Speen of pink? Zuigbehoefte op verzoek

speenMijn dochter heeft nooit een speen gehad want ze weigerde. Het leek ons best handig, zo’n speen die ervoor zorgde dat ze rustig werd, maar helaas. Mijn dochter heeft dan ook nooit echt zuigbehoefte gehad naast het drinken aan de borst, dus dat was verder ook geen probleem.

De pink uit de mouw

Toen kwam onze zoon en wij zijn zo gewend aan geen speen hebben, dat we het dit keer gewoon niet wilden. Ik ben niet anti-speen ofzo, maar als het niet hoeft, hoeft het niet. Mijn zoon had echter wel zuigbehoefte naast het drinken en daar komt de bekende pink uit de mouw.

Zuigbehoefte op schoot

Urenlang kon hij zuigen op onze pink. Tot die pink voelde alsof ie niet meer aan je lichaam vast zit, maar een week, gerimpeld aanhangsel. Toch heb ik nooit meer getwijfeld om een speen te nemen voor hem, ik vond het wel prima. Mijn gevoel was dat hij zijn zuigbehoefte kon krijgen, bij ons op schoot, tegen ons aan, met een pink in zijn mond. Ja, dit is wel intensief, het kost soms uren van je tijd, maar ik voelde me daar het beste bij.

Klaar met de pink

Maar kleine baby’s worden groot en zo rond de 8 weken hoefde het niet meer. Dan ging hij kokhalzen van onze pink en zo was de pink verleden tijd. Hij wilde nog wel graag sabbelen maar dan graag op de zijkant van een vinger of op een doek ofzo. En zo is het nu nog steeds.

Slapen zonder pink

Het voordeel hiervan vond ik dat hij aan je pink zoog zolang hij wilde, maar als hij bijvoorbeeld ging slapen was hij gewend geen pink in zijn mond te hebben. Een speen blijft vaak hangen en zo leer je ze juist met speen slapen.

Liever zonder speen

Begrijp me niet verkeerd, ik heb niets tegen spenen, ik snap het voordeel ervan heel goed en ik vind het ook niets iets raars. Ik had gewoon na mijn dochter een voorkeur voor een speenloze baby. Ik schrijf het dus alleen voor degenen die ook liever zonder speen doen.

Een speen op verzoek

In het begin lijkt het of je de rest van je leven met een doorweekte gerimpelde pink doorbrengt, maar in feite is de tijd dat ze dat willen maar erg kort. Ik ken ook mensen die hetzelfde hebben gedaan, maar dan wel met speen. Dus tijdens de zuigbehoefte momenten speentje in de mond en tegen de borst liggen en eruit halen wanneer ze klaar zijn, bijvoorbeeld wanneer ze in slaap gedoezeld zijn. En de speen alleen aanbieden wanneer het nodig is, zo lang het nodig is en altijd wanneer ze lekker bij je liggen.

De fase is zo voorbij..

Het lijkt soms wat intensief, dat is het in het begin ook wel. Ik heb avonden zo gezeten en dan heb je inderdaad geen handen vrij. Maar deze periode is zo kort. Als je erin zit lijkt ‘ie eeuwig te duren, maar als het dan voorbij is denk je graag terug en ja, soms zou ik willen dat hij nog even lekker bij me ligt en pink sabbelt. Zo’n heerlijk knuffelmoment 🙂

2014-10-02T09:18:42+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

4 Reacties

  1. inge oktober 2, 2014 om 9:33 am- Antwoorden

    oh die verschrompelde pink! heel herkenbaar en hier ook inderdaad 3 keer totdat ze een week of 8 waren, maar daarna werden het bij ons flinke duimers…:-(
    en mis ik die momentjes van heerlijk s avonds met een pinkje op schoot….

  2. Miranda oktober 2, 2014 om 9:40 am- Antwoorden

    Hier ook geen spenen hoor, al hebben we het bij onze eerste twee wel geprobeerd; ze wilden de speen gewoon niet. Het werd dus de pink (vooral die van papa) en daarna hun eigen vingers. Dat doen ze nog steeds, voornamelijk als ze moe zijn of zich ongemakkelijk voelen. Bij mijn jongste heb ik niet eens een speen geprobeerd. Hij sabbelt het liefst op een hydrofiele luier!

    • sharon oktober 9, 2014 om 6:18 pm- Antwoorden

      Haha herkenbaar!!

  3. Nienke Huls- Elzinga januari 10, 2015 om 9:58 pm- Antwoorden

    hmmm… na 10 manden nog steeds de pink hier 🙂 lijkt bijna een soort verslaving geworden te zijn…

Geef een reactie