Borstvoeding – elke moeder kan het geven?

borstvoeding5Je leest het wel eens tussen neus en lippen door – elke moeder kan borstvoeding geven. Nu denk ik dat dat grotendeels klopt, dat het officieel inderdaad zo is dat elke moeder borstvoeding zou moeten kunnen geven, maar… ik las een stukje in The Nourishing Traditions book of Baby and Child care wat me er toch over heeft na doen denken.

Niet voldoende productie

Ikzelf kan borstvoeding geven, dat weet ik al. Natuurlijk gezien zou elke vrouw borstvoeding moeten kunnen geven. Zo voeden we tenslotte al sinds ons menselijk bestaan onze kinderen. Maar we leven niet in een perfecte wereld. Het lukt niet elke vrouw om borstvoeding te geven. In het boek las ik dus, wat heel logisch is, maar ik heb er gewoon niet zo bij stilgestaan, dat het een bekend iets is dat een klein percentage van de vrouwen, vroeger en nog steeds in traditionele stammen, niet voldoende productie hebben om hun kind volwaardig te voeden.

Op zoek naar alternatieven

Het is een klein percentage, maar wel een bekend iets. En eigenlijk ook realistisch, dat is tenslotte ook wat je om je heen ziet en merkt. Ik denk wel dat het percentage nu heel wat groter is, dat heeft met zoveel dingen te maken. Maar hoe klein het onderwerp ook is, vond ik het toch noemenswaardig: ook al kunnen de meeste vrouwen het wel, niet iedereen. Dat is geen mislukking. Vroeger – en in traditionele stammen wordt dit opgelost door moedermelk van andere vrouwen, maar ook verse melk van dieren, zoals koeien, geiten, schapen, waterbuffalo’s, kamelen, rendieren of lama’s. Het is maar net welk dier in de buurt is en gebruikelijk is voor dit soort situaties. Nog steeds is het mogelijk om uit te wijken naar alternatieven, inclusief donormelk.

Veel meer redenen voor het niet geven van borstvoeding

Tegenwoordig zijn er natuurlijk veel meer redenen waardoor borstvoeding niet lukt, of waarom moeders het niet willen. Dit gaat verder dan alleen het kleine percentage dat hierboven beschreven staat bij wie het écht niet kan. Zo hebben we drukke levens, meer stress, moeders zijn niet alleen meer thuis, maar ook veelal onvoldoende juiste begeleiding en sommige moeders willen het gewoon niet. Daarnaast zijn er veel meer allergieën en is de medische wereld veel meer ontwikkeld dan vroeger (of in traditionele stammen). Veel meer te vroeg geboren kindjes overleven het, maar hebben nog wel veel medische hulp nodig waardoor de borstvoeding soms moeilijk op gang komt of helemaal niet. Zo is het gewoon. Dus dat kleine natuurlijke percentage, is nu door allerlei factoren echt wel meer geworden. Maar ik ken ook mama’s die er écht alles aan hebben gedaan het te laten werken, die borstvoeding, maar het niet gelukt is.

Niet logisch of vanzelfsprekend

Aan de ene kant ben ik het eens dat elke moeder borstvoeding kan geven, maar er zitten toch wat haken en ogen aan. Van nature kan elke vrouw ook bevallen, maar zonder medisch ingrijpen overlijden er toch ook wel een paar. Zo had ik zelf bijvoorbeeld geen naweeën, waardoor ik veel te veel bloed ben verloren – en dankzij spuitjes is dit binnen de perken gebleven. Ik weet niet wat er gebeurd zou zijn als ik ‘natuurlijk’ bevallen was (zoals vroeger). In die trant snap ik wel dat iets niet altijd logisch of vanzelfsprekend is, ook al ‘hoort’ het van nature wel zo te zijn. Het is geen perfecte wereld waarin alles perfect werkt. Vaak wel, maar soms niet.

Schuldgevoel of onzeker?

