Ahhhhh mijn kind krijgt geen snoep!!

snoepjesOk. Tijd voor een verzamelpost over alle snoepachtige blogs. En wat meer uitleg. Wat blijkt het geval? Elke keer wanneer ik over het niet-snoep-geven-aan-mijn-dochter schrijf, blijken mensen daar wat vragen over te hebben, of een oordeel. Ik merk dat ik regelmatig dezelfde antwoorden geef, dus ik heb de gelegenheid genomen een algemeen verhaal te schrijven waar ik elke keer naar kan verwijzen. Ik ben namelijk nog lang niet uitgeschreven. Daarnaast zijn er natuurlijk vaste mama’s die hier lezen, maar ook nieuwe mama’s. Dankzij dit blog zal ik niet keer op keer hoeven uitwijken naar nuances (die ik soms weleens vergeet), maar kan ik dit doen met een simpel linkje naar dit artikel. 😉

Hoe zit het nu precies?

Mijn dochter krijgt in principe geen geraffineerde suiker, gepasteuriseerde zuivel en geen e-nummers. Voor het gemak geef ik haar geen snoep. Ze krijgt wel tussendoortjes. Kijk bijvoorbeeld hier voor de favoriete tussendoortjes van de kinderen van alle gezondemama’s. Ik had ook al eens eerder geschreven dat mijn dochter geen snoep krijgt, maar wel andere dingen die lekker zijn.

Maar suiker is toch niet zo slecht?

Aan de hand van mijn eigen ervaring wat betreft suiker, kies ik voor een suikervrije leefstijl. Niet alleen ik, vele anderen. Daarnaast zijn er genoeg interessante dingen te vinden online, zoek en gij zult vinden. Je kunt bijvoorbeeld eens deze 141 redenen lezen waarom suiker vreselijk is voor je gezondheid. Of dit filmpje eens bekijken.

Maar een beetje suiker kan toch best?

Een beetje suiker, daar gaat inderdaad niemand dood aan. Het gaat mij om wat ik mijn kind aanleer en wat niet. Een beetje suiker is geen drama, maar het betekent wel dat je kind bijvoorbeeld snel weet wat taart, snoep en koek is. En daardoor maak je het dus moeilijker om die leercurve stop te zetten. Ik kies ervoor om dat zo min mogelijk te doen. Lees ook hier meer.

Maar dat is toch schadelijk voor je kind?

Is dat zo? Ten eerste ben ik me bewust van hoe kinderen al van jongs af aan eten vanuit verveling. Daarnaast kijk ik heel nauwkeurig naar mijn dochter en lees haar signalen, hier ben ik heel serieus mee bezig. Vooralsnog gaat het prima, geen enkele moeite op verjaardagen en dergelijke. Maar ik heb haar ook een keer een ijsje gegeven, omdat ik vond dat dat beter was toen.

Maar dat kan toch niet op school e.d.?

Mijn dochter is 2. Ze gaat dus niet naar school. Hoe het dan gaat, zien we dan. We’ll get there when we get there. 😉

Je doet net of jij geweldig bent en andere ouders niet?

Nee hoor. Ik schrijf vanuit mijn eigen ervaring, die weer ontstaat vanuit mijn eigen overtuiging. Het kan me eerlijk gezegd weinig uitmaken wat andere mensen kiezen voor hun kinderen. Het maakt mij niet geweldiger dan iemand anders. Iedereen maakt eigen keuzes en is daar verantwoordelijk voor. Niemand is verantwoordelijk voor mijn keuzes en ik ben niet verantwoordelijk voor andermans keuzes. Lees ook waarom een goede/slechte ouder niets te maken heeft met je keuze omtrent voeding.

Ben je niet te obsessief?

Nee. Nou ja, je kunt het vinden, maar ik heb een vrij relaxed, stressvrij leven wat betreft eten en mijn dochter ook. Ik raak niet in paniek, ben rustig en zeer nuchter. Als je daar anders over denkt aan de hand van mijn artikelen, dat is je goed recht. Houd er wel rekening mee dat je dit doet op basis van je eigen visie, zonder mij (of mijn dochter) überhaupt te kennen. Als je je daar prettig bij voelt, prima. 😉

Raakt je dochter niet in een sociale vervreemding?

