Samen slapen met natuurlijk ouderschap

Een onderdeel van natuurlijk ouderschap (attachment parenting) is co-sleeping. Samen slapen dus. Waar het overal wordt afgeraden om samen met je baby te slapen, pleit natuurlijk ouderschap juist voor het samen slapen. En dat in een wereld waar je al zo vaak hebt gehoord dat het gevaarlijk is. Er worden zoveel angstaanjagende berichten de wereld in gezonden over dit onderwerp, dat je bijna denkt dat zodra je samen slaapt, er een zeer grote kans bestaat dat je op je baby gaat liggen.

Veilig samen slapen!

Deze berichten zijn ook de reden dat mensen die er niet over nadenken en er geen kennis over hebben, hier erg veroordelend over kunnen zijn. Ook al doen wij thuis niet aan co-sleeping, moet ik toch zeggen dat er absoluut geen reden is voor veroordeling, omdat deze methode voor veel mensen erg goed werkt en ik denk dat meer mensen dit zouden moeten doen voor hun rust en die van de baby. In plaats van nare berichten de wereld insturen over sterfgevallen, zouden ze beter kunnen benadrukken hoe je veilig samen kunt slapen met je baby.

Het principe van co-sleeping

Samen slapen is volledig gebaseerd op het gegeven dat baby’s niet alleen overdag ouders nodig hebben, maar ook ’s nachts. Wanneer ze nog in de buik zitten, zijn ze natuurlijk altijd bij hun moeder en na de geboorte kan ik me indenken dat het nogal heftig is een baby in een kamer apart te leggen. Als de baby bij je op de kamer ligt, kun je direct reageren op datgene wat je baby nodig heeft. Je kunt horen of alles goed gaat, wat je baby doet, etc. Ook voor je baby is het fijn, mama is dichtbij, dat kunnen ze ruiken, voelen en horen.

Meerdere redenen

Over het algemeen worden de volgende redenen gehanteerd waarom co-sleeping een succes is
– de baby slaapt beter ’s nachts en voelt zich niet alleen
– de moeder slaapt beter met het vertrouwen dat ze alles kan horen en voelen wat haar baby doet
– voor borstvoeding is het heel simpel: zodra je baby wakker wordt pak je het op en leg je het aan
– de band groeit tussen ouders en de baby, ook ’s nachts (ook ideaal als je bijvoorbeeld overdag werkt en je kindje maar heel eventjes ‘wakker’ ziet)

Mooi actieverhaal

In The Attachment Parenting Book lees ik een verhaal over een vrouw die ’s nachts hoort dat haar baby een raar geluid maakt tijdens het ademhalen en pakt haar baby, die meteen weer normaal ademt. Dit gebeurt vaker en na aandringen wordt het babytje onderzocht en werd ontdekt dat het last had van ademhalingsstoornissen tijdens het slapen. Terwijl, wanneer de baby met haar moeder sliep, had ze nergens last van, omdat ze mee-ademde met haar moeder. Mooi toch??

Veilig samen slapen

Natuurlijk zijn er allerlei maatregelen die je kunt nemen om veilig samen te slapen. Bijvoorbeeld geen alcohol of drugs, kleed jezelf en de baby niet te warm aan, leg je baby niet op de rand van je bed (je kunt bijvoorbeeld je bed tegen de muur zetten, of je baby in het midden leggen). Over het algemeen zijn moeders alerter dan vaders en baby’s slapen meestal ook bij de moeder. Je hebt ook speciale bedjes die je tegen het bed van de ouders kunt aanschuiven. Zo slaapt de baby dichtbij en profiteer je van de voordelen, maar heeft je baby wel een eigen, veilig plekje.

Mijn ervaring?

Ik ben 100% voor het zoeken van je eigen stijl in ouderschap en opvoeden die je volledig afstemt op je eigen behoeften én die van je baby. Dit kan dus per kind verschillen. Ik heb er nog maar eentje, en ze heeft 3-4 weken in ons bed tussen ons in geslapen. Ze hield ons wakker met haar slaapgebrabbel en ze sliep zelf ook minder goed tussen ons in. Toen besloot mijn man haar in haar eigen bed te leggen, in haar eigen kamer, en toen is ze nog beter gaan slapen en wij ook. Voor ons werkte het dus niet.