Toch voelen veel vrouwen zich schuldig of onzeker als het gewoon niet is gelukt. Er zijn vrouwen die echt wel borstvoeding willen geven en er 100% voor willen gaan, maar waar het alsnog niet lukt. Dit staat trouwens los van een grote groep die jammer genoeg verkeerd geïnformeerd wordt, uiteraard. Het betreft een klein percentage. Ik vond het toch een soort van bemoediging dat speciaal voor deze mama’s het iets bekends is waar vrouwen door de gehele geschiedenis mee te maken hebben gehad. Het is iets dat bekend is. Als je hebt gedaan wat je kon, dan heb je gedaan wat je kon.

Al is het een heel ander onderwerp, ik weet het, ik voel me niet vervelend dat ik nu medisch moet bevallen, vanwege dat bloedverlies. Het is iets dat gebeurd is, wat mijn lichaam heeft gedaan en waar ik zelf helemaal niets aan kan veranderen. En ik ben dankbaar dat ik medisch mag bevallen, graag zelfs. Ik voel me niet minder vrouw of minder mama dat ik medisch moet bevallen. Officieel zou ik gewoon moeten kunnen bevallen, in mijn eentje in een grot, bij wijze van. Maar hé, geen perfecte wereld he 😉 En natuurlijk heb ik altijd de hoop dat het dit keer beter gaat, maar dat weet ik niet. Ik ga het in elk geval proberen 😉

2014-03-27T10:20:39+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

3 Reacties

  1. lady c maart 27, 2014 om 4:23 pm- Antwoorden

    hoi Sharon,
    interessant je borstvoeding topics, ik lees mee!
    ik heb nog geen kinderen, maar als het zo ver is wil ik heel graag borstvoeding geven, ik heb het niet op “poederbabymelk”… maar goed er zit misschien niks anders op.
    ik heb namelijk een goedaardig gezwel in mijn borst, tot nu toe kan het blijven zitten, maar het is nog maar de vraag of ik tzt borstvoeding kan geven hierdoor, en of het er tzt niet al eruitgehaald moet worden.. ook als het eruit gehaald is, is het namelijk maar de vraag of de melkgangen nog voldoende in tact zijn.
    misschien kan je nog schrijven over de alternatieven waaruit je kan kiezen, ik hoor namelijk dat er babymelk op basis van geitenmelk is?
    succes met de laatste loodjes van je zwangerschap!

  2. Marieke april 5, 2014 om 5:22 pm- Antwoorden

    Ik lees zojuist dit artikel en ik vind het erg herkenbaar. Ik heb nu 2 bevallingen achter de rug, en dat zijn 2 totaal verschillende ervaringen (ook wat borstvoeding betreft). Bij mijn eerste wilde ik heel graag borstvoeding geven, en thuisbevallen. Dit lukte beide niet. Ik moest naar het ziekenhuis want de ontsluiting vorderde niet. Eenmaal daar verloor ik teveel bloed, waardoor de borstvoeding niet goed op gang kwam. Alles aan geprobeerd en gedaan, maar helaas, we moesten toch aan de flesvoeding. Bij mijn tweede bevalling was het de bedoeling dat ik naar het ziekenhuis zou gaan (ik had nu een medische indicatie), maar gek genoeg ging het zó snel dat ik het ziekenhuis nooit gehaald heb (de bevalling duurde in totaal, vanaf de eerste wee, 1,5 uur). En wat borstvoeding betreft: ach, ik wilde het wel weer proberen, maar als niet lukte, dan maar niet. En weet je? Ook dat ging nu zo makkelijk en vlekkeloos, dat ik nu nog steeds borstvoeding geef. Dat had ik van tevoren nooit gedacht! M’n dochter is vandaag 7 maanden geworden 🙂 Misschien ligt het puur aan mijn houding, dat ik er nu meer ontspannen mee omga… Maar goed, het kán dus wel beter gaan 🙂

    • sharon april 6, 2014 om 9:56 pm- Antwoorden

      Leuk om te lezen, dankjewel!! 🙂

Geef een reactie