren, te mijden, niet te horen/lezen, maar hij duikt echt overal op en ja, ik kom er niet onderuit, ik vind het vervelend. Vandaag las ik ‘m op drie verschillende plekken. Hoe ik mijn frustratie verwerk? Nou, dan schrijf ik er even over 🙂 Gister schreef ik over waarom wij gezond eten en wat ik onder gezond eten versta. Heb je dat artikel nog niet gelezen, lees die dan even 🙂

Dat wordt schransen!!!!

Uiteraard, toen dochterlief geboren werd, heb ik geen moment gedacht de troep die ons ongezond maakte, wel aan mijn dochter te geven. Dat zou ook vreemd zijn, trouwens. Onze dochter groeit dus op zonder geraffineerde suiker, zonder zuivel, zonder tarwe, zonder pakjes en zakjes en…. zonder snoep! Dit laatste vinden mensen zeer storend (andere dingen soms ook hoor). De standaard opmerking, die ik net al even noemde, is dat kinderen die opgroeien zonder snoep, zeker weten schranspartijen krijgen bij anderen, en anders wel eetbuien in de puberteit. ‘Want de neef van de tante van de buurvrouw van mijn beste vriendin had dat ook, je had het arme kind moeten zien, was niet bij die snoeptafel weg te krijgen!!!!’

Is het dom?

Persoonlijk heb ik veel moeite om deze opmerking niet gewoon simpelweg als ‘dom’ te bestempelen. Ik herinner mezelf er dan weer aan dat niet iedereen weet wat gezond eten daadwerkelijk met je kan doen, én wat ongezond eten met je kan doen. Zeker iets als snoep. Het is een populair onderwerp. Ik kreeg al veel reacties op mijn blog dat ik mijn dochter geen snoep geef. Meteen voelen mensen zich aangevallen, terwijl dit mijn keuze is, voor mijn kind. Mijn verantwoordelijkheid dus. Ook al bedoel ik met ‘niet snoepen’ alleen maar dat snoep uit de winkel. Ik bak haar met alle liefde koekjes, cake en taart die wel binnen ons straatje passen. Of gewoon rozijntjes, dadels, kokoschips, olijven en allerlei soorten fruit. Overigens denk ik dat iemand deze opmerking ooit verzonnen heeft en vonden mensen die het hoorde het aannemelijk klinken, dus zeggen ze het ook.

Zoet hoort er toch bij?

Want mensen maken zich ook direct zorgen en vinden je raar. Zoet is toch een smaak die bij het leven hoort? Waarom zou je dat je kind onthouden? Zoet hoort erbij! Dus snoep hoort erbij! Blijkbaar zijn ze dan even vergeten dat zoet inderdaad in de natuur voorkomt, in alle soorten en maten, met nog meer keuze dan in de supermarkt in het snoeprek. Ik heb er een naam voor, ik noem het ‘fruit’. Misschien kennen sommigen het wel. Dan heb je ook nog de leuke variatie ‘gedroogd fruit’. Dit is een variant op de eerste soort, maar dan gedroogd. Wel puur natuur, zonder toevoegingen. En zoet.

Even kort: waarom geen snoep

Kinderen zijn volledig in de groei. Om te groeien heb je voedingsstoffen nodig. Snoep bevat geen enkele voedingsstof, het onttrekt zelfs voedingsstoffen uit het lichaam. Snoep doet daarmee dus afbreuk aan het lichaam. En dat terwijl kinderen (en volwassenen ook hoor) de voedingsstoffen zo hard nodig hebben. Daarnaast zitten er vaak synthetische stoffen in snoep. Deze stoffen worden gemaakt in een laboratorium. Steeds vaker blijkt dat deze stoffen helemaal niet ‘onschadelijk’ zijn, maar schadelijk.

De smaakpapillen

De smaakpapillen van een kindje zijn nog onaangetast. Ze moeten alles nog leren eten en dit is het moment dat jij bepaalt waar ze aan gewend raken en waaraan niet. Jij bepaalt, jij bent verantwoordelijk. Je kind vraagt met 9 maanden niet om ijs, koek en milkshakes. Dat geef jij, of je geeft het niet. Maar het kind weet niet van het bestaan af, dus die is onschuldig.