We doen hier thuis wat het beste werkt voor ons en dat is dat mijn dochter heerlijk slaapt in haar eigen bed. Mijn dochter kan zelfs niet in slaap vallen als er anderen bij zijn, ook niet als ik dat ben. Behalve misschien in de draagzak of autostoel als het ver voorbij haar duttijd is. Maar zo is mijn dochter gewoon en dat is ok.

Elk kind is anders en elke ouder is anders. Dit vormt een unieke combinatie die een unieke methode vraagt. Informatie lezen is goed en leerzaam en lees vooral verschillende dingen en kies je eigen weg, die bij je past en bij je kind. Dus bij onze eerste gaat het zo, maar wie weet is een eventuele tweede van een heel ander karakter, we zullen het gaan merken!

Wat is jouw ervaring met co-sleeping? Mijn ervaring is misschien niet zo noemenswaardig, maar ik ben ervan overtuigd dat veel mensen juist baat hebben bij co-sleeping, daarom ben ik nieuwsgierig!

Copyright Hobomama

2013-05-05T08:56:52+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

12 Reacties

  1. Marijke mei 5, 2013 om 8:26 pm- Antwoorden

    Onze zoon is afgelopen december geboren. Na de thuisbevalling was zijn lichaamstemperatuur wat aan de lage kant, evenals zijn geboortegewicht (2720 gram).
    De Kraamverzorgster adviseerde hem tussen ons in te leggen zodat we hem wat beter in de gaten konden houden. Na deze nacht, waarin ik sowieso geen oog dicht deed, ging hij in de wieg op onze kamer. Tijdens het voeden ’s nachts haalde ik hem er uit en ging in een stoel zitten. Resultaat ik klaar wakker en koud, onze zoon ook wakker. Na een week of twee was ik zo moe dat ik besloot hem in de nacht eens in bed aan te leggen. Zo gebeurde het al snel dat ik een keer in slaap viel tijdens het voeden en een uur later wakker schrok, constaterend dat mijn kleine man lekker lag te slapen. Ik vond het steeds fijner om hem zo vlakbij mij te hebben, het gaf me een geruststellend gevoel en kwam het ten goede aan het geven van borstvoeding.
    Uiteindelijk na een week of drie verhuisde het hangwiegje naar beneden en tegen ons bed hebben we een grote plank gezet. Zo ligt onze zoon aan de “zijkant” in ons bed in een slaapzak en de eerste weken, vanwege lichte reflex, in zijligkussen. Ikzelf lig in het midden en mijn man aam de andere kant. Voor ons de meest ideale oplossing. Onze zoon slaapt veel beter, de nachtvoedingen zijn minder “belastend” en ik slaap makkelijker weer in na een nachtvoeding. Mijn man? ook voor hem zijn de nachten rustiger! Momenteel is onze zoon een beetje verkouden en hoest in de nacht. Ik vind het extra prettig dat hij vlak naast mij ligt, kan goed luisteren en als er iets is direct reageren. Geen idee wanneer hij naar een “eigen” bed gaat en of dit bed dan bij ons op de kamer is of op een eigen kamer. Voor nu voelt dit voor ons het fijnst en meest vertrouwd.

