Mijn reden waarom je zo snel mogelijk in het openbaar wilt durven borstvoeden

Momenteel heb ik een full-time borstvoeding baby en we hebben de afgelopen tijd ook nog eens gereisd, verhuisd, afscheid genomen van ons leven in Amerika en Nederland verwelkomd (lees: sociaal hectisch). Dit is mijn derde baby en wat is mijn leven een stuk makkelijker en relaxter dan bij de eerste. Zeker ook wat betreft borstvoeden.

Met een pasgeboren baby verandert je leven enorm en ben je voorlopig lekker druk met het zorgdragen voor je baby. Voor degenen die borstvoeding geven is daar de extra taak om je kindje te voeden, altijd. Niemand kan dat van je overnemen (wat ik zelf overigens geen probleem vind), en je zal het altijd moeten doen.

Met een nieuwe baby is je wereld een heel stuk kleiner en geïsoleerder. Ik weet dat ik dat nooit erg heb gevonden, ik ben ook best op mezelf, maar ik wil wel graag mijn grootste tip delen voor borstvoedende moeders met pasgeboren baby’s: leer zo snel mogelijk comfortabel in het openbaar te voeden. Je wereld zal er niet enorm van groeien, maar het maakt je leven zo veel makkelijker. In het restaurant, bij vrienden, op het terras, het bankje in het park, etc. We hebben veel gereisd afgelopen weken en mijn baby is echt overal aan de borst geweest geloof ik, in Amerika zelfs (waar voeden nog minder gewoon is).

Dit is mijn derde, en laatst dacht ik terug aan mijn eerste. Ik ging altijd apart zitten met voeden. Ik was onzeker, voelde me misschien een beetje opgelaten. Ik zocht altijd een kamertje of ergens afgezonderd, ging in de auto zitten, etc. Ik ben niet iemand die zo mijn borsten even op tafel legt, niet op het strand en niet met een baby eraan. Ik vind het geen probleem als andere vrouwen dat doen, maar ik vind dat niet prettig.

Toen ik net moeder werd die eerste keer, leek het een trend om berichten te delen van boze moeders die ergens openbaar gingen voeden en verplicht werden het restaurant te verlaten of op de wc te gaan zitten. Of moeders die via social media een #normalizebreastfeeding foto delen en daar allemaal commentaar op kregen. Gek genoeg werkte dat helemaal niet normaliserend voor mijn onzekere moederhart, maar kreeg ik juist de behoefte om borstvoeding vooral achter gesloten deuren te doen. Want zodra je ook maar iets doet in het openbaar, kreeg je geheid commentaar, negatieve opmerkingen, etc. Zo dacht ik. En daar had ik geen behoefte aan.

Bij mijn tweede baby moest ik soms wel in het openbaar, omdat je met twee niet meer perfecte planningen kunt volgen, het leven draait niet meer om de baby, maar om allebei de kinderen. Toen merkte ik dat je prima kunt voeden waar andere mensen bij zijn en dat je niet je volledige voorgevel bloot hoeft te leggen en dat mensen 95% van de tijd niet eens doorhebben dat je aan het voeden bent, op je gesprekspartner na.

Zo spannend is het namelijk niet. #normalizebreastfeeding is gewoon voeden wanneer je baby dat nodig heeft, zoals jij dat wil. Ik vind het prettig om te voeden zonder bloot. Ik heb nooit een doek over me heen. Of over m’n baby. Ik heb geen babycover (dat heb ik in de USA voor het eerst in het ‘echt’ gezien). En ik heb nog nooit commentaar gehad. Ik voed in restaurants, op bankjes, in gezelschap, midden op straat, waar dan ook. 99% van de tijd zien mensen niks, of denken mensen dat je baby slaapt. Nog nooit heb ik er een opmerking over gehad, ik ben nooit weggestuurd, nooit heb ik ‘blikken’ gehad, geen walging, commentaar of ook maar iets negatiefs. Zelfs niet in Amerika.

Gister liep ik door de AH met een krijsende dochter. Ik had haar in de draagzak en als ik iets nooit onder de knie heb gekregen, is het voeden in doek of draagzak. Midden in de AH heb ik dan ook nog nooit gevoed en wist niet echt hoe ik het moest aanpakken, maar ik wist wel dat mijn dochter niet stil ging worden voordat ik haar gevoed had. Ik voelde me onwennig zoals soms bij mijn tweede baby, maar na al die reiservaring kon ik ook dit wel. Mijn man was mee, dus ik nam mijn oudste dochter (5) even mee naar buiten en Tula los – baby aanleggen – midden op straat. En ook dan valt het me op dat het zo ontzettend simpel is en niemand het echt boeit wat die mevrouw met die baby doet. Mijn man kwam naar buiten en had 10 minuten later pas door dat ik haar aan het voeden was.

Begrijp me niet verkeerd, het gaat me niet om het openbaar geheim ‘top secret’ voeden, maar ik weet dat veel moeders graag discreet voeden. En niet veel behoefte hebben aan een negatieve aandacht op of belangstelling voor hun borsten/baby/borstvoeding. Waar het me wel om gaat, is dat dat dus kan, zonder problemen.

Gewoon doen en oefenen. Je zult vanzelf zelfverzekerder worden. Begin makkelijk, ergens in een veilige omgeving waar je het toch ongemakkelijk vindt. En ga vanuit daar verder.

Het maakt je leven zoveel makkelijker. Je wereld is al kleiner. Het zorgt ervoor dat je op een gezellige avond er gewoon bij kan blijven zitten. Dat je lekker mee kunt eten met de rest (of in elk geval kletsen). Dat je je sociale connecties makkelijker kunt blijven onderhouden en gemakkelijker het huis uit komt. Niet dat dat moet, maar gewoon omdat het kan, als je dat wilt.

2017-06-13T20:54:14+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

2 Reacties

  1. Ann W juni 15, 2017 om 9:43 pm- Antwoorden

    Ik denk dat ik ook een derde baby nodig heb om die onzekerheid echt achter me te laten. Ik merk dat ik nu bij baby twee al veel comfortabeler kan voeden, maar toch zonder ik me vaak nog af. Hangt een beetje af waar en met wie ik ben. En vooral omdat het geen makkelijke eter is. Voeden in een draagdoek heb ik wel gedaan, maar nu is ze er al wat groot voor 🙂

  2. marlies juni 22, 2017 om 9:14 pm- Antwoorden

    Nou ik heb het ook vaak een drama gevonden. Vooral omdat mn meisje nogal ‘wild’ kon worden al ze niet meteen ( echt meteen!) mn tepel kon vinden. En dat geklooi met al die doeken dan om je heen zodat vooral niemand iets zou zien, nou dat werkt dan ook echt niet haha! Naja we zijn er doorheen gekomen. Ze is nu anderhalf, vind het prima om gewoon thuis te drinken bij mama. Tis nu ook geen meteen ‘moeten’ meer, de borst. Dat scheelt 😉 mocht ik nog een kindje krijgen ga ik toch es proberen om te leren voeden in een draagzak

Geef een reactie