De borstvoeding-stop

flesZo. Dat was het dan. De borstvoeding-stop. De borstvoeding is gestopt. De stop van de borstvoeding. Mijn dochter is nu 14 maanden en is gestopt met de borstvoeding. Eerlijk gezegd had ik dit niet zo snel verwacht. Ik had wat gelezen over natuurlijk spenen (stoppen met borstvoeding), zelfs met gemiddelde speenleeftijden erbij (wist ik veel dat dat woord bestond, ja dus) en nog veel meer, en ik kan je vertellen dat dit niet rond de 14 maanden is, officieel.

De regels van natuurlijk spenen

Maar mijn dochter kent de regels van natuurlijk spenen niet, of ze doet alsof ze ze niet kent, en is vrij koppig. Ik heb haar meerdere malen uitgelegd dat ze nog te jong is om natuurlijk te spenen, maar ze kijkt me aan en doet net of ik langs haar heen praat. Nou ja!

Ziekig

In december werd ze ziek, niets ernstigs, beetje koorts enzo. Na 2 dagen extra borstvoeding besloot ze dat ze er genoeg van had. Opeens helemaal geen melk meer. Sterker nog, krijsen zodra ze ook maar een vermoeden kreeg dat ze zou gaan drinken. Hysterisch. Dat was dus geen succes.

Tips op het internet

Natuurlijk lees je dan op internet. Wat kan het zijn? Nu las ik al snel dat dit normaal is bij ziek zijn. Dat ze het daarna wel weer oppakken. Ook dat mensen in je omgeving zullen zeggen; oja, ze wil niet meer. Maar dat is geen ‘niet willen’, het is gewoon een fase. Want natuurlijk spenen, dat gebeurt nog laaaaang niet! Ik las op een forum over een vrouw die wel twee weken moest kolven tot de dreumes weer ging drinken. Whaaat? Twee weken? Jeetje. Dat ging mij niet overkomen. Ik volgde keurig alle adviezen; niet dwingen (alsof dat kan), niet forceren, blijven aanbieden, relax, komt goed.

Hysterie

Twee weken later nog steeds aan de kolf, wel nog maar één keer per dag (de moed van kolven zakt je vanzelf in de schoenen). Intensief kolven leverde niets meer op, de productie liep terug en ik had er niet echt zin meer in. Ook al was mijn droppie allang weer beter, zodra ze dácht dat ze ging drinken kwam dat hysterische gekrijs weer terug. Niet echt een succes.

Op naar het volgende avontuur…

Nu, een aantal weken later, wilde ze nog 3 keer drinken in totaal. Verder niet. Ik kan het dus niet echt intensief meer noemen. Ik noem het dan ook een (bijna) stop. Het is klaar, en ook al ging het vrij snel, inmiddels ben ik aan het idee gewend. Nu staan we voor het volgende avontuur: mijn mevrouw is een moeilijke eter!!! (daarover volgt meer 🙂 )

2013-01-14T09:59:29+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

7 Reacties

  1. Linda januari 14, 2013 om 10:11 am- Antwoorden

    Leuke blog Sharon! Eigenwijs dametje heb je geloof ik hihi 🙂

    • sharon januari 16, 2013 om 12:33 pm- Antwoorden

      hihi klopt!!!

  2. Eveline januari 15, 2013 om 11:59 am- Antwoorden

    Heel herkenbaar verhaal! Mijn dochter stopte in december ook opeens spontaan toen ze 10.5 maand was, nog wat jonger dus! Ze dronk nog zo’n 5-6 keer per dag bij me voor die tijd.
    Het begon met dat ze me ging bijten, niet prettig kan ik je vertellen 🙂 De dagen daarna wilde ze steeds minder vaak drinken, totdat ze zo naar me keek alsof ze geen enkel idee had wat ze met mn borst aan moest als ik haar wilde voeden. Ze kneep er eens in en wilde nog een keer bijten, maar daar hield het mee op… Ze ging ook huilen, net als jouw dochter. Ze was er duidelijk klaar mee!
    En ik maar zeggen dat ze zo lang mocht drinken als ze wilde… Ik had een wat langere termijn ingedachten dan zij.
    Persoonlijk voelde ik me in het begin wel een beetje afgedankt, ruim 10 maanden dag en nacht klaar gestaan voor dr na een hele moeilijke start met BV en dan opeens hoeft ze gewoon niet meer…
    Nu heb ik er vrede mee hoor, ze is er zelf mee gestopt, dus dan is het goed.