  2. Suzanne mei 5, 2013 om 10:17 pm- Antwoorden

    Mijn zoontje heeft de eerste drie maanden tussen ons in gelegen. We hadden een aankleedkussen tussen onze kussens in gelegd met daarop een schapenvacht. Hij huilde erg veel en als hij eindelijk stil was, dan lag hij daar en hielden wij ieder aan een kant zijn handje vast en werd hij rustig. Uiteindelijk werd hij te groot en te zwaar voor het aankleedkussen en het voelde niet goed om hem daar zonder eigen ‘matrasje’ neer te leggen omdat we nog een spleet tussen de matrassen hebben. Daarom hebben we hem toen in een aanschuifbedje gelegd aan mijn kant van het bed. Dit heeft nog een paar maanden heel goed gewerkt. Maar hij ging steeds slechter slapen en uiteindelijk durfden we ons ’s nachts nauwelijks meer om te draaien in bed. En als we dat toch deden, dan werd hij vaak wakker. Toen hij elf maanden oud was, is hij naar zijn eigen kamertje verhuisd en dat gaf wat meer rust. Maar zijn slapen verbeterde niet. Hij werd nog steeds meedere keren per nacht wakker.
    Nu (hij is bijna anderhalf) slaapt hij het grootste deel van de nacht zelf maar wordt tegen de vroege ochtend wakker. Dan neemt mijn man hem mee naar bed en slaapt hij nog een tijdje op ons of naast ons verder totdat we opstaan. De ene keer gaat dat heel goed maar de andere keer is er zoveel onrust dat we geen oog meer dicht doen.
    Ik moet eerlijk zeggen dat ik nog steeds de behoefte voel om met hem samen te slapen, en omdat hij ’s nachts toch nog vaak onrustig is (we moeten er regelmatig meerdere keren per nacht heen, ook al is het alleen maar voor een speentje) zou dat misschien ook wel beter zijn. Maar dat zou betekenen dat we dan echt een bedje in onze slaapkamer moeten installeren en dat hij daar dan ook ’s avonds zou gaan inslapen, in plaats van in zijn eigen kamer. Dat vind ik toch ook wel weer een hele stap terug. Maar dit is toch ook een gevoel/ratio-dillemma denk ik. Een stap ‘terug’ doen, roept nl ook meteen de vraag op waar dat ons dan heen zal leiden. Hoe moet hij dan ooit echt zelfstandig leren slapen? Het gevoel daarentegen zegt dat het gewoon fijn is om hem zo dichtbij te hebben en dat hij het heus wel zal leren; alle kinderen worden tenslotte gewoon groot.

  3. Lonneke mei 5, 2013 om 10:17 pm- Antwoorden

    Ik denk dat het hierbij even heel belangrijk is om te melden dat het gevaar van samen slapen niet zit in het ‘erbovenop kunnen gaan liggen’, dat zal je instinctief niet gauw doen, ook niet als je slaapt.
    Het gevaarlijkste is het ‘onnatuurlijke’ dekbed waar je baby per ongeluk onder zou kunnen raken waardoor het stikt, niet voor niks mogen ze in hun ‘eigen’ bed hier ook niet mee slapen!
    Het veiligste tijdens samen slapen zou dus zijn om zelf ook niet onder een dekbed te liggen maar een ‘normaal’ deken, zoals een ledikantdeken (alleen dan groter natuurlijk).
    Vind het ook erg raar dat hier in het artikel niet over gesproken word.

    Zelf overigens geen ervaring met co-slapen, maar bij alledrie mijn kinderen hebben ze met de wieg op onze slaapkamer gestaan tot ze 3 maanden oud waren.
    Dat was mooi zat dus co-slapen was niet nodig en we moesten ze zelfs verhuizen naar hun eigen kamer omdat ze wakker van ons werden!

  4. Geertje mei 5, 2013 om 10:40 pm- Antwoorden

    onze dochter is nu 12 weken en ligt in haar eigen wieg bij ons op de kamer. super fijn haar dicht bij te hebben en tijdens babyvoeding ideaal dat ik zonder uit bed te komen haar kan pakken. er komt meestal nog geen snikje aan te pas, omdat ik van haar gesmak al wakker word. het laatste slaapje ’s ochtends doet ze meestal bij ons in bed (aan mijn kant). heel gezellig, maar ik slaap dan minder diep; voor mij geen optie dus voor de hele nacht.

  5. willeke mei 11, 2013 om 1:47 pm- Antwoorden

    ik heb met beide kinderen co slapen gedaan….hier is het heel normaal en ik heb het idee dat kinderen makkelijker inslapen en langer slapen als ze dichtbij ons zijn…. ze voelen zich veilig ….en ik vind het zelf ook een prettig gevoel …borstvoeding geven gaat heel gemakkelijk en minder vermoeiend….vooral bij mijn jongste had ik er een heel goed gevoel bij…misschien ook wat meer ervaring en ontspannender. ze liggen aan de kant van de muur….en vooral bij de jongste had ik het bed alleen met haar (ook heel normaal in Indonesie)voor iedereen meer slaap 🙂 alleen naarmate ze ouder worden gaan ze meer bewegen en kon ik minder goed slapen… dus verhuisd naar eigen bed en dan poosje bij haar liggen vervolgens als ze diep slaapt weggaan…rond 1 jaar zij in haar eigen bedje…..om het weer af tewennen (2,5)dus leren alleen de nacht door te slapen heb ik gebruik gemaakt van een kalender en stickertjes en naar 1,5 maand sliep ze alleen……bv als ze alleen inslaapt…mag ze smorgens stickertje plakken , vervolgens als ze lang alleen slaapt maar smorgens nog wel zoekt toch stikertje als aansporing…..dan na zoveel stickertjes een kleine prul kopen(iets in het haar of …?)en na weer een weekje weer klein kadootje en uiteindelijk is ze het afgewend en slaapt prima in haar eigen bedje

