Mama, waarom is je buik nog zo groot en squishy

Mijn dochter is nu bijna 4 maanden. Ik zat van de week met mijn kinderen op de bank terwijl mijn andere dochter (5) me vraagt: Mama, waarom is je buik nog zo groot en squishy? Mijn peuterzoon vult nog even aan: you go doctor? Mommy doctor? Squishy tummy!!!! Serieus kinderen, overdrijven is ook een vak 😉

Ze vroeg me dat en mama mocht met een antwoord komen. Onze periode is druk geweest en er is niet genoeg tijd geweest voor de optimale self-care (elke dag gezond eten, sporten, bewegen, voldoende slaap, etc). Ik zie mijn leven als in seizoenen en in een seizoen zo druk als die van ons was, vind ik dit 100% ok. Nu de omslag komt naar wat meer rust, ga ik hier mee aan de slag. Maar dat is volwassen praat. Iets wat ik met vriendinnen zo bespreek, niet met mijn dochter.

De vraag overviel me, niet omdat ik het een erge vraag vind, maar omdat ik weet dat mijn antwoord zo belangrijk is. Welke boodschap wil ik nu communiceren naar mijn dochter? Ga ik zeggen ‘ja, ik moet nodig gaan sporten en minder koekjes eten want het is inderdaad nog heel dik?’. Daar hoefde ik niet over na te denken, want die boodschap wil ik niet op mijn dochter leggen. Alles wat ik op dat moment zei, zou cruciaal zijn voor de vorming van haar beeld over gewicht, etc.

Ik vertelde haar dat Baby Vanna, haar zusje, in mijn buik had gezeten en vroeg haar of ze nog wist hoe groot de buik toen was. Groot. Heel groot. Heeel heel heeeeeel infinity groot, liet ze me weten. Ik vertelde haar ook dat als de baby dan geboren is, dat mama’s lichaam dan rustig weer moet bijkomen van Baby Vanna, en dat het een hele mooie, grote, squishy, mamabuik is. Waar je lekker op kunt liggen. Ik ronde af met I looooooooove my tummy.

Sidenote: volgens mijn zoon kun je er ook heel hard in kunt duwen, hoe onverwachter hoe grappiger

Je kunt vast de vraag op meerdere manieren beantwoorden. Wat ik ook zeg, het moet wat mij betreft vol van respect, eer, vriendelijkheid en hoop zijn. 100% positief. Laat het komen uit een gevoel van acceptatie, liefde en rust. Dat is namelijk normaal en hoe je erover mag praten. Hoe groot of klein of gestreept je buik ook is.

Geen enkele andere boodschap is een goede boodschap voor kleine meisjes. Meiden hoeven geen volwassen beladenheid te horen over gewicht, afvallen, dieet, geen koekjes eten, sporten, etc. Of hun moeders negatieve zelfbeeld. Ze hoeven niet te leren van hun moeder dat ze iets lelijk kunnen vinden aan zichzelf. Niemand heeft daar hulp bij nodig, dus die wijze van voorleven kan wat mij betreft achterwege gelaten worden.

Als je die positiviteit niet ervaart over je eigen lichaam, ga met je zelfbeeld aan de slag. Leer van jezelf te houden, ook groot en squishy. Laten we onze dochters helpen en leren hoe dat werkt, zodat zij daar op onze leeftijd geen last van hebben. Jij bent het waard, en onze dochters ook.

2017-07-14T10:27:39+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

Geef een reactie