Eten lekker vinden en eten: textuur, smaak, kleur, geur en timing

rauwkostHet onderwerp kritische eters fascineert me al jaren. Bijna drie, om precies te zijn 🙂 Het is interessant om te bedenken wat er allemaal nodig is om iets lekker te vinden en ook daadwerkelijk te eten. Het één is namelijk niet een logisch gevolg van het ander, maar soms denken we wel dat het zo werkt bij kinderen.

Als je maar blijft proberen!

Er wordt gezegd dat kinderen iets een aantal keer moeten proberen voordat ze het lusten. Dat is een fijne gedachte, maar niet erg praktisch. Namelijk, vaak eet mijn kind iets of wel, of niet. Ze gaat niet iets 7 keer proberen, en dan besluit ze het lekker te vinden. Als ze iets niet wil eten, dan proeft ze het vaak niet eens. Dwingen helpt niet (heel gek). Ook vind ze dingen weleens direct lekker. Hoewel het ongetwijfeld zo zal zijn dat je iets een aantal keer kan proberen als je er niet gek op bent, en dat je het dan meer leert waarderen, is dit bij moeilijke eters boven een jaar niet een nuttige gedachte. Ik vind het eerlijk gezegd meer iets voor volwassenen die zelf iets WILLEN leren eten of drinken (groenten, of gewoon koffie, wijn, sigaretten). Allemaal dingen die de meesten niet enorm waarderen vanaf het eerste moment, maar het valt wel te leren, als je het wilt.

Niet proberen dan?

Natuurlijk blijf je je kind eten voorschotelen, dus je kind blijft proberen. Met bovenstaande bedoel ik alleen te zeggen dat ik zelf weleens de gedachte heb gehad -doordat die regel weleens genoemd wordt- dat als ik mijn dochter maar -hoe dan ook- iets meerdere keren kan laten proeven, ze het gaat waarderen. Alleen daar loop je vast, want als je kind het niet wil eten, dan lukt dat proeven ook niet zo. Om die frustratie uit de weg te gaan, heb ik deze ‘vele-keren-proef-gedachte’ laten varen.

Behoefte aan andere voedingsstoffen

Een kind is net een mens. Echt 😉 Ze hebben voeding nodig om zichzelf te voeden met voedingsstoffen, zodat het lichaam kan doen wat het moet doen. Niet alleen functioneren, maar ook groeien. In het begin voorziet melk van de moeder volledig in deze behoefte, naarmate ze ouder worden niet meer (volledig). Overigens bedoel ik niet dat melk niet meer voedzaam is (dat is echt onzin, moedermelk is altijd voedzaam), maar het voorziet niet meer volledig in de behoefte aan voedingsstoffen van een ouder wordend kind – er is aanvulling nodig van buitenaf.

Niemand laat zich verhongeren

Voeding is dus geen vijand van een kind, al lijkt dat misschien soms als je een kritische eter in huis hebt. Ze hebben voeding nodig, ze hebben voedingsstoffen nodig en geen enkel gezond mens/kind zal zich laten verhongeren (behalve bij een medische reden!). Naast melk komt er ander eten bij, met andere smaken, kleuren, geuren en texturen.

Ze lusten het niet

Gek genoeg geven we kinderen eten en als ze het niet eten, denken we dat ze geen honger hebben, of ze lusten het niet. En als ze dan al heel lang niet gegeten hebben, dan zullen ze het wel niet lusten. En met niet lusten, denken we altijd uitsluitend aan smaak.

Leren eten naast de melk

Voor kinderen is de overgang van melk naar vast voedsel best wel wat. Het vergt techniek, alles is vol in ontwikkeling, zo’n baby leert zich suf. Baby’s zijn niet afhankelijk van hun bijvoeding voor hun hongergevoel, omdat ze nog voldoende melk krijgen. Zo kunnen ze rustig alles leren, zonder dat ze direct niets binnenkrijgen als ze even geen zin hebben. En als ze geen interesse hebben, kunnen ze het eten laten liggen zonder dat ze er honger van krijgen, er is tenslotte melk.

Nieuw eten!

Nieuw eten is interessant. Het heeft een kleur, een geur, een smaak en textuur. Als het eten richting de mond gaat, ruiken ze het al een beetje, maar ze proeven het pas wanneer het in hun mond zit. En dan pas voelen ze ook de textuur. Voor sommige kinderen is textuur heel belangrijk. Als ik mijn dochter vraag of ze een hapje wilt van iets dat ze niet kent, dan houdt ze het eten eerst tegen haar tong aan om te kijken hoe het voelt. En aan de hand daarvan besluit ze of ze een hapje wilt nemen of niet.

Oefenen met smaken en texturen

Zeker baby’s die borstvoeding krijgen zijn gewend aan verschillende smaken, want borstvoeding smaakt altijd anders. Ik zie mijn zoon, die nu aan het ontdekken is met vast voedsel, vaak erg bedenkelijk kijken bij nieuwe dingen die hij in zijn mond stopt en dat heeft zowel te maken met het wennen aan smaak als het wennen aan textuur. Als hij besluit iets niet te willen, kan dat op basis van smaak of textuur zijn. Hij kauwt graag op een stukje zoete aardappel, maar uiteindelijk spuugt hij dat meestal uit. Hij vindt het lekker, maar de textuur geeft hem niet de behoefte het door te slikken. Als ik hem een lepel zoete aardappelsoep geef, dan slikt hij het wel door. Want dan vindt hij het lekker en de textuur is dusdanig dat hij dat wel wil doorslikken.

Niet altijd evenveel zin

Daarnaast hebben kinderen niet altijd evenveel zin in eten. Dit kan omdat ze geen trek hebben, maar het kan ook komen omdat ze gewoon net geen behoefte hebben aan dat wat je ze geeft. Je kunt op zo’n moment hoog of laag springen, omdat het toevallig etenstijd is, maar dat maakt dan vrij weinig uit. Daarnaast zijn er ook momenten dat kinderen meer eten dan andere momenten, in het algemeen, maar ook over de dag heen. Mijn dochter eet bijvoorbeeld het meest in de ochtend, in de middag wat minder en in de avond vrij weinig. Dat is altijd al zo geweest, en hoewel ik het heel graag kan willen, accepteert ze het niet als ik ’s avonds een flinke maaltijd naar binnen probeer te praten bij haar.

Leren eten blijft het volgen van je kind. Zoals ze zelfs bij het consultatiebureau zeggen, jij bepaalt wat ze voor hun neus krijgen, maar zij bepalen hoeveel ze eten.

2015-01-14T10:08:42+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

Geef een reactie