Het introduceren van vast voedsel met de Rapley methode – ervaringen

Veel gezondemama’s introduceren vast voedsel bij hun kleintjes via de Rapley methode. Het is zo dat degezondemama een beetje reflecteert wat wij zoal ontdekken, meemaken en zoeken. De Rapley methode was een aantal maanden geleden een populair onderwerp op degezondemama, maar nu zijn onze kindjes wat ouder en zijn we er minder mee bezig. Maar, dat betekent niet dat jullie er geen behoefte aan hebben! 😛 Bij deze delen mama’s hun ervaring over het starten met de Rapley methode.

Wat is Rapley?

Misschien heb je er nog nooit van gehoord. De Rapley methode gaat uit van het introduceren van vast voedsel bij kindjes vanaf 6 maanden zonder puree en papjes. Met Rapley leren kinderen direct heel eten te eten, op hun eigen tempo. Het heet dan ook wel ‘Baby Led Weaning’; de stap naar vast voedsel wordt gemaakt waarin je je kindje volgt. Zij bepalen de snelheid, wat ze eten en hoeveel. In hele stukken dus. Meer over Rapley kun je hier lezen.

Sharon: ik begon later met Rapley, wat een rust!

Ik ben pas later begonnen met Rapley. Mijn dochter kreeg al puree, omdat ik Rapley niet kende. En toen ik het kende, was ik twijfelachtig over het nut ervan. Maar ik werd zo gefrustreerd over de maaltijdmomenten – dochter at niet, spuugde weer uit, het duurde uren, etc. Ik vond het niet leuk meer en ben toen toch nog overgestapt toen ze 9 maanden was. Het werd niet direct beter, maar de maaltijdmomenten werden leuk en gezellig, in plaats van frustrerend en stom. Dat was voor mij heel belangrijk. Lees hier meer over het overstappen op latere leeftijd. Omdat mijn dochter al ouder was, gaf ik haar altijd gewoon een kleine portie van wat ik zelf at. Meestal speelde ze maar wat en heel soms at ze iets. Ze houdt nog steeds niet van harde structuren waar ze veel op moet kauwen. Of van groenten in het algemeen. Maar de aanhouder wint 😉

Diana: Hij at vanaf het begin zelfstandig mee! Het was daardoor gezellig aan tafel

Mijn dochter heeft haar eerste hapjes gepureerd gekregen. Maar omdat ik nou eenmaal geen ster ben in het multi-tasken: meerdere maaltijden apart koken en haar eerst apart eten te geven, heb ik haar al na een paar maanden gewoon laten mee eten. Niet helemaal volgens de Rapley methode, want rijst en soep vond ik toch wel moeilijk 😉 Dus ze kreeg ook gewoon eten van de lepel wanneer ik dat praktischer vond of wanneer ik onzeker was of ze wel genoeg binnen kreeg. Met 1 jaar at ze wel helemaal zelfstandig mee en hadden we er nauwelijks omkijken naar.

Bij mijn zoontje heb ik gelijk de Rapley methode toegepast. Hij heeft nog nooit iets gepureerd gehad. Hij was precies 6 maanden oud toen ik hem een peertje te eten gaf. Het ging gelijk naar zijn mond en hij begon erop te sabbelen. Zijn borstvoedingspoep veranderde in die weken al gauw naar vastere poep, een teken dus dat hij toch vast eten binnen kreeg. Ik merkte wel verschil met de tijd dat mijn dochter gepureerd voedsel kreeg. Ik was veel ontspannender en het was daardoor gezellig aan tafel. Hij was gelijk betrokken bij het gezinsactiviteit ‘samen eten’. Rijst en soep vind ik nog steeds te veel gedoe, dus ik help hem dan wel mee door af en toe hem een lepeltje te geven. 🙂 Ik kookte bij beide kindjes wel aangepast voor het hele gezin: ik vermeed allergenen en was zuinig aan met zout. Wie meer zout wou, kon het aan tafel nog erbij strooien. 😉