    Wat geef jij je dochter nu op de momenten dat ze eerst bij jou dronk?
    Ik geef nu nog 2 keer per dag een fles opvolgmelk omdat ze nog geen jaar is…
    Daarna ga ik denk ik maar over op gewone melk.
    Ben benieuwd naar hoe jij dat nu doet.

    Groetjes, Eveline

    • Eveline januari 15, 2013 om 2:31 pm- Antwoorden

      Nog even een aanvulling: Ben net met dochterlief naar het consultatieburo geweest en daar hoorde ik dat ze nu maximaal 300 ml zuivel per dag mag, dus ik geef ze te veel, ga dus vanaf nu 1 fles opvolfmelk minderen (de andere fles blijf ik nog geven om het op te maken) en verder gewone melk geven bij haar boterham. En wat yoghurt na het eten.
      Opvolgmelk is gelijk een hele voeding, ipv alleen maar melk.

      groetjes, Eveline

    • sharon januari 16, 2013 om 1:28 pm- Antwoorden

      Hai Eveline!

      Mijn dochter is al 14 maanden, dus die heeft eigenlijk geen melk meer nodig. Dus ik geef haar dat gewoon niet meer, ze krijgt nu alleen normaal eten, wat ik zelf ook eet. Wel goed om op de goede vetten te letten, zoals in kokos, avocado, etc. Zeker als ze nog niet zo goed eten 🙂

      Succes!!!

  3. Monique augustus 26, 2013 om 9:07 pm- Antwoorden

    Hoi Sharon,
    Bijzonder hè dat die kleintjes zo goed aan kunnen geven wat ze willen! Mijn dochter wordt bijna 1 en tot nu toe vond ze borstvoeding fijn. Ik genoot er ook van en wilde nog lang niet stoppen! Maar sinds een paar weken weigert ze steeds vaker om te drinken, ze duwt me gewoon weg! Dus ik heb het gevoel dat de ‘stop’ er bij ons ook aan zit te komen… Ik vind het zelf wel jammer, maar tegelijk ook wel mooi dat ze het zo goed zelf aan geeft.
    Een vraagje, denk je dat ik geen opvolg- of koemelk hoef te geven als ze helemaal is gestopt (dat doe ik nl liever niet, maar wordt wel geadviseerd)? Ik eet zelf bijv vaak havermout met rijstmelk ’s ochtends, ik kan weleens proberen of ze dat lust. Tussendoor drinkt ze water uit een beker, maar ik denk dat het best lastig is om haar op die manier genoeg vocht binnen te laten krijgen. Hoe deed jij dat?
    Groetjes, Monique

  4. samantha maart 27, 2015 om 11:25 am- Antwoorden

    Hoe herkenbaar! Mijn (tweede) dochter werd tijdens onze vakantie 1 jaar en in die periode ontstonden ook de eerste ‘moeder-dochter-ruzies’. Na een jaar succesvol borstvoeden (de vele borstontstekingen in het begin niet mee gerekend) begon ze ineens te bijten. En hard ook! Voor mij werd het aanleggen daarmee een steeds stressvoller moment. Ik schrok als ze beet en zij schrok van mij omdat ík schrok. Toen was de gezelligheid er wel af. En waren we er allebei ook gauw klaar mee. Van de ene op de andere dag gestopt. Wel met de nodige spijtgevoelens in het begin, maar hoe mooi zit de natuur in elkaar als je gewoon je gevoel volgt.

Geef een reactie