    • willeke mei 11, 2013 om 1:50 pm- Antwoorden

      ps hier zo warm dat we alleen onder een laken slapen….en mijn dochter houd daar sowiezo niet van….

  6. Marjan Hoogendoorn mei 17, 2013 om 12:29 pm- Antwoorden

    Beide dochters (nu 17 en 19 jaar) hebben lang bij ons geslapen. We hadden een matras van 2 bij 2 meter laten maken en ons zelfgemaakte bed stond aan de ene kant tegen de muur en aan de andere kant tegen de achterkant van de ( ook zelfgemaakte) grote klerenkast. Er kon dus niemand uit of afvallen. Tijdens de zomers leefden we op de boot waar het bed in de voorpunt ook groot genoeg was om samen te slapen.
    Ik vond het ideaal tijdens de borstvoeding (beide meisjes tot ze 14 maanden waren). Wij hadden geen slapeloze nachten, ik hoefde nooit mijn bed uit om een baby te voeden. Het kindje wat naast me lag vond de borst zelf wel. Het ging allemaal heel natuurlijk en vanzelf. Ik had hier ook niet over nagedacht. Voor de oudste hadden we een appelkistje als wiegje gemaakt, maar ze heeft er eigenlijk nooit in gelegen. Ik hield haar liever altijd dichtbij me. Overdag in de draagdoek, ’s nachts daar waar ik sliep.

    Misschien een goede tip voor jonge ouders om het boek: “Op zoek naar het verloren geluk” van Jean Liedlof te lezen.

    Op een gegeven moment toen de meisjes ouder werden (lagere school denk ik) gingen ze vanzelf steeds meer in hun eigen bed op hun eigen slaapkamer slapen, en op de boot wilden ze het liefst buiten slapen. Wij hebben er nooit een punt van gemaakt wie waar sliep. Alles was goed. Het is allemaal heel prettig en goed verlopen en ik zou het iedereen aanraden. Ik denk dat mensen in de Westerse maatschappij nog veel aangeleerd gedrag moeten afleren om weer terug te komen bij een natuurlijke en gezonde levensstijl.

  7. mama juni 20, 2013 om 2:55 pm- Antwoorden

    Onze zoon is nu 14weken. Het samen slapen leek me direct geweldig maar vond het nog een beetje eng. vooral omdat zijn papa nog wel is een sigaret rookt en in het weekend een biertje drinkt.
    De eerste nacht thuis heeft hij in zijn bedje geslapen die strak naast het bed stond. De volgende dag heeft de kraamverzorgster tijdens een middagdutje onze baby naast mij in bed gelegd onder zijn eigen deken. Dit beviel zo goed dat wij hem nooit meer in zijn eigen bedje heb laten slapen. In het begin sliep ik heel onrustig en werd inderdaad bij elk zuchtje en smakje wakker. Maar na 2,5 week was ik er aan gewent en werkt zo goed met borstvoeding geven. Ons kindje slaapt zelfs met mij mee uit, tot soms zelfs half 11 s’ochtends. Wel leg ik hem dan een paar keer aan omdat hij dan honger heeft. Hij maakt 2 geluidjes en ik reageer bijna direct. Ook hij drinkt dan bijna automatisch in zijn slaap totdat hij heel ver weg is. En ik slaap direct weer door. Moeders kunnen nooit over hun kindje heen rollen is uit onderzoek gebleken. Wel vind ik dat het veilig moet. Mijn kindje ligt altijd onder zijn eigen deken een stukje van mij, mijn kussen en mijn deken vandaan en hij ligt aan mijn kant van het bed die aan de zijkant dicht is gemaakt zodat hij er nooit uit kan vallen. Maar ik denk dat iedereen het op zijn eigen manier moet doen, iedere ouder en ieder kind is anders en daarom moet je zelf doen wat jou goed lijkt. Tip: s’nacht doe ik mijn kindje een luier aan die 1 maat groter is en die meer kan opnemen. Zo hoef je er s’nachts niet uit om hem te verschonen (wel als hij heeft gepoept natuurlijk), zo slaapt iedereen voldoende!
    Ik vind het erg jammer dat het consultatie bureau dit standaard afraad zonder mensen goed te begeleiden in het samen slapen. Kindjes hebben veel minder kans op wiegendood (zolang je veilig slaap natuurlijk) doordat je kindje jou hoort ademen. Ook worden kindjes er heel gelukkig door samen slapen, is mijn ervaring en kunnen doordat ze s’nacht bij je zijn, overdag heel fijn een paar uurtjes voor zichzelf spelen en ontdekken. samen slapen met papa en mama voelt voor de meeste baby’ heel veilig waardoor slapen nooit iets word dat eng is.