Ilona: Hij begon enthousiast maar dat werd steeds minder

Vanaf 6 maanden zijn wij begonnen met bijvoeding volgens de Rapley methode. Het begon heel goed dacht ik, want hij sabbelde wat aan aan stukjes wortel, paprika etc. Omdat hij extreem veel gespuugd heeft in zijn eerste levensjaar, was hij met 6 maanden net 7 kilo. Hij begon uit een groeidip te komen, want hij groeide eindelijk, maar spuugde nog wel steeds heel veel. Hierdoor zaten we er wel erg bovenop. De borstvoeding ging als een tierelier, maar de vaste voeding daar moest hij uit uiteindelijk toch niks van weten. We hebben het nooit gepusht, maar aan tafel werd het dan wel gespannen omdat we zo graag wilden dat hij ging eten. Pas toen ik de borstvoeding tussen de middag liet vallen ging hij ineens een klein beetje eten.

Ik wilde echt Rapley aanhouden, maar toen dat gewoon niet ging werken gingen we daarnaast ook geprakt, gepureerd en echt vloeibaar (groentesapjes) proberen. We hebben hem aan tafel eigenlijk nooit gevoerd en hij leerde uiteindelijk goed eten (kauwen, slikken en zelf naar zijn mond brengen), maar er ging amper wat naar binnen. Soms zagen we wat terug in zijn poep en waren we blij, maar hoofdzakelijk bleef het borstvoedingspoep.

Inmiddels is hij bijna 1,5 en is het eten nog steeds geen hoogtepunt, maar er komt langzaamaan vooruitgang in. Het liefst moet alles hard en droog zijn. Gebakken aardappels zijn een must (die eet hij zelf netjes met een vork), dit krijgt hij elke dag, naast wat er gewoon op het menu staat maar waar hij niks van eet. Speltmatzes en kastanjecrackers zijn hier nu hot voor overdag tussendoor, als hij weer eens niks anders wil eten.

Ik heb nooit apart gekookt voor hem, maar qua zout let ik natuurlijk op en als we iets van pasta eten, dan haal ik de groente en pasta voor hem er vast uit voordat de saus erdoor gaat want van nattig moet hij niks weten. Dan eet hij het alsnog niet, maar neemt hij soms nog wel de moeite het naar zijn lippen te brengen.

Ik vind Rapley wel echt een goede methode, maar het blijkt dus niet altijd te resulteren in een goede eter. Daarvoor spelen natuurlijk meer zaken een rol. Wel kan hij hierdoor nu zelfstandig netjes eten met vork of een lepel (met soep voer ik hem wel), hij drinkt gewoon uit een normaal glas zonder te morsen en we kunnen dus gewoon allemaal zelf rustig eten.

2013-09-23T10:31:28+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

Eén reactie

  1. Noelle oktober 3, 2013 om 6:21 am- Antwoorden

    Leuk om te lezen hoe jullie Rapley (hebben) ervaren! Wij hebben het bij alle drie onze kindjes toegepast en het bevalt echt nog steeds super (jongste is nu 9 maanden). Wel helpen wij onze zoon inderdaad ook met soep en dingen als risotto. Maar verder echt zoveel mogelijk zelf. We hebben ook wel geluk met drie goede eters (alhoewel onze meiden van 4 en 2 nu ook bepaalde dingen niet (meer) lusten die ze eerst wel lekker vonden). Ze aten / eten bij ons ook vrij snel wat de pot schaft en daarbij houden we net als jullie rekening met de hoeveelheid zout. De meiden missen meestal het zout niet eens en vragen er niet eens om terwijl het toch op tafel staat. Peper daarentegen is wel favoriet bij hen, hebben ze vast van pappa. Of ze vinden het gewoon interessant om met de pepermolen te strooien, haha… Onze jongste dochter is trouwens ook gek op mosterd en dat eet ze dan gewoon puur. Daar stond ik in het begin wel echt even van te kijken. Maar dat heeft waarschijnlijk helemaal niks met Rapley te maken, maar gewoon met haar smaak.

Geef een reactie