Nee. Sowieso is ze 2. 2-jarigen nemen het nog niet zo nauw met elkaars eetgewoonten. Dat doen de moeders. Daarnaast lijken sommigen te geloven dat geen snoep eten in directe verbinding staat met afgrond, pesterijen, grote onzekerheid en veel stress. Dit heeft totaal geen verband met elkaar. Het is niet logisch. Ik hoop ten zeerste en doe mijn best om een zelfverzekerde dochter op te voeden die niet uit elkaar valt wanneer ze iets anders doet dan de kudde. Dat heeft echter niets te maken met of ze suiker gevoerd krijgt of niet. Elk kind is tenslotte uniek, niet alleen op gebied van voeding, maar op zoveel andere vlakken.

Wat ga je doen als ze naar school gaat?

Dat weet ik nog niet. Ik volg namelijk mijn dochter en maak geen plannen. Hoe ouder ze wordt, hoe meer ze zelf inbreng zal hebben. Zoals mijn man vandaag fantastisch zei: ‘het is tenslotte haar leven’. Dus we zien het vanzelf!

2013-12-27T17:44:35+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

8 Reacties

  1. Danielle december 27, 2013 om 5:58 pm- Antwoorden

    Goed gedaan dit stuk! En weet je, ik ben het ermee eens hoor! Gezeur van anderen. Van de week in div. winkels: wil ze een kerstkransje, euh nee, ze heeft kma en ik vind het niet zo nodig eigenlijk, voor mijn driejarige dochter, al die suiker en chocolade. Tuurlijk krijgt ze af en toe een frietje of een koekje (organics), ze komt niets te kort..en straks op school zien we het wel weer….

    • sharon december 27, 2013 om 6:20 pm- Antwoorden

      Hihi mijn dochter houdt ook wel van een frietje 😉

  2. Gwen december 27, 2013 om 6:36 pm- Antwoorden

    Leuk stuk! Vooral het ‘jij bent beter dan andere ouders’ – zucht. Op mijn blog plaats ik ook regelmatig dingen over voeding enzo en heb altijd het gevoel dat ik me enigzins moet verdedigen om lezers niet voor de voeten te schoppen. Erg jammer.

  3. Ellen januari 2, 2014 om 2:03 pm- Antwoorden

    Goed stuk! Gister ook alweer even mogen ervaren hoe lastig het kan zijn als mensen zich gaan bemoeien met eetgewoontes van je kind. “Ach, ze moet toch ook wat eten? Mag ze geen koekje?” (Dochter is 17 maanden). Mensen gaan er direct vanuit dat je kind zielig is als ze niet mogen aanvallen als er een schaal met eten/lekkers op tafel komt. Ik moet er nog wat harder in worden, merk dat het me raakt als mensen zich zomaar bemoeien met die dingen 😉

  4. Roger januari 2, 2014 om 4:20 pm- Antwoorden

    Mooi geschreven en voor 100% kan ik me hierin vinden. Ikzelf ben dan een papa, maar ons gezin is ook veel bezig met voeding. Biologisch, zo min mogelijk suikers, zoveel mogelijk natuurlijk puur voedsel, etc. Onze kinderen zijn 7 en 8 jaar en helaas is niet alles te voorkomen (kinderen gaan bijv. ook spelen bij vriendjes en daar hebben we geen vat op). Maar hetgeen we in de handen hebben, proberen we zo goed mogelijk te sturen. Verder werpt het z’n vruchten af: we hebben geen snoep in huis en de kinderen missen het gewoon niet! Ze vragen er nooit naar. Krijgen ze bijv. snoep van een ander kindje (uitdelen in de klas bij een verjaardag), dan blijft dat dus gewoon ongegeten in de keuken liggen. We verbieden het dus niet…maar ze geven er gewoon niks om! De jongste zegt zelfs “Ik lust het niet”. Van een of twee snoepjes gaan ze zeker niet dood, maar het is leuk om te zien dat het ze niet eens kan boeien. Kortom, mensen hebben heel veel zelf in de hand en creeëren zelf kinderen die zo van suiker afhankelijk zijn. Geef liever 2 stuks fruit per dag (en dan het liefst biologisch en veel afwisselen), iedere dag een verantwoorde warme maaltijd, regelmatig (onbewerkte / biologische) noten, etc. Producten waar het lichaam iets mee kan! Dat maakt gewoon een wereld van verschil. Veel kinderen zijn soms 5 of 6 keer per jaar ziek. Dat is “normaal” volgens veel ouders…maar dat is het natuurlijk niet. Verder krijg ik altijd de stempel als “Wat ben jij serieus”en “Jij gunt je kinderen ook niks”. Vermoeiend om daar steeds tegenop te moeten boksen, terwijl we gewoon gezond, natuurlijk en verantwoord wil leven (hetgeen normaal zou moeten zijn). Veel producten in de supermarkt zijn gewoon verre van natuurlijk te noemen en is gewoon zwaar bewerkt fabrieksvoedsel. Maar zodra je niet meeloopt met de massa, ben je “raar”. Niet dat wij ons daar ook maar iets van aantrekken…. Keep up the good work!