    De passie en romantiek verdwijnt wel uit de slaapkamer, maar ach het is natuurlijk ook wel spannend en leuk dit op een andere plek te doen dan standaard in bed :p

  8. Anne augustus 21, 2013 om 12:39 am- Antwoorden

    Onze zoontjes ( 2 en 1 jaar) hebben lang bij ons in bed geslapen. De eerste 2 maanden tussen ons in en tot 9 maanden in zijn wiegje naast ons bed. Vaak belandde hij ’s nachts toch weer tussen ons is. Dan sliep hij heerlijk en kon ik inderdaad snel BV geven. Onze tweede zoon heeft zeker 8 maanden tussen ons in geslapen. Voldoende ruimte tussen onze kussens en hem hoog in bed leggen, zodat hij niet onder het dekbed kon schuiven. Hij vond het heerlijk. Overdag en ’s avonds sliep hij in de kinderwagen bak beneden of in een draagdoek, als wij naar bed gingen kwam hij tussen ons in te liggen. Hij sliep dan het rustigst en kroop ’s nachts vaak tegen mij aan. Wij konden beiden er ook heel goed om slapen. Vanaf een maand of 9 hebben we hem overdag in zijn eigen bedje gelegd met zijn slaapjes, dit ging heel snel heel goed. Nu slaapt hij lange nachten door op zijn eigen kamer. Ik heb gemerkt hoe waardevol het is om goed naar je kindje te kijken en te ontdekken waar het wat betreft rust en nabijheid behoefte aan heeft. Ik heb nooit een vastomlijnd plan gehad wat betreft kinderen en slapen, maar als je naar je kind durft te luisteren zijn ze vaak heel tevreden en blij. Tips wat betreft slapen tussen de ouders in/ bij de ouders in bed… welke voor ons werkten:
    – Het kindje wat hoger in bed leggen en liever wat extra aan trekken dan de deken heel hoog optrekken. `Overigens is onze ervaring dat alle warme lichamen in een bed veel warmte uitstralen.
    – Wij legden onze kindjes niet op een aankleedkussen omdat we dan nog niet de ‘dichte’ nabijheid hadden, maar dit kan wel goed werken

    Geniet van die waardevolle momenten samen…
    Ohh ja, heel lief…onze oudste zoon kruipt momenteel geregeld bij ons in bed ergens in de nacht. ’s Morgens word ik dan wakker met een armpje om mij heen geslagen!

    • sharon augustus 21, 2013 om 7:58 am- Antwoorden

      Ahhhh 🙂 zo lief, bedankt voor het delen 🙂

  9. Rianne april 28, 2015 om 12:42 pm- Antwoorden

    Onze dochter slaapt eigenlijk sinds we op dag 5 van haar leventje thuis kwamen in de wieg naast ons bed. Dat bevalt ons enorm goed, hoewel we daardoor voor het meer fysieke deel van onze relatie wel nu andere oplossingen moeten bedenken (En daar de oudste een puber van bijna 16 is … is creativiteit gevraagd.)
    Nu is de jongste 6 maanden + 5 dagen en duidelijk uit de wieg gegroeid. Haar ledikant past wel naast het bed (sterker nog doordat we dan wel wat meubels willen verplaatsen kan de kast zelfs beter open dan met de wieg naast het bed.) Maar is dit wel aan te raden? Of is het toch beter om haar nu naar haar eigen kamertje te verhuizen?

Geef een reactie