De soms-zo-grote Attachment Parenting misser

De soms-zo-grote Attachment Parenting misser
oktober 29, 2014 sharon

IMG_3652Ik houd van Attachment Parenting (AP). Ik schreef laatst al hoe ik dit zelf toepas. Ik ben niet gefixeerd op de tools die erbij komen kijken (dragen, niet laten huilen, samen slapen, borstvoeding, etc). Maar de gedachtegang achter AP, je baby laten hechten en geven wat ze nodig hebben, zodat ze vanuit de veilige basis de wereld kunnen ontdekken, spreekt me enorm aan. De tools die AP gebruikt om dat te bereiken, die kun je daarvoor inzetten.

Hoe is het praktisch?

De boeken over AP die ik gelezen heb, zijn niet all-or-nothing. Er staat niet dat je van alles moet doen. Maar ik merk ook dat ik heel veel lees over de invulling van AP in iemands leven, de praktische kant, waar ik dan helemaal niets mee heb. Dit komt er eigenlijk vaak op neer dat mama’s tot in perfectie de tools willen toepassen, waardoor ze eigenlijk vergeten wat het doel van AP is: gehecht raken en je baby geven wat ze nodig hebben. En ik zie soms ook de neiging tot jezelf volledig wegcijferen, jarenlang. Omdat de baby dat wil? De verwarring komt ook door mensen die geen idee hebben wat AP is en er alleen maar een mening over hebben. Dat dan ook weer.

Teveel gehecht

Toch wel een veel aangehaald iets door mensen die geen AP toepassen. Dat je kinderen teveel gehecht raken. Ik denk niet dat het mogelijk is om je kind teveel te laten hechten. Als je er eens goed over nadenkt, eigenlijk kan dat niet. Je kunt niet teveel liefde ontvangen als mens. Elk kind is anders, de één kan beter zonder mama dan de ander, ook afhankelijk van wat ze gewend zijn, in welke fase ze zitten, hoe ze zich voelen en hun karakter. Een baby die naar de opvang gaat, kan er misschien beter tegen dan een baby die altijd thuis is met mama en weinig andere mensen ziet. Maar een baby die teveel gehecht is? Mmmneee.

Focus op de tools

Ik heb voor mezelf een duidelijk onderscheid gemaakt tussen de tools die AP geeft en het doel van mijn ouderschap – geven wat mijn baby nodig heeft. De tools helpen je om dit te kunnen bereiken. De meeste baby’s vinden het heerlijk om gedragen te worden. De meeste baby’s slapen inderdaad rustiger bij de ouders. Baby’s hoeven niet alleen te huilen en borstvoeding is per definitie perfect afgestemd op de behoeften van je kindje wat betreft voeding.

Rugproblemen enzo

Hoe dan ook is het niet slim om je blind te staren op de tools. We zijn nog steeds allemaal unieke mama’s met unieke baby’s en het belangrijkste is dat baby’s krijgen wat ze nodig hebben en dat dit haalbaar is voor moeders op een gezonde manier. Ik lees bijvoorbeeld over kindjes die niet gedragen willen worden, moeders met ernstige rugproblemen vanwege het dragen waar ze jaren later nog steeds last van hebben. Dan mis ik echt iets. Dragen als je kindje niet wil? Of ernstige rugproblemen ontwikkelen en toch denken dat je goed bezig bent?

Vraag hulp

Als iets niet lukt, hoef je niet meteen te besluiten dat het niet werkt. Natuurlijk kun je (wellicht met behulp van consulent) kijken waarom je kindje niet gedragen wil worden. Ligt het aan je knoopkwaliteit, of aan de onzekerheid, aan het wennen aan een doek, of wil je kind echt niet? En ook met rugproblemen kun je hulp vragen aan een consulent of fysio bekend met dragen. Als het gaat, dan gaat het. Als het niet gaat, echter, dan gaat het niet. Je baby heeft er weinig aan als je als moeder je rug zo overbelast dat je daar jaren last van hebt. Die keuzes maak je als mama ook zelf. Je baby niet en de mensen die AP promoten ook niet. Je moet nu eenmaal goed voor jezelf zorgen 🙂

Borstvoeding

Mijn dochter stopte met borstvoeding toen ze 14 maanden was. Redelijk lang, maar niet zo lang zoals de die hard langvoeders. Ik had zelf gedacht dat ik langer zou voeden en ik was een beetje teleurgesteld. Mijn dochter had hier echt andere gedachten over. Ze ging echt krijsen zodra ze de borst zag. Ik heb dit een maand geprobeerd, hulp gevraagd en de productie door middel van kolven omhoog gehouden, maar na een maand was er geen verschil en ben ik gestopt. Het was alleen maar gedoe en dochterlief was er helemaal klaar mee. De gekolfde melk werd over de grond uitgesmeerd. Op internet en fora lees ik vooral van de superlangvoeders en ik vind het mooi. Ik wilde op z’n minst die 2 jaar halen, die de WHO adviseert. Het zat er niet in, en ik lees er ook weinig over. Hoe dan ook is het geen falen, ik gaf mijn dochter wat ze nodig had. Waarom ze wilde stoppen weet ik niet, maar zo was het. Inmiddels ken ik een heleboel moeders waarvan de kids tussen de 1 en 1,5 gestopt zijn. Soms vanwege een nieuwe zwangerschap, soms met onverklaarbare reden. Maar ook hier geldt dat het tool niet heilig is. Geven wat ze nodig hebben, dat wel (in mijn ogen hoor 🙂 )

Niet heilig, wel fantastisch

Ik houd wel van de tools van AP. Ze zijn gewoon niet heilig in elke situatie. Je kunt niet blind volgen. Het grootste deel van de AP’ers hebben natuurlijk geen rugklachten of schreeuwende draagkinderen of andere problemen. En die kunnen dus met gerust hart alle tools volgen en het werkt voor hen. Maar dat betekent dus niet dat het voor iedereen altijd werkt, in elke situatie.

Altijd handig voor in het achterhoofd, om teleurstelling en frustratie te voorkomen! Je hebt namelijk nu de kans je kinderen op te voeden zoals bij je past. Achteraf wensen dat je het anders had gedaan is ook zo jammer. 🙂

ps. geldt natuurlijk niet alleen voor Attachment Parenting maar voor elke mama met welke opvoedstijl dan ook 🙂

Comment (1)

  1. clarinda 4 jaar geleden

    Ik vind je overwegingen altijd zo wijs en tegelijk lekker laagdrempelig. AP bestaat uit zoveel meer dan een lijstje met tools en in de ene situatie ga je volledig AP, de volgende meer UP en in de volgende leeftijdscategorie past weer iets anders goed. Bottomline is liefde en verbinding

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*