Het mysterie van doorslapen: deel 2

Er zijn oneindig veel websites, adviesgroepen én blogs over doorslapen, en dit wordt er vast één van de velen stukjes geschreven tekst. In mijn vorig blog vertelde ik al dat mijn dochter een superster doorslapen was en nog steeds is. En ik vertelde dat ik niet zou weten waarom wij zo gezegend zijn met veel slaap, terwijl andere ouders dat niet zijn. Ik lees het boek ‘Franse kinderen gooien niet met eten‘ van Pamela Druckerman, waar ik lees dat Franse ouders kinderen hebben die eigenlijk altijd snel doorslapen. Een Franse arts vertelt haar een principe, wat ik meteen herken en moet toegeven dat wij dit ook hebben toegepast, zonder het te weten.

Slaapcyclus

Het is als volgt. Baby’s hebben een slaapcyclus van ongeveer 1,5 uur a 2 uur. Dan worden ze dus wakker, van geboorte af aan, en hebben ze de keuze om door te slapen of helemaal wakker te worden. Kleine baby’s die net geboren zijn, weten natuurlijk niet zo goed hoe en wat, en kunnen bijvoorbeeld geluidjes maken of gaan huilen.

Leren verder slapen

Het is de bedoeling dat baby’s leren dat ze ’s nachts verder slapen, als er verder geen reden is om wakker te zijn (geen honger, geen vieze luier). Dus als ze na een cyclus wakker worden, moeten ze leren om verder te slapen en een nieuwe cyclus te beginnen, als ze geen andere noden hebben.

Luisteren en observeren

Als ouder moet je dan weten wat je doet. Namelijk, als je baby na zo’n cyclus wakker wordt en een beetje huilt of geluid maakt, dan kun je omhoog veren uit bed en er direct naartoe gaan en je baby pakken (en mogelijk uit het slaapritme halen, in plaats van het helpen er eentje te krijgen). Of je kunt liggen, luisteren, observeren. Wat doet je baby, wat vraagt je baby en wat is je baby van plan?

Echt huilen of weer in slaap vallen?

Is je baby wakker en heeft het wat nodig? Dan zal het gaan huilen of zachtjes huilen wordt echt huilen. Dat observeer je en dan ga je ernaar toe. Blijft je baby 5 minuutjes een beetje pruttelen, maar wel rustig, dan wacht je even, om te kijken of je baby weer in slaap valt. Want het kan goed zijn dat het tussen twee cyclussen zit en wel wil slapen, maar even moet ontdekken hoe dat precies werkt.

Wachten en luisteren

Mijn dochter sliep bij ons op de kamer voor een tijdje. In de kraamweek moesten wij een wekker zetten, om haar wakker te maken voor een voeding. Ze ging namelijk slapen, werd dan wakker en pruttelde wat en kreunde wat en viel weer in slaap. Tijdens dat pruttelen en kreunen was ik wakker, klaarwakker, ik bekeek de klok en wachtte of ze ging huilen of weer rustig werd. In haar geval was dat altijd het laatste en dan viel ik ook weer in slaap. Tot de wekker ging en we haar wakker moesten maken. Gelukkig was die wekker snel verleden tijd en mocht onze dochter helemaal zelfstandig het ritme bepalen.

Slapen of voeden?

En zo ging het door. Ze had veel momenten dat ze wakker was, maar niet hoefde te huilen en gewoon weer in slaap viel. Als kersverse ouders ben je dan wakker en fluister je ‘zal ik haar pakken?’ ‘Nee, nog even wachten, kijken wat ze doet..’ Als dochterlief honger had, dan werd ze wakker en ging ze op een gegeven moment huilen. Dan pakte ik haar direct en voedde ik haar.

Kleine baby’s laten huilen?

Om deze reden heeft onze dochter nooit ’s nachts hoeven huilen. En ik ben daar ook niet van, kleine baby’s laten huilen. Dat heb ik nooit gedaan en dat wil ik ook niet doen. Nu ben ik absoluut niet heilig. Ik heb het geluk gehad dat mijn dochter tussen haar slaapcyclussen ging brabbelen, maar niet ging huilen. Als ze zou huilen, zou ik haar wel gepakt hebben. Maar dat deed ze niet. Er zijn namelijk ook kindjes die huilen tussen de slaapcyclussen, en veel moeders laten hun baby niet huilen, dus pak je het.