De smaakpapillen van mijn dochter zijn volop in ontwikkeling. Ze is nu 1,5 en heeft een voorkeur voor zuur (bijvoorbeeld sinaasappel). Zoet vind ze niet zo, wel af en toe, maar ze geeft zelf aan wanneer ze genoeg heeft. Een ontbijt met een banaan en rozijnen is voor haar veel zoet, dan hoeft ze de rest van de dag niet veel zoet meer. Ik kan het wel geven, maar ze laat het gewoon liggen.

De schranspartijen en eetbuien

Het aparte vind ik dat er voor mensen logica bestaat tussen schranspartijen/eetbuien en gezond eten. Grappig genoeg kom ik bij schranspartijen en eetbuien meestal twee mogelijke oorzaken tegen: een verstoord eetpatroon vanwege ONGEZOND eten óf een psychische achtergrond. Emotie-eten, bijvoorbeeld. Kinderen die onbewerkt en puur eten, hebben geen last van eetbuien vanwege een verstoord eetpatroon door ongezonde voeding. Maar laten we niet vergeten dat eten ook een psychische kant heeft. Als ouder dien je ervoor te zorgen dat er een gezonde sfeer hangt rondom eten. Ik bedoel dan dus niet dat je gezond eten geeft, maar hoe je ermee omgaat.

Hoe ga je met eten om?

Ik heb het over of je volledig panisch wordt als je kind toch ergens een koekje te pakken heeft en het uit de handen rukt. Of dat je elke avond je kind forceert (groenten) te eten tot aan huilens toe. Of dat je nooit naar sociale dingen gaat, omdat je weigert je kind ander voedsel te geven dan wat je thuis hebt. Dat als je kind wat ouder is en elk kind iets eet, en jouw kind mag niet (bij allergie is dit natuurlijk anders). Of dat je kind verdrietig is en je dan eten aanbiedt als troost. Een knuffel is voldoende bij verdriet. Eten doe je namelijk wanneer je trek hebt, troosten (met veel knuffels en kusjes en boekjes lezen) doe je wanneer je kind verdrietig is. Hou deze dingen gescheiden. Dit soort zaken hebben met de psychische kant van eten te maken. Maar dat geldt zowel voor ouders die wel snoep geven als ouders die geen snoep geven.

Wees verantwoordelijk voor je keuzes, zonder smoesjes!

Dit geschreven hebbende, is het me een raadsel waarom de opmerking überhaupt geplaatst wordt. Als je je kinderen snoep wilt geven, dan doe je dat toch? Als je dat prima vindt, ga je gang! Serieus, jij bent verantwoordelijk voor je kinderen en jij beslist, niemand anders. Maar schuil je niet achter de smoes dat je kind anders later eetbuien krijgt en dat je het daarom snoep moet voeren, want dat heeft er helemaal niets mee te maken. Het is een totaal misplaatste opmerking.

Wees volwassen: help elkaar

Zo. Nu komen er vast allemaal opmerkingen op het artikel. Inmiddels heb ik wat ervaring namelijk (met opmerkingen over dit onderwerp) 🙂 Ik zeg alvast dit: ik meen het serieus dat ik vind dat iedereen eigen keuzes moet maken op dit gebied, zonder veroordeling van anderen. Wat je ook kiest. Als je een keuze maakt, durf er dan ook voor te staan. Verschuil je niet achter de mogelijkheid voor eetbuien waar je je kind nu zogezegd voor behoedt, maar zeg gewoon dat je snoep prima vindt. Net zoals ouders die geen snoep geven, die keuze mogen maken, zonder vreemde blikken te krijgen. Sterker nog, help elkaar! In plaats van achteraf te zeggen, ‘zie je wel, dat kind vreet zich helemaal vol’, probeer samen te kijken wat er misgaat en zoek een oplossing. Ouders kunnen van elkaar leren, het wel of niet snoep geven staat daar totaal los van. Ik ken ook kinderen die veel snoepen thuis en op feestjes ook alleen maar rond de snoeppotten hangen. Er zijn ook andere redenen voor dit gedrag! Dit heeft niet met de niet-snoepconsumptie te maken. Help elkaar en respecteer elkaar, in plaats van een ‘zie je wel’ opmerking. En ook de ‘wacht maar tot je kind naar de basisschool gaat’. Niet nodig. Ik zeg altijd: we’ll get there when we get there.

