Het geheimzinnige mysterie rondom het snel doorslapen van baby’s

Vaak voel ik me een erg gezegende moeder. Mijn dochter is namelijk een fantastische slaapster. Vanaf geboorte heeft ze een geweldig ritme gehad. Op de allereerste nacht na, heeft ze altijd geweten dat de nacht is om te slapen, en zo werd ze vanaf de tweede nacht maar 1-2 keer per nacht wakker. We moesten onze wekker zetten de eerste week, omdat ze niet zo lang ‘mocht’ slapen. Maar binnen 5 dagen zat ze op geboortegewicht en hoefde we dit niet meer te doen. Vanaf 6 weken sliep ze van 22.00 tot 6.00 en al gauw ging ze van 20.00 uur tot 8.00 uur slapen.

Euhh trots?

Natuurlijk ben ik superblij met dit hele gebeuren en ook best trots op het geheel, al is het mysterieus. Want waar ben je dan eigenlijk trots op? Dat het zo ‘goed’ van haar is dat ze zo goed slaapt? Ik heb er helemaal niets voor gedaan, het is zo gegaan en ik heb alleen maar gevolgd. Dus echt trots zijn, kun je het niet noemen. Blij wel. Dat zeker. Maar trots?

Hopen op ‘mijn genen’

Ikzelf sliep met 4 weken al door. Mijn twee broertjes sliepen ook door de nacht voordat ze 2 maanden waren. Mijn vader en moeder waren dus ook gezegende mensen wat dit betreft. Mijn man krijste de hele nacht tot zijn tweede jaar. Zoals je begrijpt hoopten we altijd dat onze baby ‘mijn genen’ zou hebben op dit gebied, en dan hopen we ook voor de eventuele volgende baby’s.

Waarom wel of niet doorslapen?

Toch vind ik het een mysterieus iets, dit hele doorslapen enzo. Want waar ligt dat nu aan? Niet aan de genialiteit van de ouders. Ook niet aan de hoeveelheid liefde. Ook niet aan de intelligentie. Wellicht heeft het een beetje met stress te maken, maar er zijn ook gestreste mensen die doorslapende baby’s hebben en niet-gestreste mensen die geen doorslapende baby’s hebben.

Franse kinderen gooien niet met eten

Ik lees nu het boek ‘Franse kinderen gooien niet met eten‘ van Pamela Druckerman. Een Amerikaanse expat in Parijs die erachter komt dat er aanzienlijk grote opvoedverschillen zijn tussen Frankrijk en Amerika. Zij komt er bijvoorbeeld achter dat het doodnormaal is dat Franse baby’s doorslapen voordat ze een half jaar zijn, en dit wordt dan als laat beschouwd (4 maanden is normaal), terwijl Amerikanen meer de doorslaapstrijd hebben zoals ik die om me heen ook vaak hoor.

Vanzelfsprekend?

En als zij dan vraagt waarom de kinderen doorslapen, wat ze daarvoor doen, dan kijken de Fransen haar niet-begrijpend aan. Wat bedoel je? Wat we doen? Helemaal niks? Het is toch vanzelfsprekend dat ze dan doorslapen?

Juist. Het grote mysterie rondom het doorslapen. Of toch niet? Pamela beschrijft een manier waarop dit gedaan wordt in Frankrijk. En ik lees deze ‘methode’ en herken het. Dit hebben wij ook gedaan. Onbewust, nooit over nagedacht, vanzelfsprekend, is dat wat zij beschrijft exact wat wij deden. Omdat bloggen niet is bedoeld om in slaap te vallen, volgt morgen het volgende blog over Pamela’s ontdekking over de Franse manier van leren doorslapen.

*overigens zie ik doorslapen van een baby niet als het belangrijkste in het leven, maar vind ik de denkwijze van de Fransen ook niet iets om te vergeten: ouders die slapen, functioneren overdag ook beter en zorgen ervoor dat je niet richting een instorting gaat, maar zorgen er juist voor dat je overdag méér kunt geven aan je baby (en je eventuele andere kinderen). Dit aspect is niet geheel onbelangrijk!

2013-05-01T20:29:20+00:00

Over

Mijn leven in getallen: 31 jaar oud, 9 jaar getrouwd met Sebastiaan. Moeder van Keela (5), Judah (3) en Vanna (maart 2017). Niet perfect. Leert elke dag. Ik houd van grote dromen, nieuwe dingen, mooie mensen, lekker eten, persoonlijke ontwikkeling en uitdagingen.

Eén reactie

  1. Naziha mei 4, 2013 om 1:02 pm- Antwoorden

    Hoi,

    Ik vond het doorslapen eerst ook als iets van ”trots”, maar eerlijk gezegd ben ik dat nu anders gaan zien. Mijn dochter van 11 maanden wordt ’s nachts nog enkele keren wakker om mamma-melk te drinken. Omdat we samen slapen heb ik er niet echt last meer van, al was dit eerst anders. Het houdt mijn productie op peil en zo krijgt ze ’s nachts ook nog allerlei goeds binnen.

    Groetjes Naziha

Geef een reactie