Huilen en harder huilen

Hier heb ik geen ervaring mee en ik zou in een dergelijke situatie ook mijn dochter gepakt hebben, wetende dat het honger heeft (denkende). Volgens het boek is dat dus het ding. Sommige baby’s huilen tussen de cyclussen, maar wel rustig, zachtjes en beheerst en als je het een paar minuutjes zou laten liggen, zou het weer verder slapen. Gaat je baby juist harder huilen, dan pak je het. Ken dus de huiltjes van je baby (of leer die kennen).

Allerlei verschillende huiltjes

Dat is het ding. Ook al kan je baby niet praten, het kan wel communiceren. Baby’s hebben allerlei huiltjes en als je oplet en observeert, dan herken je de verschillen. Want uiteindelijk komt het daarop neer: het moederschap is geen robotachtig iets. Elke baby is anders en elke dag is anders. Als je huiltjes herkent, weet je of je baby huilt omdat het moet leren weer in slaap te vallen, of het honger heeft, of het een vieze luier heeft, of het pijn heeft of dat het misschien gewoon emotionele mamabehoefte heeft.

Observeren en inspelen op de behoeften van je baby

Daarom vind ik deze uitleg van doorslapen wel iets moois hebben. Het gaat er vanuit dat je als moeder leert en observeert, dat je inspeelt op de behoeften van de baby, niet op basis van gokwerk, maar op basis van het kennen van je baby.

Overigens wordt dit beschreven als leidraad die Franse ouders over het algemeen (onbewust) volgen vanaf de geboorte van hun baby. Waarbij ze meestal met 4 maanden doorslapen, met uitloop tot 6 maanden. Natuurlijk staat er meer omtrent dit onderwerp in het boek, meer praktisch en over het hoe en wat. Bij oudere baby’s volgt bijvoorbeeld een andere aanpak, omdat oudere baby’s deze manier van doorslapen al ‘gemist’ hebben, het werkt alleen bij kleine baby’s.

2013-05-01T20:29:40+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

7 Reacties

  1. Linda december 27, 2014 om 8:03 pm- Antwoorden

    Hoi Sharon,
    Ik lees met veel interesse je blog. Zo ook deze post over doorslapen.
    Aan het eind zeg je dat er meer in het boek staat, en dat oudere baby’s een andere aanpak nodig hebben dan jonge. Staat de aanpak voor oudere baby’s ook in het boek?
    Onze lieve dochter is nu bijna 11 maanden en slaapt nog allesbehalve door. Ze heeft erg veel moeite met verder slapen als ze wakker wordt, maar wel nog moe is. Ik zou heel graag willen (voor haar en voor ons) dat ze beter leert slapen.

  2. Nienke Huls- Elzinga januari 10, 2015 om 7:59 pm- Antwoorden

    Klinkt goed! Wij volgen ook de signalen van onze baby, maar die komt dus wel heel vaak ’s nachts… ben dus wel benieuwd wat de aanpak is voor oudere babies. Soms geef ik een pink (we hebben een co-sleeper), maar ik heb het vermoeden dat hij inmiddels zo gewend is aan het contact met mama, dat het moeilijk is om dat nog om te buigen… of heb je daar ook een blog over?

    groetjes Nienke

    • sharon januari 11, 2015 om 8:09 pm- Antwoorden

      Hai! Nee helaas geen ervaring mee (of nou ja, gelukkig misschien), dus geen blog over! Ik zou echt het boek even lezen 🙂 Het gaat wel echt over dit onderwerp 🙂 Succes!

  3. Linda januari 12, 2015 om 11:19 am- Antwoorden

    Met veel belangstelling gelezen.
    Heb je enig idee waar ik meer kan lezen over de aanpak richting doorslapen voor oudere baby’s? Rond 1 jaar oud.
    Ik zou enorm geholpen zijn

    • Linda januari 12, 2015 om 11:20 am- Antwoorden

      Oops, dit gaat helemaal mis. Ik dacht dat mijn vorige comment niet door was gekomen. Argh, internet op telefoon is niet mijn vriend

Geef een reactie