2013-07-29T16:13:59+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

20 Reacties

  1. Linda juli 30, 2013 om 8:32 am- Antwoorden

    Super goed stuk Sharon! (inclusief dat van gisteren 🙂 )

  2. Rapleymama juli 30, 2013 om 8:43 am- Antwoorden

    Goed stuk!
    Wij maken een andere keus: hij krijgt het wel, maar met mate.

    Ik stoor me er altijd aan dat er zelfs bij de supermarkt hier bij de kassa een snoepje wordt aangeboden.
    Dat vind ik echt raar. Óveral maar aanbieden, dat is toch niet nodig??

  3. Annet juli 30, 2013 om 8:48 am- Antwoorden

    Een heel goed stukje! Super!

  4. Debbie juli 30, 2013 om 9:15 am- Antwoorden

    Ik ben het volledig met je eens. Ik heb bij mijn eigen kinderen de regels zo min mogelijk snoep. Mensen kijken mij daar soms heel raar om aan. Sinds een paar weken kom ik voor mijzelf nu in aanraking met een natuurdiëtiste wegens het veranderen van mijn voedingspatroon voor PDS. Mijn dochter (5) heeft hier waarschijnlijk ook last van en als ik 6 jaar geleden had geweten hoe het echt zat met voeding, had ik ze (ik heb ook nog een zoontje van 3) vanaf hun geboorte al andere gewoontes aangeleerd. Ik ben nu zelf mijn hele voedingspatroon aan het veranderen en dat vind ik al best moeilijk, maar ik zou mijn gezin hier heel graag in mee willen nemen. Alleen ben ik erg aan het nadenken/puzzelen hoe ik dat het beste zou kunnen doen. Het enige waar ik wel mee zit is bijvoorbeeld de traktaties die ze krijgen op school of bijvoorbeeld de kerst/paasontbijtjes enzo… Hoe vind ik de balans om hier dan mee om te gaan… Ik wil graag zorgen dat mijn dochter niet zo veel last krijgt van PDS als ik nu heb en haar dus 3 stappen voor zijn…

  5. Antoinet juli 30, 2013 om 9:22 am- Antwoorden

    Super stuk! Met mijn dochtertje van bijna 3 heb ik geen moeite, maar met m’n zoontje van bijna 6 wel. Die weet precies wat ik wel en niet goed vind. Dus als hij ergens is geweest, feestje of spelen, en ik vraag wat hij allemaal gedaan heeft, dan krijg ik altijd eerst te horen wat hij allemaal gegeten heeft :P.
    Mama: ‘ik heb snoep op, stuk of 10! En chips oh en nog een ijsje!’ Hij kijkt altijd heel goed naar hoe ik reageer. Ik maak er dan geen punt van, want dan wordt t idd een dingetje!
    Soms vind ik het voor hem wel moeilijk hoor, als al zijn vriendjes bij de voetbal ’s morgens om 10uur al aan de AAtjes zitten en hij dat niet mag. Ik ben een poosje ook wat minder consequent geweest, ook voor mijzelf, dus nu weer met volle kracht vooruit. Leuk is wel dat ik hem goed kan uitleggen waarom hij iets ‘moet’ eten.
    Ik trek me lekker niks aan van al die onwetende anderen. Ik hoop dat zij ook ooit tot de conclusie komen dat het beter is om bepaalde dingen te laten. Zeker voor alle zieke kinderen om mij heen, die nu al heel veel pillen moeten slikken…en ouders die zich niet verdiepen in voeding. Onbegrijpelijk!

  6. Wendy Walrabenstein juli 30, 2013 om 9:29 am- Antwoorden

    Geweldig verhaal! Vooral de opmerking over ‘aangevallen voelen’. Dit zie ik niet alleen bij ouders, maar ook bij volwassenen zonder kinderen. Op het moment dat je aangeeft ‘anders’ te eten, voelen mensen zich vaak aangevallen, ook in geval je helemaal niet aan het overtuigen bent. Simpelweg anders eten heeft vaak al een effect op anderen. Ik vind dat je het geweldig aanpakt, ga vooral zo door. En voor alle mamma’s die dit lezen: laat je motiveren!

