Potjes eten een doodzonde?

Wij van de natuurlijke levensstijl gebruiken natuurlijk geen potjes. Neeeeeeee, toen ik zwanger werd wist ik dat ik alles voor mijn lieftallige dochter zou koken. Met alle liefde. En veel plezier. En potjes komen er in dit huis niet in!

Zo gaat het ook ongeveer. Echt waar. Mijn dochter, net 1 geworden, heeft niet veel potjes gezien in haar mini-leven. Maar om nou te zeggen dat ik de potjes heb ontweken – nee. En eerlijk gezegd vind ik nog steeds dat ik een supermama ben, haha. Alsof het van die potjes afhangt.

Geef mij maar vers

Wel eerlijk – ik ben geen fan van potjes. Ik heb altijd zo’n piramide in mijn hoofd, van supervers en gezond, langzaam aflopend naar bewerkt eten met allerlei troep erin. Bovenaan – en verreweg het beste – vind ik dan de bio groente en fruit vers van het land. Oogsten – klaarmaken – opeten. En dat allemaal op dezelfde dag. Maar goed, dat is me iets te idealistisch. Dus ik neem genoegen met kopen in de biowinkel – die week klaarmaken – eten. Dat is mijn standaard én ideaal en daar ben ik tevreden mee.

Daaronder bevinden zich nog een aantal andere opties in die piramide, die ik liever niet heb. Zoals voeding in pakjes, zakjes, potten en blikken. Vooral voeding met toevoegingen, jakkes. En voeding in de magnetron klaarmaken staat helemaal onderaan.

Babyvoeding in potjes

Babyvoeding in potjes zit in een potje (jup), maar vaak met weinig toevoegingen. Daarom zit dit in de categorie ‘heel soms’. Ik geef mijn baby dus liever verse groenten of fruit. En dat is de standaard, net zoals we zelf ook zo eten. Alleen heel soms, in barre tijden, bijvoorbeeld wanneer we een dagje weg zijn, dan zijn die potjes echt handig. Het heeft verschillende voordelen. Bijvoorbeeld dat het niet buiten de koelkast opeens bederft. Het is gemakkelijk mee te nemen en het is zo klaar voor gebruik.

Mijn eigen prutje onderweg

Ik neem natuurlijk ook wel eens zelfgemaakte dingen mee voor onderweg, op visite of in restaurants. Maar ik heb wel eens – doordat het zo heet was die dag – bedorven eten gehad, het heeft weleens gelekt, of mijn eigen prutje was te grof, waardoor het niet zo handig was.

Welke potjesvoeding?

Ik neem af en toe dus potjesvoeding mee. Zo eens per maand. En ik schaam me er niet voor. Ik kies de bio potjevoeding van Biobim of Hipp. Heel soms van de AH, toen mijn dochter nog wat kleiner was. Maar nu niet meer, want de potjesvoeding van bijvoorbeeld Biobim heeft lekker stukjes, als je het eruit schept lijkt het net een volwaardige maaltijd. Niet zo fijn gepureerd dus, dat vind ik prettig.

Dus, een doodzonde?

Nee hoor. Ik wil absoluut niet dat potjesvoeding en pakjesvoeding de standaard is in dit huis. Ik wil echt eten. Maar die ene keer heb ik er geen moeite mee. Wel vind ik het belangrijk zeer goed op te letten bij de ingrediënten van het potje, de structuur (niet die slappe puree) en ik kies voor bio. Maar nu is ze een jaar, dus heeft ze het eigenlijk niet meer nodig. Eten wat de pot schaft!

En raar maar waar, mijn dochter eet altijd met groter plezier die potjesvoeding! Zou bijna aan mijn kookvaardigheden gaan twijfelen 😉

2012-12-03T11:52:32+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

3 Reacties

  1. Nelleke december 3, 2012 om 12:10 pm- Antwoorden

    Mijn oudste moest altijd spugen van potjes, dat was altijd vers hier. Geen idee wat erin zat dat hij niet kon hebben, maar het was toch anders dan wanneer ik het zelf maakte.
    Over 3 maanden ga ik weer lekker aan de kook voor de jongste!

  2. Tosca januari 8, 2013 om 3:48 pm- Antwoorden

    Hier ook bijna altijd vers gegeven vanaf het begin. Potjes kregen ze alleen bij opa en oma ;-). Inmiddels is mijn jongste 1,5 en in zijn eet-stakings-fase…fijn zo… Extra jammer dat hij pas bij opa en oma zijn magnetron peutermaaltijd bijna met bakje en al op at. En ik me maar uitsloven in de keuken *zucht*.

    • sharon januari 8, 2013 om 8:36 pm- Antwoorden

      jep heel herkenbaar. Die kantenklaar dingen gaan er hier ook zo in. En mijn dochter is ook in eetstaking, dus tja, blijven glimlachen en lief kijken he? 🙂

Geef een reactie