    • sharon januari 2, 2014 om 6:13 pm- Antwoorden

      Hey bedankt en leuk – je reactie! Geweldig dat er gezonde papa’s zijn die er ook helemaal achterstaan 🙂 liefs!

  5. Sandra januari 9, 2014 om 11:27 pm- Antwoorden

    Helemaal suiker vrij zou van mij niet hoeve maar snoepen met mate vind ik zeker goed.
    Ik vind het heel belangrijk dat ze ook gezond kunnen snoepen en dat het niet altijd suiker hoeft te bevatten.
    Nu heb ik alleen geen alleseters op de wereld gezet en dat maakt het soms wel lastig.
    E-nummers probeer ik zo ie zo te vermijden

  6. Yolanda Bons januari 12, 2014 om 6:10 pm- Antwoorden

    helemaal mee eens! Ik heb een zoontje van 3 en ik voer al die tijd strijd om hem geen snoep te laten geven.. vooral bij het kinderdagverblijf is het altijd raak met tractaties en zelfs de juffen tracteren op friet als ze jarig zijn- ik vind het een heel slecht voorbeeld, vooral in een groepsetting word het al snel een gewoontje om sociaal gezellig te eten.. helaas. Bij opa’s en oma’s worden mijn voedingswensen ook meestal genegeerd en bij de bakker moet ik steeds ‘nee’zeggen als ze een eierkoek aanbieden. Het ergste vind ik het als aan hemzelf iets aangeboden wordt, zoals lollies e.d., en ik dan nee zeg. Ik voel me eerder als boeman veroordeeld dan als een moeder die de gezondheid van mijn kind wil beschermen. En ja ik voel me wel beter dan anderen die dat niet doen, omdat ouders zoals wij dat doen voor hun gezondheid, toekomst en geluk. En wie dat niet doet.. tja die doet zijn kind onrecht. Is maar een mening. Mijn ouders hebben me opgevoed met chips en sinas als ontbijt, ze waren jong en naïef, dus wisten ze niet beter. De ouders van nu hebben meer informatie dan ooit beschikbaar, er is geen excuus om een kind niet het beste voor zijn gezondheid te willen geven. Ik verwacht trouwens dat ik niet lang meer zoveel invloed op mijn zoontjes eten zal hebben, straks gaat hij naar de basisschool.. Ik werd nu al raar aangekeken dat ik niet naar het kerstfeest van de creche wilde omdat ze dan overladen worden met oliebollen en appelsap. Of naar het jaarlijkse pannekoekenuitje.. ‘Ach die ene keer’ denkt men dan. Maar het is aan de lopende band, verjaardagen, feestdagen, winkelproeverijtjes.. Het is constant. Ik geloof dat ik mijn best gedaan heb en hem een zo’n goed mogelijk immuunsysteem heb meegegeven met de kennis die ik had (en zelfs in 3-4 jaar tijd zijn er steeds tegenstrijdige adviezen geweest waardoor mijn kind wel koemelk heeft gehad en tarwe) en straks laat ik het los.. want ik ben niet sterk genoeg om steeds als enige die strijd te voeren en veroordeeld te worden. Ik hoop dat hij zelf goede keuzes maakt in de toekomst en verder zal de tijd het leren. Voeding zal meer en meer veranderen en ooit wordt wat gezondemama’s doen hopelijk heel normaal.

Geef een reactie