    En Sharon: kom eens langs op mijn website, ik ben erg benieuwd wat je ervan vindt!

  7. Marianne juli 30, 2013 om 9:37 am- Antwoorden

    Hulde Sharon!! Goed stuk, ik ga h’m delen.

  8. Clarinda juli 30, 2013 om 9:51 am- Antwoorden

    Fijn stuk weer. Inderdaad, ieder een eigen keuze. Ik probeer altijd te bedenken waarom ik zelf iets eet (honger, trek, lekker) en geef mijn dochter wat ik zelf eet. Als ik niet wil dat ze een lik ijs krijgt, moet ik dat op dat moment zelf ook niet eten. Inmiddels (15 maanden oud) accepteerd madam ’t echt niet meer als ik iets eet en zij krijgt niet hetzelfde.

    In de weekenden zijn we iets soepeler en bak ik vaak witte broodjes en/of koek of pannenkoekjes. Doordat ik ze zelf maak weet ik gelukkig precies wat er in zit, maar dit valt voor ons toch onder de ongezonde noemer. Buiten de deur krijgt ze vaak wat er voor handen is. Bij een hele dag weg, gaat er eten mee. Bij een kopje koffie in t dorp mag ze een hapje van het koekje wat ik zelf ook eet.

    Kortom: als ik het eet, mag zij t ook eten.

  9. Jouke juli 30, 2013 om 10:59 am- Antwoorden

    Goed stuk Sharon! Het is idd hoe je ermee omgaat, dat is denk ik het belangrijkste.
    Wij mochten vroeger geen snoep, maar te geobsedeerd niet, ja dan weet je het resultaat…maar als je gezond met eten omgaat, heeft een kind natuurlijk geen behoefte aan snoep volgens mij, zoals je ook mooi schrijft. Net als je de ouders die geobsedeerd roken verbieden, juist daarvan gaan de kinderen vaak roken en logisch ook.

    Jammer dat veel mensen elkaar altijd zo snel veroordelen, zou leuker zijn als mensen elkaar gezoon respecteren.
    En knap dat je ondanks alle opmerkingen gewoon je eigen weg volgt, een voorbeeld :-).

  10. Inge juli 30, 2013 om 2:18 pm- Antwoorden

    Ik ben het helemaal met je eens. Mijn dochter is ondertussen 15, drinkt het liefste water en heeft niets met snoep. Op feestjes kan ze erg genieten van chips of een ijsje. En af en toe vindt ze een glaasje frisdrank heel lekker. Ze kijkt vaak hoofdschuddend naar andere tieners die klagen over dik zijn of cellulitis en zich ondertussen blijven volproppen met industrieel vulsel en frisdrank 🙂 En zegt dan: mama, snappen ze dat nu echt niet??? Ze heeft nooit vreetbuien gehad, eet graag lekker gezond voedsel en heeft een prachtig slank figuur. Maar het allerbelangrijkste voor ons is dat ze goed in haar vel zit en nooit ziek is (of telt één verkoudheid per jaar mee?).
    Mijn Nederlandse schoonfamilie begint nu stilaan te geloven dat wij haar niets “ontzeggen”en dat ze vanuit zichzelf geen massa’s snoep, frisdrank en industrieel gebak wil. Dat was in het begin wel anders, dan werd er soms letterlijk gezegd: “Neem maar lekker wel hoor meisje, hier zijn wij de baas en heeft mama niets te zeggen.” Gelukkig antwoordde ze dan: “Ik wil echt het liefste water hoor”. 🙂

  11. Nikki juli 30, 2013 om 4:57 pm- Antwoorden

    Super stukje Sharon!
    Mijn eigen vader en moeder vinden het zelfs “onzin” dat mijn 13 maanden oude dochter geen liga krijgt van mama.. Wacht maar als ze straks op school zit en dan Zal ze wel inhalen wat ze nu mist.. Elke keer voel ik me aangevallen en ben ik geneigd uit te gaan leggen hoe en waarom mijn dochter geen snoepgoed maar bijv. Gedroogde dadels en geen koeienmelk maar borstvoeding krijgt. (Ja zelfs borstvoeding vinden ze overdreven) Ik heb nu voor mezelf besloten dat ik niet meer de moeite zal nemen om het ze uit te leggen.. Ik krijg dus toch alleen maar opmerkingen zoals in jou artikel.. Maar ben zo o zo blij dat deze website er is en ik dus toch een soort van “sterk” sta in mijn weg naar een Zo gezond mogelijk leven.. En dat er dus bondgenoten zijn hihi !

  12. Nelleke juli 30, 2013 om 5:13 pm- Antwoorden

    Ik ben het helemaal met je eens! Ik merk zelf dat mijn oudste van 2 jaar en 10 maanden gaat stuiteren van suiker, dus dat geef ik hem niet. Maar als oma een snoepje toestopt, of hij krijgt iets op een feestje maak ik daar geen punt van 🙂

  13. marleen juli 31, 2013 om 1:29 pm- Antwoorden

    2 vriendinnen van mij, beide met kleuterende kinderen en fruit of brood hoog in het vaandel, kregen ieder via hun kleuterjuffen te horen dat er gerust eens een koekje of cola mee mocht naar school, hoor. Zo sneu voor hun kind.
    Een vriendin had nog gevraagd: “Klaagt die dan? Ruilen ze..?”
    Nou nee..
    zucht!! zelfs een tussenstadium, brood hazelnotepasta wordt al als té gezond gezien voor dagelijks 10-uurtje?! Terwijl dat al tjok vol dingen zit, die zeer mogelijk niet met buikje vh kindrijmen..

  14. marleen juli 31, 2013 om 1:37 pm- Antwoorden

    Trouwens ook een goeie als je een kind heb met gezondheidsissues met name immuun en buik/darmen etc.. Colostrum halen bij plaatselijke boerderij. biestmelk is lactosevrij en zit vol met immuunboosters.. het is de eerste melk vd koe na bevalling, en deel wordt juist voor zulke doeleinde ingevroren. Google het eens! Super als pap met echte gutenvrije havermout, of door fruitsmoothy.
    Vaak wordt het in gedroogde vorm gebruikt, doch.. waarom weer een bewerkt iets halen als je het puur kan krijgen?

    • Nikki augustus 4, 2013 om 2:16 pm- Antwoorden

      @marleen, vind je dat niet een beetje zielig voor het kalfje? Ik snap dat mensen gewoon koeienmelk drinken en dat heus niet alle kalfjes daaronder lijden maar ach die o zo costbare colostrum van de moederkoe die net bevallen is…speciaal om haar pasgeboren kalfje direct van alle broodnodige voedingsstoffen en antistoffen te voorzien.. Naar behoefte van haar pasgeboren babytje…Om dat nou ook nog te gaan consumeren als mens..hebben we niet genoeg andere weerstandverhogende gezondheids dingetjes om te eten of drinken..?

  15. Kirsten augustus 5, 2013 om 5:01 pm- Antwoorden

    Sorry als het niet helemaal in je straatje past, maar ik ben het er niet mee eens. Ons gezin is ook opgevoed met biologisch en geen snoep. Het is een ontzettend getrouwtrek geweest en een groot issue (niet alleen het snoep, koekjes, maar ook bijvoorbeeld zilvervliesrijst en volkorenpasta wilden we op een gegeven moment echt niet meer eten)
    Het resulteerde bij mij in het volgende: Ik kreeg zakgeld, en ik heb geloof ik de eerste 3/4 jaar dat ik zakgeld kreeg dit alleen maar uitgegeven aan snoep/chocolade/chips omdat ik dat thuis nooit kreeg (en op verjaardagen at ik ook veel van hetgene ik thuis niet kreeg, alleen maar omdat het daar wel mocht)
    Inmiddels ben ik me, vanuit mezelf wat meer gaan verdiepen in gezond eten.
    Ik heb geen idee wat mijn moeder anders had kunnen doen wat betreft het opvoeden qua eten, ze heeft wel echt haar best gedaan! Maar blijkbaar is té streng zijn daarin niet helemaal het beste. (Voor ons in ieder geval niet) Mijn zus heeft tijdens haar puberteit wél echt eetbuien gehad (ze is ook een emotie-eter, en werkt nu hard om dit te minderen, maar als ouders heb je niet in de hand of iemand emotie-eter wordt denk ik, je bent als ouder nou eenmaal niet het enige voorbeeld voor je kind.
    Ik heb overigens wel echt een superimmuunsysteem, ook in de jaren dat ik slecht at was ik nooit ziek of verkouden. Weet alleen niet of dat te danken is aan het gezonde eten of het opgroeien op een boerderij (-;

    • sharon augustus 5, 2013 om 6:16 pm- Antwoorden

      Geen probleem, alleen volgens mij is er ruimte genoeg in mijn stukje om te laten zien dat er meerdere dingen betrokken zijn en dat heel streng zijn met gezond eten dus niet de gouden sleutel is. Dus er is geen kwestie van het eens zijn of niet. groetjes!

    • Lisa mei 12, 2015 om 2:46 pm- Antwoorden

      Ik herken me helemaal in jouw verhaal: ik kreeg alleen gezonde voeding thuis en deed al mijn zakgeld op aan snoep en at ergens anders alles wat ik thuis niet mocht. Ik heb een eetstoornis ontwikkeld. Er zullen vast meerdere redenen hiervoor aan de basis liggen. Maar ook al moest het volledig te weiten zijn aan het feit dat mijn moeder ons enkel gezonde voeding gaf, dan nog zou ik niet willen dat ze het anders had gedaan. Daardoor heb ik een stevige basis, ben ik, ondanks mijn jarenlange (10 jaar) eetstoornis er nu helemaal bovenop, volledig gezond en nooit ziek en meer dan ooit overtuigd van gezonde voeding en weet er ook heel veel over dankzij mijn opvoeding. Ik ben mijn moeder dus heel dankbaar. Zelf heb ik ook een gezonde dochter op de wereld gezet (ondertussen bijna 2j) en ga er ook voor om haar geen suiker te geven, maar andere leuke en lekkere tussendoortjes. Ik probeer voor haar een gezonde en gelukkige omgeving te creëren zodat ze hopelijk geen eetstoornis hoeft te ontwikkelen. Stel dat dat toch gebeurt (en ik ben ervan overtuigd dat andere factoren sowieso meer aan de basis liggen voeding zonder suiker) dan heb ik liever dat ze die strijd kan aangaan met een lichaam dat een sterke basis heeft dan een lichaam dat ondermijnd werd door suiker.

  16. Chanoe oktober 8, 2013 om 11:19 pm- Antwoorden

    Mooi geschreven, ben het helemaal met je eens! Ik heb zelf ook een site over een natuurlijke & gezonde levensstijl en het is fijn om een soort van inspiratie te hebben! Vind het knap hoe je het allemaal doet, ga zo door zou ik zeggen 😉

  17. Cindy augustus 19, 2014 om 1:05 am- Antwoorden

    Ik ben het hier zo mee eens! Mijn zoontje is nu 14 maanden en krijgt nu heel af en toe wel een nijntjekoekje, maar toch vooral fruit, soepstengels en rijstwafels als tussndoortje. Mijn moeder houdt zich hier ook aan gelukkig. Mijn schoonmoeder vindt het echter ‘gezellig’ dat hij iets ‘lekkers’ (lees suiker) krijgt en vindt mijn standpunt overdreven. Zo heeft hij daar al eens chocomel en taart gekregen en laatst ook frietjes. Zo gezellig…. Ik kan daar zo boos om worden! Niet dat hij absoluut niks zou mogen, maar weten wat mijn standpunt is en dan bewust kiezen hem toch dat soort dingen te geven omdat ze het zelf leuk vindt. Want mijn zoon koppelt gezellig niet aan frietjes, want die had hij nog nooit gegeten en vond hij trouwens ook niet bijzonder hoorde ik achteraf. Dat ging ook zo bij de taart op zijn eerste verjaardag trouwens. Wel een dikke slagroomtaart met fruit gemaakt voor die ene keer, maar hij at alleen het fruit op, de rest liet hij liggen 🙂
    Anyway, fijn om hier te lezen dat er meer mensen tegen deze frustraties aanlopen!

Geef een reactie